บทที่ 558 ทำการช่วยชีวิตองค์หญิงหมิงหยาง

“รีบพยุงเสด็จย่ากลับไปพักผ่อนที่รถม้า！” ไป๋ชิงหลิงเห็นว่านางสีหน้าหม่นหมอง รอบตาดำคล้ำ คิดว่าองค์หญิงใหญ่คงเฝ้าอยู่ข้างนอกทั้งคืน

เนื่องจากนางอายุมากแล้วและตกอยู่ใจความกังวลตลอดทั้งคืน เมื่อได้ยินว่าองค์หญิงหมิงหยางรอดชีวิตแล้ว ก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก นางก็หมดแรงล้มลงด้วยความเหนื่อยล้า

เธอประเมินความสำคัญของหมิงหยางที่อยู่ในใจของนางต่ำไป

เพื่อหมิงหยางแล้ว นางยอมที่จะเสียหน้า ให้เธอได้เข้าใกล้องค์หญิงหมิงหยางอีกครั้ง

คนแบบนี้.........จะร้ายได้ขนาดไหนเชียว！

เมื่อคนรับใช้พยุงองค์หญิงใหญ่กลับไปที่รถม้า ไป๋ชิงหลิงก็ตามไปด้วย เพื่อตรวจร่างกายให้องค์หญิงใหญ่

เธอพบว่าองค์หญิงใหญ่ความดันค่อนข้างสูง ไป๋ชิงหลิงจึงวัดระดับน้ำตาลในเลือดให้นางอีกครั้ง และได้ผลตามนั้น

องค์หญิงใหญ่มีความสูงสามอย่าง

ไป๋ชิงหลิงสั่งยารักษาโรค เมื่อเห็นอาการขององค์หญิงใหญ่เริ่มคงที่แล้ว ไป๋ชิงหลิงจึงลงจากรถม้า

ในเวลานี้ ฟ้าก็สว่างแล้ว

หรงเยี่ยยืนเฝ้าอยู่ด้านนอกรถม้า

ไป๋ชิงหลิงเดินไปหาเขา และพูดว่า “ข้าเกรงว่าจะกลับไปกับท่านอ๋องไม่ได้แล้ว แต่อาการบาดเจ็บของเด็กทั้งสองก็ยังไม่เหมาะที่จะนั่งรถม้า”

นั่นหมายความว่า หรงเยี่ยต้องอยู่ที่โรงเตี๊ยมเพื่อคอยดูแลเด็กทั้งสอง เธอต้องไปกับขบวนขององค์หญิงใหญ่ อาการตอนนี้ของอิงหมิงหยาง หากไม่มียาของเธอ อาจจะเสียชีวิตได้ทันที

จะประมาทไม่ได้

หรงเยี่ยกดปลายนิ้วลงบนขอบตาที่ดำคล้ำของเธอเบาๆ แล้วพูดว่า “ข้าจะเป็นคนดูแลเด็กทั้งสองเอง พระชายาก็ต้องดูแลสุขภาพด้วย”

เขาลำดับความสำคัญ ครั้งนี้ไม่ได้พูดอะไรมาก ปล่อยให้เธอตัดสินใจ

ไป๋ชิงหลิงเดินเข้าไป กอดเอวของเขา “ข้าจะรอท่านอ๋องอยู่ที่เมืองหลวง.........”

ทั้งสองพูดคุยกันสักพักแล้วก็แยกจากกัน

ในตอนเที่ยง องค์หญิงใหญ่ก็ตื่นขึ้น หลังจากที่ซูเหมป้อนอาหารให้นางแล้ว ก็หยิบยาที่ไป๋ชิงหลิงสั่งจ่าย ยื่นให้องค์หญิงใหญ่ “องค์หญิง นี่คือยาที่พระชายาท่านอ๋องหรงสั่งจ่าย”

“ยา！” องค์หญิงใหญ่ก้มมองดูยาที่อยู่ในมือของซูเหมย ยาเม็ดเล็กมาก เม็ดหนึ่งสีขาวอีกเม็ดหนึ่งสีแดง นางไม่เคยเห็นมาก่อน

นางหยิบยาเม็ดสีแดงขึ้นมา แล้วขมวดคิ้ว “นี่คือยาอะไร? หมิงหยางล่ะ?”

“พระชายาท่านอ๋องหรงเฝ้าองค์หญิงหมิงหยางอยู่ เมื่อกี้หม่อมฉันได้ไปดูอาการขององค์หญิงหมิงหยางแล้ว แม้ว่าองค์หญิงยังนอนหมดสติอยู่ แต่ดูไม่ทรมานเท่าเมื่อวานแล้ว นอนหลับอย่างสงบ สำหรับยานี้.........” ซูเหมยมองดูยาเม็ดสีแดงแล้วอธิบาย

กล่าวว่า “พระชายาท่านอ๋องหรงบอกว่า ต่อไปต้องกินยานี้ อาการป่วยขององค์หญิงเมื่อกำเริบขึ้นมานั้นอันตรายมาก อัตราการเสียชีวิตสูง นางยังเตรียมของเหล่านี้ เขียนวิธีใช้งานให้หม่อมฉันด้วย ให้หม่อมฉันวัดความดันโลหิตให้องค์หญิงใหญ่ทุกวัน”

ในขณะที่ไป๋ชิงหลิงอธิบายสิ่งเหล่านี้ ซูเหมยฟังเข้าใจเพียงประโยคเดียว