บทที่ 13

เจี่ยงหรูหันไปมองจี้อี่หนิง "หลายวันมานี้เธอได้ความรู้อะไรจากห้องปฏิบัติการไปบ้าง?"

"ฉันเคยสังเกตค่ะ ตอนนี้สิ่งที่ห้องปฏิบัติการกําลังทําคือการวิจัยพัฒนายารักษาโรคหัวใจและหลอดเลือด ปัจจุบันการวิจัยและพัฒนายาคืบหน้าประมาณ 50% และกําลังเตรียมที่จะใช้หนูทดลองเป็นขั้นตอนการทดลอง"

สีหน้าของเจี่ยงหรูที่ได้ยินดังนั้นก็ดีขึ้นมาหน่อย พร้อมกับแววตาที่หันไปมองจี้อี่หนิงก็แฝงไปด้วยความชื่นชม

"ดีมาก สำหรับการใช้เครื่องมือทดลอง เธอได้เรียนรู้เป็นยังไงบ้าง?"

"ก็ศึกษาจนพอได้หมดแล้วค่ะ"

หลิ่วอี๋หนิงที่อยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้วหันไปมองจี้อี่หนิง "อี่หนิง ฉันรู้ว่าเธอต้องการที่จะทำการทดลองด้วยตัวเองโดยเร็วที่สุด แต่เธอต้องรู้ว่าการทดลองเป็นสิ่งที่เข้มงวดมาก อีกทั้งมีเครื่องมือหลายชนิดที่ช่วงนี้เรายังไม่เคยใช้ ทำไมเธอถึงพูดว่าเธอศึกษาจนพอได้หมดแล้วล่ะ?"

สีหน้าของจี้อี่หนิงนั้นสงบนิ่ง "เครื่องมือพวกนี้สมัยเรียนมหาวิทยาลัยฉันเคยใช้หมดแล้ว"

"เธอเองก็บอกว่าเรียนในมหาวิทยาลัย เธอไม่ได้เข้าห้องปฏิบัติการมาหลายปีแล้ว ต้องเรียนรู้ทุกอย่างตั้งแต่เริ่มต้น สิ่งที่เราทําคือการพัฒนายา จะประมาทไม่ได้แม้แต่น้อยเลยนะ"

"คุณรู้ได้ยังงไงว่าฉันไม่ได้เรียนรู้ตั้งแต่ต้นใหม่?"

หลิ่วอี๋หนิงกัดริมฝีปาก มองเธอด้วยสีหน้าผิดหวัง "หลายวันมานี้เธอยุ่งอยู่กับงานจิปาถะของห้องปฏิบัติการ เธอว่างเรียนตอนไหน? จะโกหกเพราะอยากแสดงความสามารถต่อหน้าพี่หรูไม่ได้นะ"

จี้อี่หนิงหัวเราะ "ที่แท้คุณก็รู้ว่า ฉันมัวแต่ยุ่งกับงานจิปาถะที่ถูกจัดไว้ให้ฉันจนฉันไม่มีเวลาเรียนรู้วิธีการใช้เครื่องมือทดลองเลย?"

สีหน้าของหลิ่วอี๋หนิงแข็งทื่อ จิกเล็บในฝ่ามือโดยไม่รู้ตัว

เธอประมาทจี้อี่หนิงเกินไป!

"อี่หนิง...นี่เธอกำลังสงสัยว่าฉันจงใจแกล้งเธอ ไม่ให้เธอเรียนรู้วิธีการใช้เครื่องมือเหรอ?"

"จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงล่ะ ฉันซาบซึ้งใน 'ความดูแล' ของคุณหลิ่วมากเลยนะคะ"

หลิ่วอี๋หนิงยังอยากจะพูดต่อ เจี่ยงหรูที่อยู่ด้านข้างก็พูดขัดเธอ

"เอาล่ะ ในเมื่อเธอบอกว่าศึกษาจนพอได้หมดแล้ว พอดีการทดลองในวันนี้มาถึงขั้นตอนการสกัด เธอมาดำเนินขั้นตอนนี้"

จี้อี่หนิงพยักหน้า เดินไปที่เครื่องมือเพื่อเริ่มต้นการทำงาน

ในตอนแรกหลิ่วอี๋หนิงยังวางแผนที่จะรอให้เธอทําผิดพลาดเพื่อฉวยโอกาสทําให้เจี่ยงหรูเกลียดเธอ แต่คิดไม่ถึงว่าจี้อี่หนิงจะทําได้แม่นยําและสมบูรณ์แบบทุกขั้นตอน

จนกระทั่งเสียงชื่นชมของเจี่ยงหรูดังขึ้นในหู หลิ่วอี๋หนิงจึงสติได้ พร้อมกับความตื่นตระหนกที่หายไปนานก็ผุดขึ้นในใจ

เมื่อก่อนตอนที่บ้านของจี้อี่หนิงยังไม่ได้ล้มละลาย เธอยังต้องตามหลังจี้อี่หนิง คนอื่นก็จะเห็นแต่จี่จี้อี่หนิงจนมองข้ามเธอ

ตอนนี้ เธอมักจะรู้สึกว่าเธอกลับไปใช้ชีวิตที่ถูกออร่าของจี้อี่หนิงปกคลุมอีกครั้ง

หรือว่าเธอจะอยู่ใต้เงาของจี้อี่หนิงตลอดชีวิตเหรอ?

เธอไม่ยอม!

เมื่อเอ่ยชมจี้อี่หนิงเสร็จ เจี่ยงหรูก็เรียกเธอเข้าไปในห้องทํางานของเธอทันที พร้อมกับส่งเอกสารฉบับหนึ่งให้เธอ

"บริษัทเตรียมวิจัยและพัฒนายารักษาโรคหอบหืด นักวิจัยคนอื่น ๆ ล้วนมีงานทำตอนนี้ ฉันจึงตั้งใจจะมอบโปรเจ็กต์นี้ให้เธอ เธอมั่นใจไหม?"

จี้อี่หนิงตะลึงไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าเจี่ยงหรูจะมอบงานสำคัญขนาดนี้ได้เร็วขนาดนี้

เธอพลิกดูข้อมูลเสร็จ ก็หันไปมองเจี่ยงหรูพร้อมกับเอ่ยว่า "พี่หรู ฉันไม่สามารถทำงานนี้ให้เสร็จคนเดียวได้ค่ะ"

"ฉันรู้ งานของหลิ่วอี๋หนิงจะสิ้นสุดลงในอีกหนึ่งหรือสองเดือน เมื่อถึงเวลานั้นให้ทีมของเขามาช่วยเธอ"

พอได้ยินชื่อหลิ่วอี๋หนิงสามคำนี้ จี้อี่หนิงก็อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้

ตามความเกลียดชังของหลิ่วอี๋หนิงที่มีต่อเธอ จะไม่มีทางช่วยเธออย่างเด็ดขาด ไม่แน่ว่าอาจจะแอบคํวางแผนทำร้ายด้วย

แต่ว่าพวกเธออยู่ห้องปฏิบัติการเดียวกัน อีกฝ่ายจะจัดการกับเธอจริง ๆ หนีก็ไม่มีประโยชน์

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จี้อี่หนิงก็พยักหน้า "ค่ะ ฉันทราบแล้วค่ะพี่หรู"

"ดี ตั้งใจทำงาน ต่อไปจะต้องมารายงานความคืบหน้ากับฉันทุกสัปดาห์ เธอไปเตรียมตัวเถอะ"