ตอนที่ 333

ฮ่องเต้ไม่ต้องการให้สนมตั้งครรภ์งั้นหรือ

นี่…มันเหตุผลอะไรกัน

“เป็นไปได้ไหมว่ามีอาการป่วยบางอย่าง”

เยี่ยนสวินเลิกคิ้วแล้วยิ้ม พร้อมกับปล่อยให้นางกลับไปนั่งที่ฝั่งตรงข้าม

“อาจจะ เเต่ใครจะรู้ล่ะ”

เมื่อเห็นเขาพูดแบบนี้ มู่เหยาเบะปาก “ดีที่สุดคือท่านไม่รู้ ไม่อย่างงั้นถ้าไม่บอกข้า ระวังข้าจะโมโห!”

ท่าทางของนางน่ารักมาก เยี่ยนสวินจึงยื่นมือไปบีบเเก้มของนางเบาๆ

“ดูเหมือนว่ายังต้องบำรุงเจ้าให้อ้วนขึ้นอีกหน่อย…ฉางชิง ไปหอจุ้ยเซียงกินเป็ดย่าง”

ฉางชิงที่กำลังบังคับรถม้าอยู่อึ้งไป “ฮะ”

“ฮะอะไรเล่า รีบไป!”

เมื่อเยี่ยนสวินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ฉางชิงก็รีบบังคับรถม้าตรงไปยังหอจุ้ยเซียงทันที

ในขณะที่มู่เหยายังคงเเปลกใจกับท่าทีของฉางชิง รถม้าก็ใกล้มาถึงกับหอจุ้ยเซียงเเล้ว

เสียงจอแจจากภายนอกดังเข้ามาในรถม้า

ยังไม่ทันที่มู่เหยาจะได้เปิดผ้าม่านดู เยี่ยนสวินก็ลงจากรถม้าก่อนเเล้วยื่นมือมาให้นาง

เมื่อนางลงจากรถม้า ก็เห็นสถานที่ที่มีโคมไฟสีเเดงสดห้อยอยู่ เเละมีเเต่ผู้ชายเดินเข้าออก ซึ่งทำให้นางมุมปากกระตุกทีหนึ่ง

นางหันไปมองเขา “ท่านอ๋องฉู่พาเจ้าสาวใหม่มาที่หอนางโลม”

เยี่ยนสวินกระพริบตาเเล้วยิ้ม พร้อมกับจับมือนาง

“เป็ดย่างของหอจุ้ยเซียงเป็นสุดยอดเมนูเลยนะ ที่อื่นหาทานไม่ได้หรอก พระชายาอยากลองชิมไหม”

มู่เหยาไม่เคยฝืนความอยากอาหารของตัวเอง

เมื่อเห็นว่าเขาชื่นชมเป็ดย่างร้านนี้ นางก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาบ้าง

“ตกลง ท่านเลี้ยงนะ”

เยี่ยนสวินยิ้มเล็กน้อยเเล้วพยักหน้า จากนั้นจูงมือนางเดินไปอีกประตูหนึ่ง

เด็กรับใช้ที่เฝ้าประตูอยู่ก็รีบเข้ามาต้อนรับด้วยความยินดี เเต่เมื่อเห็นว่าเป็นท่านอ๋องฉู่กับชายาอ๋องฉู่ที่เพิ่งเเต่งงานกันเมื่อวาน ก็ประหลาดใจไม่น้อย

“เป็ดย่างสามตัว”

บริกรรับเงินมาเเล้วจึงค่อยรู้สึกตัว จากนั้นรีบนำทางเเขกผู้มีเกียรติทั้งสองขึ้นไปชั้นบน

ส่วนเขารีบถือเงินไปหาฟางมามาที่ลานด้านหน้า

อาจเป็นเพราะชื่อเสียงของอ๋องฉู่ ทำให้เป็ดย่างสามตัวที่หั่นเรียบร้อยเเล้ว ถูกนำมาเสริฟที่ห้องส่วนตัวอย่างรวดเร็ว

มู่เหยาได้สั่งอาหารอย่างอื่นเพิ่มด้วย

“นมตุ๋นของร้านนี้เป็นยังไงบ้าง”