บทที่ 133

ชารอนรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่คิดเช่นนั้น หลังจากนั้นไม่นาน โทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็สั่นทันที มันทำให้เธอกลับมามีสติ

เธอมองไปที่โทรศัพท์ข้างกาย นั่นเป็นโทรศัพท์ส่วนตัวของไซม่อน เขาทิ้งไว้ให้เพื่อให้ชารอนได้โทรหาลูกชาย

เมื่อเธอเห็นว่าคนที่โทรมาคือแฟรงกี้ ชารอนพลันขมวดคิ้วเล็กน้อย นี่คือโทรศัพท์ของไซม่อน เพราะฉะนั้น เธอไม่ควรรับสาย แต่ทว่า แฟรงกี้ดูเหมือนจะมีเรื่องสำคัญจะบอกเขา เขาถึงโทรมาแบบนี้

ชารอนลังเล อย่างน้อย ชารอนก็ควรรับสายและบอกแฟรงกี้ว่าไซม่อนไปทำงานแล้ว

ทันทีที่ชารอนกดปุ่มรับสาย เสียงของแฟรงกี้ก็ดังขึ้น “ท่านประธานแซคคารี่ครับ คุณเป็นยังไงบ้าง?”

ทว่า น้ำเสียงของเขาฟังดูวิตกกังวล เพราะไซม่อนไม่เคยปล่อยให้โทรศัพท์ของตัวเองดังนานขนาดนั้น

ชารอนกระแอมในลำคอ “เอ่อ แฟรงกี้ นี่ฉันเอง”

แฟรงกี้ตกใจทันทีที่ได้ยินเสียงผู้หญิง ทำไมถึงมีผู้หญิงรับโทรศัพท์ของท่านประธานแซคคารี่กันล่ะ?

หลังจากที่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้คือชารอน เขาก็พูดขึ้นทันที “อ่า คุณนายแซคคารี่ ท่านประธานอยู่กับคุณรึเปล่าครับ?”

“เขาไปที่บริษัทแล้ว แถมเขา... ลืมเอาโทรศัพท์ไปด้วย” เธอไม่ต้องการบอกแฟรงกี้ว่าไซมอนตั้งใจทิ้งโทรศัพท์ไว้

แฟรงกี้ตกใจไม่น้อย ท่านประธานลืมโทรศัพท์ของตัวเองเนี่ยนะ? เรื่องแบบนี้ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในความเห็นของแฟรงกี้ ท่านประธานเป็นคนเข้มงวดและรอบคอบเสมอมา เขาจะไม่ทิ้งสิ่งของอย่างประมาทเช่นนี้ นับประสาของใช้ส่วนตัวอย่างโทรศัพท์...

แต่ทว่า แฟรงกี้ก็ไม่สามารถตั้งคำถามกับชารอนได้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ท่านประธานก็เปลี่ยนไปจากเดิมตั้งแต่เขาได้พบกับผู้หญิงคนนี้

“เข้าใจแล้วครับ งั้นเดี๋ยวผมจะโทรไปหาบริษัทเอง พักผ่อนก่อนเถอะครับ” แฟรงกี้วางสายทันที

ชารอนมองโทรศัพท์ของไซม่อนพร้อมกับอาการปวดหัว เธอจะต้องรับสายของคนอื่นอีกไหมเนี่ย?

ชารอนรู้สึกปวดใจทันทีที่คิดถึงโทรศัพท์ที่หายไป เพราะมันมีหลักฐานความสัมพันธ์เชิงเล่นชู้ของแซลลี่อยู่ในนั้น!