บทที่ 165

ชารอนต้องการตามหาไซม่อน เขาน่าจะช่วยหาตัวผู้ใช้นิรนามที่โพสต์รูปภาพและบทความได้

เมื่อประตูลิฟต์กำลังจะปิด ทว่า แขนของชายคนหนึ่งเข้ามาขวางเอาไว้ ชารอนเห็นโฮเวิร์ดปรากฏตัว

เมื่อทั้งสองสบตากัน ใบหน้าของชารอนพลันเย็นชา

ในตอนนั้นเอง โฮเวิร์ดก็ทำตัวดูขี้เล่นไม่น้อย เขาเดินเข้าไปในลิฟต์และกดปุ่มปิด

ประตูปิดลง และมีเพียงสองคนเท่านั้นที่อยู่ในลิฟต์ โฮเวิร์ดเหลือบมองดูหมายเลขชั้นที่ชารอนกดและกล่าวคำพูดออกมา “เป็นอะไรไปล่ะ? คุณกำลังวิ่งไปหาลุงไซม่อนเพื่อให้เขาช่วยแก้ปัญหางั้นเหรอ?" โฮเวิร์ดหันมามองชารอนและพูดต่อ "ทำไมคุณไม่บอกคนพวกนั้นไปเลยล่ะว่าคุณเป็นภรรยาของท่านประธานบริษัท? เพราะถ้าเป็นแบบนั้น คุณก็จะสามารถแก้ตัวได้ว่ามันเป็นเพียงการจูบกันของคู่รักในที่สาธารณะ ไม่ใช่การหว่านเสน่ห์ใส่ผู้ชาย"

โฮเวิร์ดออกจากงานฉลองก่อนใคร หลังจากที่โฮเวิร์ดออกมาแล้ว เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีเรื่องน่าตื่นเต้นเกิดขึ้น ถ้าเขารู้ก่อนหน้านี้ เขาคงไม่จากไปเร็วแบบนั้นแน่

หากไม่ใช่เพราะภาพถ่ายที่โพสต์บนกระทู้ของบริษัท เขาคงไม่เชื่อว่าชารอนไร้ยางอายได้ขนาดนี้!

ในระหว่างที่ชารอนต้องทนฟังคำพูดของโฮเวิร์ด เธอก็รู้สึกโกรธและเดือดพล่านอยู่ในใจ เธอจ้องมองโฮเวิร์ดอย่างเย็นชา “โฮเวิร์ด คุณเป็นคนโพสต์ภาพพวกนั้นใช่ไหม?”

ทันใดนั้น โฮเวิร์ดก็หัวเราะแปลก ๆ ราวกับว่าเขาได้ยินเรื่องตลก “คุณเป็นคนทำเรื่องไร้ยางอายขนาดนั้นเอง คุณจะมาโทษผมได้ยังไงกันล่ะ?”

โฮเวิร์ดหรี่ตาลงและเดินเข้าไปใกล้ชารอน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา “ชารอน เธอเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์แบบนี้มาตลอดเลยงั้นเหรอ? ถ้าไม่ใช่แบบนั้น ภาพถ่ายเดิมเมื่อห้าปีที่แล้วมาจากไหนกันล่ะ?"

ชารอนโกรธมากจนตัวสั่น ท้ายที่สุด ชารอนก็ทนไม่ไหวจนต้องยกมือขึ้นมาเพื่อตบเขา แต่ทว่า โฮเวิร์ดกลับคว้าข้อมือของเธอเอาไว้

“อยากตบผมอีกงั้นเหรอ? คุณกำลังโกรธเพราะผมกำลังพูดความจริงเนี่ยนะ?”

“คุณได้โพสต์ภาพเมื่อห้าปีที่แล้วรึเปล่า?” ชารอนไม่สามารถดึงมือของตัวเองกลับมาได้ เพราะฉะนั้น เธอจึงจ้องมองโฮเวิร์ดและถาม

โฮเวิร์ดพ่นลมหายใจ “คุณจูบลุงไซม่อนต่อหน้าทุกคน ทุกคนด้านล่างเวทีต่างก็เห็นกันหมดแหละ คุณน่าจะถูกพวกเขาประณามกันหมดแล้วทั้ง หากพวกเขาจะขุดคุ้ยอดีตของคุณออกมา มันก็ไม่น่าแปลกหรอก"