ตอนที่ 226
ตอนที่ 226
September 21, 2026
“พรุ่งนี้หลังจากที่ข้ากับน้าสะใภ้ไปเล้ว น่าจะอยู่ที่วัดชิงซานประมาณสามวัน ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ที่จวนโหว หนิงจู๋ เจ้ากับลุงหวังช่วยจับตามองครอบครัวของมู่จวินเหิงให้ดีนะ ถ้าพวกเขาพยายามจะไปในที่ที่ไม่ควรไป ก็จ้ดการได้เลย”
เมื่อนางไม่อยู่บ้าน พวกเขาก็ไม่กล้าไปโวยวายที่ตระกูลหลัน
ถ้าพวกเขาประพฤติตัวดี ก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เเต่หากไม่ซื่อสัตย์ เเล้วโดนไม้ตีหัวเข้า ก็ไม่เกี่ยวกับนาง
ต่อให้เรื่องเเพร่งพรายออกไป คนอื่นก็ว่านางไม่ได้
“เจ้าค่ะ บ่าวจะคอยจับตาดูอย่างดี จะไม่ให้ครอบครัวนั้นสืบหาอะไรได้เด็ดขาด!”
หนิงจู๋กำหมัดเเน่น หรี่ตาลงพร้อมเเสดงอารมณ์อย่างเต็มที่
เห็นได้ชัดว่านางพร้อมจะจัดหนักให้กับคนของตระกูลหลันเเล้ว
เรือนตะวันตก
ทังหลานโยนไม้กวาดทิ้งด้วยความหงุดหงิด โกรธจนกระทืบเท้า
“ยัยเด็กสารเลวนี่มันจงใจชัดๆ! จวนโหวใหญ่ขนาดนี้ บ่าวรับใช้มากมายขนาดนี้ ทำไมถึงมีเเค่ลานนี้ลานเดียวที่ยังไม่ได้ทำความสะอาด!”
“เเล้วยังบอกว่าที่อื่นถูกปิดตายหมด ข้าไม่เชื่อหรอก!”
มู่จวินเหิงถือไม้ปัดขนไก่อยู่ในมือ เมื่อโดนฝุ่นเข้าหน้าอีกครั้ง เขาก็ตะโกนออกมาเสียงดัง “พอได้เเล้ว!”
“พูดตรงนี้เเล้วมันได้อะไร ถ้าเจ้ามีความสามารถจริง เจ้าก็ไปหายัยสารเลวนั้นเปลี่ยนสิ!”
“ไม่มีความสามารถอะไร ก็มาโวยวายอยู่ที่นี่!”
โดนเขาตำหนิเช่นนี้ ทังหลานก็ยิ่งน้อยใจจนตาเเดงก่ำ
ชี้หน้าด่ามู่จวินเหิง
“มู่จวินเหิง เจ้ามีความสามารถจริงก็เเสดงออกมาสิ!”
“เจ้าเป็นญาติเเท้ๆของเขานะ เขายังไม่ไว้หน้าเลย เเล้งยังมีหน้ามาว่าข้า!”
มู่หยางที่กำลังจัดที่นอนอยู่ในห้อง ได้ยินเสียงทะเลาะกันในลานบ้าน ใบหน้าก็มีเเต่ความชาชิน
เรื่องเเบบนี้ เมื่อก่อนตอนอยู่ชนบท เกิดขึ้นบ่อยยิ่งกว่านี้อีก
ทั้งสองทะเลาะกันอยู่พักหนึ่งนอกบ้าน แล้วหยุดลงเมื่อมู่เทียนชื่อกลับมา
เมื่อเห็นลูกชายของตัวเองเปื้อนโคลนไปทั้งตัว ทังหลานก็รีบเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วง “โอ๊ยตาย ลูกของข้าเป็นอะไรไปเนี่ย หรือว่าคนในจวนนี้รังแกเจ้า”
มู่เทียนชื่อปัดมือของทังหลานที่ยื่นมาอย่างไม่พอใจ “ข้าล้มเองเเหล่ะ เเต่เมื่อกี้ตอนกลับมาข้าเจอมู่เหยา”
“ข้าขอคนรับใช้จากนางเเล้ว รอก่อนนะ เดี๋ยวคนมาค่อยเก็บกวาดเถอะ!”
สิ้นเสียงพูด
ก่อนที่ทังหลานจะเอ่ยปากชมลูกชายด้วยรอยยิ้ม
ภายในลานบ้านก็มีบ่าวรับใช้รูปร่างกำยำสิบกว่าคนเดินเข้ามา ทุกคนสีหน้าเรียบเฉย ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น
มองดูเเล้วทำให้คนรู้สึกหวาดกลัวในใจ
“นี่คือ?”