ตอนที่ 6

สามแฝดมองท่านยายมาเยี่ยมพวกเขา ไป๋หยีทราบว่ามารดาโดนไล่ออกจากบ้านเพราะทุกคนต่างว่านางสวีไม่มีประโยชน์ อยู่ไปเป็นภาระของพวกเขา กระนั้นนางจึงมาหาบุตรสาวอันเป็นที่รักอย่างไป๋หยี

ไป๋หยีพามารดาเข้ามาในห้องนอน นางสวีได้กลิ่นหอมในห้องบุตรสาว ปกติบุตรสาวของนางไม่ชอบเครื่องหอม

"เจ้าใช้เครื่องหอมแล้วรึ"

"เจ้าค่ะท่านแม่ หากท่านจะอยู่กับข้าเป็นปี ก็อยู่ได้เลย" นางสวีไม่คาดคิดว่าบุตรสาวจะเอ่ยเช่นนี้ ปกตินางมาหาบุตรสาว ไม่เกินสามวันไป๋หยีก็ให้นางกลับแล้ว

ใบหน้านางสวีอาบไปด้วยน้ำตา ไป๋หยีถึงกับตกใจ นางพูดอันใดผิด มารดาถึงได้ร้องไห้เช่นนี้

"ข้าพูดอันใดผิดเจ้าคะ"

"เจ้าดีมาก บุตรสาวของข้า" นางสวีกอดบุตรสาว

"ท่านแม่อย่าร้องไห้เลยนะเจ้าคะ เอาล่ะเย็นนี้ข้าจะทำหม้อไฟเนื้อหมูให้ท่านกิน" นางสวีรีบเช็ดน้ำมูก บุตรสาวพูดดีกับนางอีกทั้งอ่อนโยนอย่างมาก ไป๋หยีเปลี่ยนไปมาก

ในค่ำคืนนั้นไป๋หยีทำหม้อไฟให้เผยเสวียนและมารดาส่วนเจ้าแฝดกินหมูจุ่มธรรมดา

เพราะหม้อไฟเผ็ดมาก มีเพียงเผยเสวียนที่รู้ว่านางมิใช่เจ้าของร่างเดิม เพราะเจ้าของร่างเดิมไม่มีทางทำอาหารที่แปลกตาเช่นนี้มาก่อน

ค่ำคืนนั้นมารดานอนบนเตียงกับเจ้าแฝด ส่วนไป๋หยีนอนที่พื้น นางหาผ้านวมมาปูนอน บนเตียงเสียสละให้มารดากับแฝดให้นอนอย่างสบาย

เช้าของวันถัดมาไป๋หยีทำข้าวผัดหมูส่งกลิ่นหอมอย่างมาก ภรรยาผู้ใหญ่บ้านยืนที่หน้าเรือนตะโกนเรียกไป๋หยี

"ภรรยาผู้ใหญ่บ้านมีอะไรเจ้าคะ" ไป๋หยีเดินออกมาจากห้องครัวมาต้อนรับ

"เย็นนี้วันคล้ายวันเกิดผู้ใหญ่บ้าน เจ้ากับสามีแบะเจ้าแฝดอย่างลืมไปกินเลี้ยงเล่า" ว่านหงนางมาเชิญไป๋หยีไปงานวันเกิดผู้ใหญ่บ้าน ไป๋หยีรับปาก นางนึกถึงเผยเม่าขึ้นมา

"ป้าว่านหงข้าฝากข้าวผัดหมูให้เผยเม่าด้วยเจ้าค่ะ" ว่านหงตาลุกวาว มองไป๋หยีเดินเข้าไปในครัว ไม่นานออกมาพร้อมชามข้าวผัดหมู กลิ่นหอมยิ่งนัก ว่านหงเอ่ยขอบใจไป๋หยี

อาหารเช้าของวันนี้ไป๋หยีต้องยกไปสองรอบ รอบแรกให้สี่คนพ่อลูก รอบสองให้นางกับมารดา

เจ้าแฝดกินข้าวผัดหมูด้วยความอร่อย เผยเสวียนมองเจ้าแฝดนับวันอ้วนขึ้น จากที่ผอมเหลือแต่กระดูก

"เย็นนี้งานวันเกิดผู้ใหญ่บ้าน ป้าว่านหงมาเชิญพวกเราทุกคนไปด้วย ข้าจะหาชุดสวย ๆ ไว้ให้พวกเจ้าแล้วกัน" นางสวีมองบุตรสาวที่รู้จักคิดแทนผู้อื่น ไม่เสียแรงที่นางสวีทุ่มเทความรักมาให้หลายปี เจ้าแฝดพลันดีใจอย่างมาก

บ่ายของวันนั้นหลังที่นางรดน้ำแปลงผักกาดเป็นที่เรียบร้อย ส่วนเจ้าแฝดอยู่ที่ห้องกับบิดา ส่วนมารดาอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ ตัดฟืนในห้องครัว กระนั้นไป๋หยีจึงอยู่ในห้องของ นางปิดประตูไว้เป็นที่เรียบร้อย ในกระเป๋าวิเศษมันวิเศษสมชื่อ ไป๋หยีเข้าไปตัดชุดในกระเป๋า

