ตอนที่ 628
บทที่ 629 เจ้าตั้งครรภ์แล้ว
October 21, 2026
“ได้ เช่นนั้นพรุ่งนี้ก็ไม่ต้องสนใจเขา ให้เขาไปด้วยตัวเอง จัดการเรื่องนี้ด้วยตัวของเขาเอง” ไป๋ชิงหลิงลุกขึ้นมาจากตักของเขา จากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
หรงเยี่ยมองมาที่นางด้วยความไม่พอใจ “พระชายา ข้าเป็นคนรักษาคำพูด”
“ปากแข็ง!” ไป๋ชิงหลิงรินน้ำอุ่นให้ตัวเอง ดื่มน้ำไปสองแก้ว ในตอนที่วางมันลง นางเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า “แม่บ้านสิงที่อยู่ข้างกายของแม่นางฉางสาม ระหว่างที่นางเดินทางไปยังจวนอ๋องเฉินเพื่อทำการรายงาน นางก็ถูกคนทำร้ายจนเสียชีวิต และข้าได้ฟังความจริงบางอย่างจากคนรอบข้างมาบ้าง ได้ยินมาว่าในตอนที่คุณหนูรองออกมาจากพระราชวัง รถม้าของนางเสียหลัก เจ้าคิดว่าเรื่องนี้มันไม่บังเอิญไปหน่อยอย่างนั้นหรือ?”
“คนของจวนฉางไปแจ้งความแล้วหรือยัง?”
“เรื่องนี้ข้าไม่ได้ถาม หากหรงเฉินไปถึงห้องโถงบรรพชนเร็วกว่านี้ ไม่แน่ว่าคุณหนูรองอาจจะรอดพ้นจากการถูกลงโทษได้!” ไป๋ชิงหลิงก้มหน้ามองแก้วที่อยู่ในมือ หลังจากนั้นก็หยิบแก้วของหรงเยี่ยมาไว้ด้านหน้าของตัวเอง วางแก้วทั้งสองใบไว้ด้วยกัน
หรงเยี่ยมองการเคลื่อนไหวของนางด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้คิดจะขัดขวางความคิดของนาง
ในเวลานี้ ไป๋ชิงหลิงเงยหน้าขึ้นมองเขา ยื่นมือออกไปจับคางของเขาไว้พร้อมกับจ้องมองอย่างละเอียด
หรงเยี่ยขมวดคิ้ว เขาถามออกมา “พระชายา เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?”
“สิ่งที่เกิดขึ้นในพระราชวังในวันนี้ รวมถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉางเล่อเหยียน มันจะเป็นเรื่องบังเอิญได้อย่างไร”
หรงเยี่ยหรี่ตาลง เขายิ่งรู้สึกว่าตนเองไม่เข้าใจในสิ่งที่ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาพูดออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ เขาจับมือน้อย ๆ ของนางหอม “คิดอะไรออกงั้นหรือ เจ้าบอกข้ามาได้เลย”
“ฉางเล่อเหยียนและฉางเล่ออัน สองพี่น้องคู่นี้ไม่ถูกกัน!”
ดวงตาที่เร่าร้อนของนางจ้องมองไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา “และข้าก็กล้าฟันธงได้เลยว่า ฉางเล่ออันเองก็ชอบท่านอ๋อง”
เมื่อชายที่อยู่ตรงหน้าของนางได้ยินเช่นนั้นก็มีอาการหวั่นไหว
เปลือกตาของเขากระตุกอยู่หลายครั้ง กำมือของไป๋ชิงหลิงไว้แน่น “อย่าพูดจาเหลวไหล”
“ท่านอ๋อง คำพูดนี้ออกมาจากปากของฉางเล่อเหยียนเอง อีกอย่าง ข้าก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหลักฐานหรือข้อมูลที่ใช้ในการคาดเดาความคิดของคุณหนูสี่ตระกูลฉาง” นางเล่าเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างฉางเล่ออันและฉางเล่อเหยียนที่เกิดขึ้นในตำหนักเฟิ่งหลิวออกมาให้หรงเยี่ยฟังอย่างละเอียด
ยิ่งฟังมากเท่าไหร่ ใบหน้าของหรงเยี่ยก็ยิ่งมืดมนมากเท่านั้น
หลังจากนั้นเขาก็กำหมัดและทุบลงไปบนโต๊ะน้ำชา พูดออกมาด้วยความโกรธ “นางกล้าชอบข้าก็ลองดู”
ไป๋ชิงหลิงถึงกับพูดไม่ออก......
