บทที่ 335

“เมื่อวานฉันขับรถไปที่รีสอร์ท แต่พอขับไปได้ครึ่งทางรถก็เสีย บังเอิญเขาผ่านมาทางนั้นพอดี เขาก็เลยอาสาจะพาฉันไปส่ง แต่ระหว่างทางไปที่นั่นเราเจอดินถล่มโดยไม่คาดคิดค่ะ”

เมื่อฟังคำอธิบายของเธอ ยูจีนก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น “นั่นก็หมายความว่าผมเป็นหนี้บุญคุณเขาจริง ๆ” เขาหยุดชั่วครู่แล้วตบไหล่เธอ “ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะตอบแทนบุญคุณเขาแทนคุณเอง เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องเป็นหนี้เขา”

ชารอนสับสนกับข้อเสนอของเขาและโบกมือให้เขา “ฉันปล่อยให้คุณทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกค่ะ แม้ว่าหนี้บุญคุณจะต้องได้รับการชดใช้ แต่ฉันก็ควรจะเป็นคนชดใช้มันเอง”

“คุณหรือผมเป็นคนชดใช้แล้วมันแตกต่างกันยังไง? อย่างไรก็ตาม ผมตัดสินใจเรื่องนี้แล้ว” เขาสรุปให้เธอทันที สรุปก็คือเธอไม่ได้รับอนุญาตให้ยุ่งเกี่ยวกับไซม่อน

ชารอนรู้สึกผงะเมื่อได้ยินข้อสรุปอย่างกะทันหันของยูจีน หากมีคนอื่นอยู่ด้วยในขณะนี้ พวกเขาคงเข้าใจความสัมพันธ์ของพวกเขาผิดอย่างแน่นอน จากการได้เห็นท่าทีที่ต้องการจะปกป้องเธอมากเกินไปของยูจีน ไม่น่าแปลกใจเลยที่พี่ชายคนรองของเขาจะเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นแฟนของเขา

“ฉันคิดว่าคุณไม่ควรใส่ใจเรื่องส่วนตัวของฉันมากเกินไปนะคะยูจีน ท้ายที่สุด… นอกเหนือจากการเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาแล้ว คุณกับฉันเป็นเพียงเพื่อนที่ดีที่สุดต่อกันเท่านั้น”

ยูจีนจ้องหน้าเธอ สีหน้าของเขาดูบูดบึ้ง “คุณคิดว่าคุณกับผมเป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ เหรอ?”

ชารอนเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความรู้สึกงุนงง เธอไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร พวกเขามีความสัมพันธ์แบบไหนอีก?

เมื่อเธอกำลังจะถามเขา เขาก็ยืดตัวขึ้นแล้วพูดว่า “ในเมื่อคุณไม่เป็นไรแล้ว งั้นเราออกจากโรงพยาบาลกันเถอะ” เขาหันหลังกลับทันทีและเดินออกจากวอร์ด

ความอยากรู้อยากเห็นของชารอนเพิ่มขึ้นทันที แต่บางทีเธออาจจะคิดมากเกินไป เขามักจะเป็นคนที่ชอบพูดจาคลุมเครือเช่นนี้เสมอ

…

หลังเลิกงาน ขณะที่ชารอนกำลังจะเดินออกจากบริษัท ก็มีรถสีดำขับมาจอดข้างเธอ

เธอมองไปด้านข้างด้วยความตกใจ เมื่อเห็นรถที่จอดอยู่ข้าง ๆ เธอ ทันทีที่หน้าต่างเลื่อนลง หัวใจของเธอดูเหมือนจะเต้นผิดจังหวะ เมื่อเห็นใบหน้าของไซม่อน ทำไมเขาถึงมาที่นี่อีก?

"ขึ้นรถ!" เสียงทุ้มลึกของเขาชี้นำเธอ

อย่างไรก็ตาม เธอตัดสินใจรีบขึ้นรถเพราะเกรงว่าเพื่อนร่วมงานจะเห็นเธอ

โชคดีสำหรับเธอที่ไซม่อนไม่ได้รีรอและรีบขอให้คนขับเหยียบคันเร่งทันที

ชารอนถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขณะที่เธอทรุดตัวลงบนเบาะรถ แต่เมื่อเธอหันศีรษะไปหาไซม่อน เธอก็พบกับใบหน้าที่มืดมนของชายคนนั้นที่กำลังจ้องมองเธออย่างเย็นชา

เธอรู้สึกงุนงงกับภาพที่เห็น “ใครทำให้คุณโกรธเหรอคะ?”