บทที่ 356

นั่นคือไซมอน เธอเห็นแผ่นหลังของเขา ขณะที่เขาเดินออกจากโรงแรมไปพร้อมกับคนอีกสองสามคน

เธอรีบวิ่งตามเขาไปจนทำให้ยูจีนตกใจ เขาถึงกับตะโกนตามหลังเธอว่า “ชารอน นั่นคุณกำลังจะไปไหน?”

ราวกับว่าเธอไม่ได้ยินเขา ในขณะนี้ เธอสนใจและจดจ่อไปที่ร่างที่เธอเห็นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอวิ่งออกไป ไซมอนก็เข้าไปในรถ แล้วรถก็สตาร์ทออกไปทันที เธออยากจะไล่ตามเขาไป แต่ก็มีใครบางคนดึงเธอเอาไว้จากด้านหลัง

“ทำไมคุณต้องวิ่งด้วย?” ยูจีนตามเธอทันและคว้าแขนเธอไว้

ชารอนรู้สึกสับสนอย่างมาก เธอมองตามรถที่กำลังจะเคลื่อนออกไป เธออยากจะหนีให้ไกลจากยูจีน อย่างไรก็ตาม เขาเป็นคนที่แข็งแรงมาก และดูเหมือนว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยแขนเธอง่าย ๆ

“คุณกำลังตามหาใครอยู่?” ในที่สุดยูจีนก็สังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ เขามองดูรถที่ขับออกไปเช่นกัน ใครอยู่ในรถกันแน่?

นั่นใช่…

เขาก้มศีรษะลงเพื่อมองดูชารอนซึ่งมีอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดูเหมือนเขาจะตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างในที่สุด

"พอได้แล้ว! รถออกไปแล้ว คุณวิ่งตามมันไม่ทันหรอก!” ยูจีนเตือนเธออย่างเย็นชา

ชารอนมองดูรถที่หายไปจากทางแยก เกือบ เธอเกือบจะตามเขาทันอยู่แล้วเชียว!

เธอหันกลับมาด้วยความโกรธและจ้องมองไปที่ยูจีน “ทำไมคุณต้องห้ามฉันด้วย”

“แล้วคุณจะไล่ตามเขาไปทำไมล่ะ? เขากำลังจะแต่งงาน!” เขาไม่อยากเห็นเธอเป็นแบบนี้เพราะไซมอน

“มันก็เรื่องของฉัน มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย! คราวหน้าอย่ามายุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของฉันอีก!” เธอกัดฟันพูดจนจบ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องคอยห้ามไม่ให้เธอคบกับไซมอน

และอีกอย่าง เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อที่จะอยู่กับไซมอน เธอแค่อยากจะรู้ความจริงจากปากของเขาเท่านั้นเอง

หลังจากที่ชารอนพูดอย่างนั้น เธอก็เดินจากเขาไป เขาคว้าแขนเธออีกครั้งและมองหน้าเธอ ก่อนจะพูดว่า “ไซมอนไม่เหมาะกับคุณ อย่าทำอะไรโง่ ๆ เพราะเขา ถ้าไม่เช่นนั้น คุณเองจะเป็นคนที่ต้องเจ็บปวด”