มีคนมาชอบเขา เขากลับไม่รู้สึกดีใจเลยสักนิด ท่าทางของเขาราวกับว่าตนเองไปติดหนี้ผู้อื่นไว้เป็นร้อยล้าน
“ข้าก็แค่อยากเตือนเจ้า เจ้าต้องระวังคุณหนูสี่ตระกูลฉางไว้ให้มาก ข้าคิดว่าการจากไปของแม่บ้านสิงนั้นเกี่ยวข้องกับคุณหนูสี่ผู้นี้ หากหัวใจเต็มไปด้วยความชั่วร้าย เกรงว่าไม่ว่าเรื่องอะไรนางก็สามารถทำได้” ไป๋ชิงหลิงนึกถึงประโยคที่ฉางเล่อเหยียนเคยพูดออกมา......
จับตาดูองค์หญิงน้องเอาไว้ให้ดี ไม่อย่างนั้นข้าเกรงว่าคนที่ต้องน้ำตาตกก็คงจะเป็น......
จู่ ๆ หรงเยี่ยก็เดินเข้ามา อุ้มนางขึ้นมาจากบนเก้าอี้
ไป๋ชิงหลิงตกใจเล็กน้อย มือทั้งสองข้างของนางโอบไปรอบคอของเขา เมื่อเห็นว่าเขากำลังเดินไปที่เตียง นางก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาทันใด
ด้วยสภาพร่างกายของนางในตอนนี้ นางไม่อาจมีเพศสัมพันธ์ได้ หมอเทวดาซูก็ย้ำนางอยู่หลายครั้ง ในช่วงเวลาที่ตั้งครรภ์ นางไม่สามารถมีเพศสัมพันธ์ได้!
นางทุบไหล่ของเขาด้วยความตื่นตระหนกในทันที “เจ้าจะทำอะไร ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้”
เขาพูดออกมาพร้อมกับก้มลงไปจูบปากของนาง ไป๋ชิงหลิงพยายามผลักเขาออก แต่ชายผู้นี้ไม่ได้สัมผัสนางมากกว่าครึ่งเดือนแล้ว เขาเริ่มจะทนไม่ไหว
หลังจากที่เขาวางนางลงบนเตียง เขาก็กดร่างของนางพร้อมกับจูบอย่างบ้าคลั่ง
ไป๋ชิงหลิงพยายามเอียงศีรษะหนีอยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกเขาบังคับกลับมา ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่สามารถทำอะไรได้ ไป๋ชิงหลิงจึงแสร้งทำเป็นอาเจียนออกมา!
หรงเยี่ยรู้สึกตกใจในทันที รีบพยุงร่างของนางขึ้นมา จากนั้นรูปหลังให้นางอย่างนุ่มนวล......
ใครจะไปรู้ว่าการแกล้งอาเจียนของนาง สุดท้ายแล้วนางจะอาเจียนออกมาจริง ๆ
“แหวะ!” ไป๋ชิงหลิงอาเจียนออกมาจนฟ้าเหลือง ร่างกายของนางพิงอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง
หรงเยี่ยกอดร่างของนางไว้แน่น “พระชายาอาเจียนออกมาแบบนี้ หากคนไม่รู้คงคิดว่าเจ้ากำลังตั้งครรภ์!”
รูม่านตาของไป๋ชิงหลิงหดตัวลงในทันที มือของนางกำแน่นเล็กน้อย หันกลับมามองเขาพร้อมกับพูดว่า “หมอเทวดาซูบอกว่านี่เป็นอาการข้างเคียง เกรงว่าคงต้องใช้เวลาอีกสักพักถึงจะกลับมาเป็นปกติ”