ไม่เกินหนึ่งถ้วยชานางก็ออกมาแล้วพร้อมกับชุดของสี่พ่อลูก งามมากผ้าสีดำคอจีน กระนั้นนางนำชุดทั้งสี่ไปที่ห้องของเผยเสวียน

แฝดสามคนที่วิ่งเล่นนั้นพลันหันมามองชุดใหม่ที่จะใส่ไปงานวันเกิดผู้ใหญ่บ้าน เป็นผ้าต่วนไม่นับว่าชั้นดีเท่าไร แต่สัมผัสดูแล้วเนื้อผ้าไม่บาดผิว ชุดนี้สีน้ำเงินปนดำทั้งหมด

เผยเสวียนมองแค่เลือนราง มองชุดที่งดงาม นี่นางตัดเย็บผ้าเป็นยามไหน

"หากใกล้ถึงเวลาแม่จะอาบน้ำให้พวกเจ้าได้สวมชุดใหม่ไปงานวันเกิดผู้ใหญ่บ้าน" ไป๋หยีมองเจ้าแฝดดีใจแล้ววิ่งไปหาท่านยายที่โรงครัว

"ขอบใจเจ้ามาก" น้ำเสียงห้วนของเผยเสวียนดังขึ้น นางมองเขาอย่างลึกซึ้ง

"ไม่เป็นไร ตาของท่าน ท่านหมอบอกว่ารอประเดี๋ยวค่อยรักษา" นางโป้ปดเขา เผยเสวียนฝากความหวังไว้กับนาง

ใกล้จะถึงยามไปงานเลี้ยงแล้วไป๋หยีรีบอาบน้ำแต่งหล่อให้เจ้าแฝด แฝดสามคนดีใจมากที่ได้สวมเสื้อผ้าชุดใหม่

เผยเสวียนมองเจ้าแฝดสวมชุดคอจีน ช่างน่ารักเสียเหลือเกิน ไป๋หยีให้เผยเสวียนดูลูกไว้ ส่วนนางไปอาบน้ำแต่งกายเสียใหม่

"หอมมากท่านพ่อ" สามแฝดพลันเอ่ยพร้อมกันกลิ่นนี้อยู่หน้าประตู ไป๋หยีสาวเท้าเข้ามาพร้อมกลิ่นหอม นางแต่งกายด้วยชุดผ้าสีชมพูธรรมดา แล้วปล่อยผมลงมายาวสลวย

"ท่านแม่หอมมากขอรับ" เจ้าแฝดทั้งสามคนกระโดดกอดนาง

ไป๋หยีกอดเด็ก ๆ "เอาล่ะพวกเราเดินไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้านได้แล้ว ท่านยายของเจ้าจะเฝ้าเรือน"

ไป๋หยีอุ้มเสี่ยวซาน นอกนั้นเดินตามนางมาท้องถนน เสี่ยวต้าเสี่ยวเอ้อร์ไม่พอใจยิ่งนัก เผยเสวียนถึงกับยิ้มไม่หุบเลยทันที

พวกเขาเข้ามาในบ้านผู้ใหญ่บ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เด็ก ๆ ไปเล่นกับเผยเม่าทางด้านนั้น ไป๋หยีนั่งข้างสามีของนาง

ผู้ใหญ่บ้านต่างขอบคุณชาวบ้านที่มาร่วมอวยพรด้วยความยินดี ไป๋หยีมอบส้มมงคลสิบลูกให้น้าว่านหง

ว่านหงนึกถึงอาหารที่ไป๋หยีทำตอนเช้าอร่อยยิ่งนัก จึงขอร้องให้ไป๋หยีช่วยงานครัวสักประเดี๋ยว นางตอบตกลงทันที

ส่วนเผยเสวียนนั่งคุยกับผู้ใหญ่บ้าน ครอบครัวสกุลเซียวก็มาร่วมงานด้วย เผยอันนึกชังพี่รองของนางกับไป๋หยี เผยอันนั่งข้างซิวหลัน

พวกนางสองคนพลันสบตากัน

ไป๋หยีทำข้าวผัดไข่ในครัวอยู่คนเดียว ภรรยาผู้ใหญ่บ้านออกไปต้อนรับแขก กลิ่นข้าวผัดหอมฟรุ้งลอยไปทั่วงานเลี้ยง

ไป๋หยีมองข้าวผัดที่ผัดเสร็จแล้ว หญิงสาวกำลังตักใส่ชาม

"ภรรยาเผยเสวียนแย่แล้ว เจ้าแฝดโดนทำร้าย" ไป๋หยีไม่รอช้ารีบตามว่านหงออกไปที่ด้านหลังเรือนทันที งานเลี้ยงจัดที่ด้านหน้าเรือน กระนั้นนางเห็นเจ้าแฝดพลันร้องไห้

"เจ้าแฝดเกิดอะไรขึ้น" ไป๋หยีมองไปโดยรอบนางพบกับเผยเกอบุตรของพี่ใหญ่เผยจาง

"นี่เจ้ากล้ารังแกบุตรข้ารึ" หลินหลันพลันเอ่ยขึ้น นางสงสารเผยเกอนักที่เอาแต่ร้องไห้