บทที่ 7

หลังจากวันทำงานอันแสนวุ่นวายสิ้นสุดลงแล้ว ชารอนก็กลับบ้าน เธอรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย

ทว่า ไรลีย์ทำงานเสร็จเร็วกว่าชารอน เธอจึงออกไปรับเซบาสเตียนกลับมาจากโรงเรียนอนุบาลก่อน

“กลับมาแล้วเหรอ? ทำงานวันแรกเป็นยังไงบ้างล่ะ? ทุกอย่างโอเคไหม?” ไรลีย์ถาม

ชารอนเหลือบมองเธอ “ทำไมเธอไม่บอกฉันก่อนล่ะว่าตระกูลแซคคารี่เป็นเจ้าของบริษัทเซ็นทรัลคอร์ปอเรชั่น?"

“งั้นแสดงว่าเธอได้เจอกับคุณไซม่อนแล้วสิ เขาเป็นไงบ้างล่ะ? เขาหล่อหรือเปล่า?”

ชารอนจ้องเขม็งไปที่เธอ “เขาหล่อแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ? เขาเป็นลุงของโฮเวิร์ด!”

"แล้วยังไงล่ะ?! ไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเข้าสู่บริษัทเซ็นทรัลคอร์ปอเรชั่นได้บ้างล่ะ? เธอน่าจะรู้สึกดีที่ได้ถูกจ้างงานมากกว่านะ ไม่ว่าเขาจะเป็นลุงของใครก็ช่างเถอะ เธอกลัวว่าคุณไซม่อนจะร่วมมือกับโฮเวิร์ดแล้วสร้างปัญหาให้เธอหรือยังไงกัน?"

ชารอนขมวดคิ้ว เธอไม่สะทกสะท้านอะไรเลย อันที่จริง ชารอนเพียงแค่ไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับใครก็ตามในตระกูลแซคคารี่เลย

ในตอนนั้นเอง เซบาสเตียนเดินออกมาจากห้องนอนและจับหน้าท้องตัวเองเอาไว้ “แม่ครับ ผมปวดท้อง”

ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ชารอนก็ดึงลูกชายเข้าหาตัว เธอสัมผัสท้องของเซบาสเตียนอย่างนุ่มนวล "อาการเป็นยังไงบ้าง ลูกรัก? ลูกได้แอบกินอะไรเผ็ด ๆ ที่โรงเรียนมาหรือเปล่า?”

เซบาสเตียนส่ายหัว "ผมไม่รู้เหมือนกัน"

เซบาสเตียนเผยหน้าซีดเล็กน้อย หน้าผากของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ทว่า ชารอนรู้จักลูกชายของตัวเองดี เขาจะไม่ส่งเสียงร้องออกมาเด็ดขาดถ้าไม่รู้สึกเจ็บปวดเกินไป

“เดี๋ยวแม่จะพาลูกไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้แหละ”

ไรลี่ย์เองก็กังวลเช่นกัน เขาจึงรีบวิ่งไปหยิบกุญแจรถ “ฉันจะไปสตาร์ทรถรอนะ”

ทั้งสองคนรีบพาเซบาสเตียนไปโรงพยาบาล หมอตรวจดูอาการของเด็กน้อยอยู่สักพักก่อนมองไปที่ชารอนและถามขึ้น "คุณบอกว่าเพิ่งกลับมาจากเมืองเอ็มคันทรี่เมื่อวานนี้เหรอ?"

"ใช่ค่ะ" ชารอนพยักหน้า

“ลูกของคุณไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับ เพียงแค่เศษอาหารสกปรกทำให้เจ้าหนูมีอาการท้องร่วงและปวดท้องเท่านั้น เดี๋ยวคุณหมอจะจ่ายยาให้หนูน้อยคนนี้เอง”

ชารอนถอนหายใจอย่างโล่งอก "ขอบคุณค่ะคุณหมอ"

ชารอนรับใบสั่งยาและตรงไปยังศูนย์รับยาทันที เนื่องจากชารอนต้องป้อนยาให้ลูกชายทันที ถึงกระนั้น ไรลีย์กลับมาอยู่ในห้องผู้ป่วยเพื่อดูแลเด็กน้อย

ไม่นานหลังจากนั้น ชารอนก็มาถึงศูนย์รับยา แต่ทว่า เมื่อเธอกำลังจะเดินกลับ ชารอนเหลือบไปเห็นใครคนหนึ่งที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาดระหว่างที่กำลังย้อนกลับไป

ชารอนหันกลับมามองไปยังทางเดินตรงข้าม เธอเห็นแซลลี่! แต่ทั้งสองค่อนข้างอยู่ไกลจากกันมาก!

แม้ว่าทั้งสองจะไม่ได้พบกันมาเป็นเวลาห้าปีแล้ว แต่ชารอนก็ยังจำแซลลี่ได้จากการชำเลืองมอง!

เนื่องด้วยแซลลี่ซึ่งเคยเป็นเพื่อนสนิทของชารอนได้พังงานวิวาห์และแย่งสามีของเธอไป ชารอนจะลืมคนอย่างแซลลี่ได้ยังไงกัน?