บทที่ 375

สุดท้ายแล้ว เขาก็ไม่เคยคิดจริงจังกับเธอเลย

ไซมอนขมวดคิ้ว และสีหน้าของเขาก็ดูมืดมน 'เธอจริงจังกับเรื่องนี้เกินไปหน่อยหรือเปล่า?'

เขาไม่ได้บอกเธอ เพราะเขาคิดว่าเธอไม่จำเป็นต้องรู้ ตราบใดที่เขาสามารถช่วยซัมเมอร์ในเรื่องนี้ได้สำเร็จ เขาก็สามารถกลับไปอยู่กับเธอได้

เขาไม่เคยคาดคิดว่าเธอจะติดตามเขาไปถึงงานแต่งงาน

“คุณคิดว่าคุณจะหาเรื่องโกรธผม แล้วไปอยู่กับยูจีนได้อย่างนั้นเหรอ? งานแต่งงานของผมเป็นแค่เรื่องหลอกลวง แล้วเรื่องของคุณกับยูจีนล่ะ?” เขายังคงค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้

ชารอนไม่ได้มองเขาด้วยซ้ำ ปัญหาระหว่างพวกเขายังไม่ได้รับการแก้ไข แต่เขากลับยกเรื่องของยูจีนขึ้นมาพูด

ความโกรธที่สะสมอยู่ในใจเธอไม่ได้จางหายไป เธอหลบสายตาเขาแล้วพูดว่า "ฉัน..."

“ประธานแซคคารี่ คุณหมายความว่าอย่างไร? ตอนนี้ชาร์เป็นแฟนของผม และทุกคนก็รู้เรื่องนี้ มันจะเป็นเรื่องหลอกลวงได้ยังไง?”

ไม่มีใครรู้ว่ายูจีนมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเดินตรงเข้าไปหาพวกเขาทันที จากนั้นเขาก็หันไปมองชารอนด้วยความกังวลเกี่ยวกับอาการของเธอ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไซมอนก็หันไปมอง เขาจ้องมองชายที่กำลังเดินเข้าไปหาพวกเขาด้วยสีหน้าที่ดูอาฆาตพยาบาท ราวกับว่าเขาอยากจะโยนร่างของชายคนนั้นลงไปในทะเลที่เต็มไปด้วยฉลาม

'ช่างเป็นเวลาที่เหมาะเจาะในการเข้าร่วมวงสนทนา!'

“เพียงเพราะทุกคนรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นเรื่องจริง” ไซมอนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกเขาจะคบกันจริง ๆ 'ฉันจากไปเพียงไม่กี่วัน แต่ชารอนกลับเปลี่ยนใจแล้วอย่างนั้นเหรอ?'

ยูจีนแอบมองเขาอย่างครุ่นคิด เขาไม่ตอบคำถาม แต่กลับเดินไปอีกด้านของเตียง และจับมือชารอน “ในที่สุดคุณก็ฟื้นแล้ว ผมเฝ้าดูคุณอยู่ข้าง ๆ มาสามวันสามคืนแล้ว ถ้าคุณไม่รีบฟื้นขึ้นมา ผมคงจะเหนื่อยแทบตาย”

ชารอนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เธอเห็นว่าเขาดูเหมือนไซมอนทุกประการ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือด อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับไซมอนแล้ว เขายังคงมีภาพลักษณ์ที่ดูดีกว่า อย่างน้อยหนวดเครารอบปากของเขาก็ยังถูกโกนจนเกลี้ยงเกลา

ไซมอนมองยูจีนอย่างเหยียดหยาม 'เขาเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว แต่ยังมีหน้ามาบอกว่าเขาจะตายเพียงเพราะไม่ได้นอนเป็นเวลาสามวัน และเขาก็ยังพยายามจะเอาชนะใจเธอทันทีที่เขามาถึงอีก ช่างไร้ยางอายจริง ๆ!'