บทที่ 891 สตรีในภาพวาดนั้นไม่ใช่ไทเฮา

“บ่าวไม่คิดเลยว่าไทเฮาผู้อยู่บนตำแหน่งสูงจะไม่แม้แต่จะดึงคุณหนูเลย แต่ยังไงแล้คุณหนูก็ยังคงเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลสวี่ ไทเฮาที่มีวันนีก็เป็นเพราะลูกสาวคนโตสวี่” ไฉ่หยวนรู้สึกไม่ยุติธรรมแทนกวนปี้อวี้

และข้าวลือในช่วงนี้ ก็เป็นกวนแวี้ที่อยู่เบื้องหลังเอง

เธอนำข่าวลือพวกนี้เป็นถึงตระกูลสวี่นั้น คนอื่น ๆ จะคิดว่าเป็นคนจากตระกูลสวี่เองที่แพร่มันออกไป

หากจักรพรรดิถามเกี่ยวกับโทษเรื่องนี้จริงๆก็คงต้องไปหาความผิดที่ตระกูลสวี่และก็จะไม่เกี่ยวกับตระกูลกวนของเธอเลย

เธออยากเห็นจักรพรรดิติดตามเรื่องของไทเฮา

“เจ้าได้ส่งรูปออกไปหรือยัง!” กวนปี้อวี้ถาม

ไฉ่หยวน กล่าวว่า: "ส่งออกไปแล้ว ส่งไปถึงมือของว่งขุนนางเหยียน แม้ว่าจักรพรรดิจะไม่ต้องการติดตามเรื่องนี้ สมาชิกราชวงศ์และขุนนางเหยียนจะไม่นั่งเฉย ตอนนี้ทั้งเมืองหลวงกำลังพูดถึงเรื่องที่น่าอับอายของไทเฮา!”

กวนปี้อวี้หันกลับไปพร้อมกับรอยยิ้มอันชั่วร้ายบนริมฝีปากของเธอ

ในเมื่อท่านไม่เต็มใจที่จะแบ่งความมั่งคั่งให้กับข้า งั้นขอคืนความสุขสบายที่มั่งคั่งที่แย่งไปจากท่านแม่ข้าคืนให้กลับท่านแม่ที่เสียไปของข้า!

ในตำหนักต้าหมิง หรงเยี่ยกำลังถือรูปเก่าของหญิงสาวสวยอยู่ รูปภาพนั้นลงนามว่า:สวี่เหวินหวาน!

นี่คือชื่อปัจจุบันของไทเฮา แต่ว่า ขุนนางที่นำเสนอภาพวาดนี้ได้รับการยืนยันจากตระกูลสวี่ ว่าผู้หญิงในภาพคือสวี่เหวินหวานจริงๆ แต่มันไม่ใช่รูปร่างที่เยาว์วัยของไทเฮา

และชื่อจริงของไทเฮาคือสวี่เหวินชิง

มีคนอยากจะหาความผิดของไทเฮา

ใต้เท้าซ่งกล่าวว่า: "ฝ่าบาท แม้จักรพรรดิเก่าจะสิ้นพระชนม์ไปแล้ว แต่ว่า แคว้นก็มีกฎของแคว้น บ้านของมีกฎของบ้าน หากไทเฮาไม่สามารถให้คำอธิบายแก่ประชาชนได้ เกรงว่าในวันข้างหน้าทุกคนจะเลียนแบบวิธีการของไทเฮา ปลอมตัวคนอื่น นี้มันเรื่องที่ไม่ดี และตอนนี้เมืองหลวงก็เล่ากันไปหมด!"

หรงเยี่ยมีใบหน้าบูดบึ้งและจ้องมองไปที่หญิงในภาพอย่างเย็นชา

ผู้หญิงคนนี้มีรูปร่างสวย แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นเกินไป และก็แตกต่างจากความสวยของไทเฮาที่อาศัยอยู่ในตำหนักฮุ่ยหนิง

เขารู้รูปร่างที่เยาว์วัยของไทเฮา

ในตอนที่ไทเฮายังเป็นแค่นางสนมนั้น เธอเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่สวยที่สุดในวังหลัง เนื่องจากรูปลักษณ์ที่โดดเด่นของเธอ เธอจึงได้รับความโปรดปราณจากจักรพรรดิผู้ล่วงลับมาหลายปีและกลายเป็นนางสนมได้อย่างราบรื่น

แต่ว่า เขาแค่ไม่อยู่เพียงเดือนเดียว ทำไมเมืองหลวงถึงได้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึน ตระกูลสวี่อยากตายหรือยังกล้ายินยันหญิงในภาพวาดอีก ไม่รู้โทษของการหลวกลวงหรือ ประหารเก้าชั่วโคตร

หรือว่า คนตระกูลสวี่ไม่ได้เอาจักพรรดิคนใหม่อย่างเขาไว้ในสายตา!

หากเรื่องของไทเฮาไม่ได้รับการจัดการอย่างดีในครั้งนี้ เกรงว่า... คนเฒ่าในราชวงค์เหล่านั้นที่ติดตามจักรพรรดินีผู้ล่วงลับไปแล้วจะฉวยโอกาสจับผิดเขาอย่างแน่นอน

เมื่อจักรพรรดิองค์ใหม่ขึ้นครอง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือใต้เท้าระดับสูงเหล่านี้ พวกเขาผ่านยุคสมัยที่พวกเขาสามารถควบคุมคนได้แล้ว แต่พวกเขาต้องการดูว่าคุณซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่มีความสามารถความอดทนแค่ไหน สามารถเบื่อฟังคุณได้แค่ไหนกัน

ใต้เท้าซ่งตรงหน้านั้นก็เป็นเช่นนี้!

หรงเยี่ยโยนภาพวาดทิ้งไปและพูดว่า "ใต้เท้าซ่งเริ่มฟังความเพียงด้านเดียวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นี่ไม่ใช่ข่าวลือที่ถูกสร้างขึ้นโดยเจตนาร้ายโดยคนที่มีเจตนาแอบแฝงหรือ"

การแสดงออกของใต้เท้าซ่งยังคงไม่เปลี่ยนแปลง: "ฝ่าบาท เมื่อไม่ใช่เรื่องจริงข่าวลือก็ไม่เกิด จะดีกว่าไหมถ้าให้ไทเฮาทรงมารับหญิงในภาพด้วยตัวเอง ใต้เท้าใสนราชวงค์มากมายเคยเห็นรูปร่างหหน้าตาที่เยาว์วัยของไทเฮามมาก่อน ”

ใต้เท้าซ่งหันกลับไปและมองไปที่ใต้เท้าที่อยู่ข้างหลังเขา

หลายคนคอยๆพยักหน้าทีละคน ด้วยความคิดที่จะดูความสนุก หาเรื่องให้กับจักพรรดิ!

แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านหลังซึ่งดูเหมือนจะอายุสี่สิบต้นๆ ขมวดคิ้วลึก กัดฟัน และในที่สุดก็ออกมาและพูดว่า: "ฝ่าบาท ข้าน้อยสามารถเป็นพยานได้!"