บทที่ 206

ดูเหมือนว่าไซม่อนจะได้รับบาดเจ็บสาหัสทีเดียว โดยปกติแล้ว เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก แต่ในตอนนี้ เขากำลังนอนซมเป็นผักอยู่บนเตียงเพราะพยายามปกป้องชารอนเอาไว้ ชารอนรู้สึกขอบคุณเขาไม่น้อยเลย

แม้ว่าไซม่อนจะหมดสติ แต่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาก็ยังดูมีเกียรติเช่นเคย

ชารอนพยายามเข้าใกล้ไซม่อนมากขึ้น แต่ทว่า รีเบคก้ากลับหยุดเธอเอาไว้ รีเบคก้าตะโกนใส่เธออย่างรุนแรง “มันเป็นความผิดของเธอ! เธอทำให้ไซม่อนเป็นแบบนี้! หลังจากเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น เธอยังกล้าโผล่หัวมาที่นี่ได้ยังไงกัน?"

ในตอนแรก ชารอนอยากจะโต้กลับ แต่ทว่า ในไม่ช้า รีเบคก้าจะมีโอกาสได้เป็นภรรยาของไซม่อนหรือไม่นะ? ในตอนนี้ รีเบคก้ากำลังกล่าวหาชารอนในฐานะคุณนายแซคคารี่ในอนาคตอยู่รึเปล่า? ชารอนสามารถโต้เถียงอะไรกลับไปได้บ้าง?

นอกจากนี้ อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นยังเป็นความผิดของชารอนด้วย เธอเป็นคนทำให้ไซม่อนอยู่ในสภาพนี้ เธอไม่น่าแย่งโทรศัพท์จากไซม่อนในระหว่างที่กำลังขับรถอยู่เลย

ในขณะเดียวกัน ไซม่อนเองก็ไร้เหตุผลเช่นกัน เขาไม่ควรหยิบโทรศัพท์ของชารอนไปเลยด้วยซ้ำ แถมเขายังห้ามไม่ให้ชารอนรับสายอีกด้วย

“ฉันแค่มาดูว่าเขาเป็นยังไงบ้างน่ะ” ชารอนกล่าวคำพูดอย่างใจเย็น

“ต้องขอบคุณมากเลยนะ ที่ทำให้อาการบาดเจ็บของไซม่อนแย่มาก หากไม่ได้รับการรักษาทันเวลา คุณหมอบอกว่าเขาอาจตายได้เลยนะ!”

หัวใจของชารอนสั่นสะท้านทันที มัน...แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?

ทันใดนั้น ประตูห้องถูกเปิดอีกครั้ง น้ำเสียงของใครสักคนพลันดังขึ้น “ไซม่อน...”

คนที่เข้ามาคือดักลาส เพเนโลเป้ ฟิโอน่าและเซบาสเตียน

เซบาสเตียนได้ยินมาว่าพ่อและแม่ของตนได้รับบาดเจ็บและอยู่ที่โรงพยาบาล เขาจึงยืนกรานที่จะไปด้วย

ทันทีที่เด็กชายเห็นแม่ของตัวเองอยู่ในห้อง เขาก็รีบวิ่งไปหาเธอทันที “เจ็บมากไหมครับ แม่?”

ชารอนไม่คิดว่าเธอจะได้เห็นทั้งตระกูลแซคคารี่อยู่ที่นี่ ท่าทีของชารอนพลันเปลี่ยนไป หากพวกเขารู้ว่าอาการบาดเจ็บของไซม่อนเป็นความผิดของเธอ พวกเขาจะต้องเกลียดเธอมากขึ้นอย่างแน่นอน