บทที่ 260

“ผมไล่คุณออกก็เพื่อประโยชน์ของตัวคุณเอง ยูจีนเป็นเหมือนพวกป่าเถื่อนที่ไม่เคยอ่อนโยนต่อผู้หญิง ถ้าอยากปลอดภัย คุณควรอยู่ห่างจากเขาให้เร็วที่สุด" จิมเผยสีหน้าราวกับว่าการไล่ออกจะเป็นประโยชน์ต่อชารอนในอนาคต

ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ชารอนถึงกับสงสัยเลยว่ายูจีนที่เธอรู้จักเป็นคนเดียวกับที่ท่านประธานจิมพูดถึงรึเปล่า

พวกป่าเถื่อน? อันที่จริง มันถือเป็นเรื่องยากสำหรับชารอนไม่น้อยที่จะเชื่อว่าสุภาพบุรุษที่สง่างามอย่างยูจีนจะเป็นพวกป่าเถื่อน

ท่านประธานจิมคงจงใจอ้างเรื่องยูจีนขึ้นมาเพื่อไล่ชารอนออก

“นี่คือทั้งหมดที่ผมอยากจะแนะนำคุณ รีบออกไปได้แล้ว” จิมหันหลังและเดินเข้าไปในลิฟต์

ผู้ช่วยจอมหยิ่งพลันโบกมือให้ชารอน "ออกไปเดี๋ยวนี้เลย"

“นี่คุณ...” ชารอนมองดูประตูลิฟต์ปิดลง ท่านประธานจิมผู้เย่อหยิ่งพลันหายตัวไปกับลิฟต์ทันที ชารอนรู้สึกโกรธมาก ผู้ชายคนนี้เป็นพี่ชายของยูจีนจริงงั้นหรือ?

ชารอนมองดูสิ่งของที่กระจัดกระจายทั่วพื้นและรู้สึกเป็นกังวล

นี่เป็นครั้งแรกที่ชารอนถูกไล่ออกด้วยเหตุผลที่ไร้สาระแบบนี้!

ในตอนแรก ชารอนคิดว่าเธอถูกไล่ออกเพราะความสัมพันธ์ของเธอกับไซม่อน แต่ทว่า มันไม่ใช่แบบนั้นเลย

ผ่านไปครู่หนึ่ง ชารอนได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วยของไซม่อนบอกให้เธอไปพบ

ไซม่อนและทนายอยู่ในห้องส่วนตัวของสำนักงานกฎหมาย

ทันทีที่ชารอนเดินเข้ามา เธอพลันสังเกตเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโซฟาโดยเอาขาไขว้กัน บุหรี่หนึ่งมวนถูกเหน็บอยู่ระหว่างนิ้วของเขา

ในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นควัน นอกจากนี้ ยังมีก้นบุหรี่อยู่ในที่เขี่ยบุหรี่ที่ดับแล้วอีกด้วย

ชารอนแทบจะทนกับกลิ่นควันบุหรี่ไม่ได้อยู่แล้ว ด้วยเหตุนั้น เธอจึงสำลักออกมาและไออยู่สองสามครั้ง ทำไมเขาสูบบุหรี่เยอะขนาดนี้ล่ะ?

"เปิดหน้าต่างที" ไซม่อนวางบุหรี่และขอให้แฟรงกี้เปิดหน้าต่าง