บทที่ 213 จิ้งจอกแสงจันทร์ม่วง

มองจากที่ไกลๆแล้วก็รู้สึกว่าน้ำตกดูอลังการมาก พอเข้าใกล้แล้วก็เห็นว่าเสียงดังมาก น้ำไหลทะลักจากยอดเขาลงสู่แอ่งน้ำด้านล่างเขา

พวกเขายืนอยู่บนที่สูง มองลงไปก็เห็นแอ่งน้ำที่ลึกมาก น้ำกลับใสสะอาดจนสามารถเห็นปลาได้

โหลชีน้ำลายไหลทันที

"พวกเราย่างปลากินกันไหม!" การเป็นนักกิน กินผลไม้กับเนื้อย่างมาหลายวัน โหลชีอยากกินเนื้อปลาสดๆใหม่ๆมาก!

อีกอย่าง วันก่อนจนถึงตอนนี้ พวกเขาก็เอาแต่เดินทางและต่อสู้ ไม่ได้กินอาหารดีๆเลย น้ำก็ดื่มน้อยด้วย และยังไม่เคยได้พักผ่อนจริงๆจังๆ แม้จะใช้กำลังภายในอดทนไว้ แต่ความจริงแล้วร่างกายกลับเหนื่อยล้าถึงขั้นสุด

นางรู้สึกเหนื่อยมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเฉิงสิบกับโหลวซิ่นที่วรยุทธไม่เท่านาง

"แม่นาง ไม่ไปหาผู้อาวุโสจินก่อนหรือ?" เฉิงสิบพูด

โหลชีส่ายหน้า: "ช้าหน่อยก็ได้ อีกอย่าง ยังไม่รู้ว่าต่อไปจะเจอกับอะไรอีก พวกเราไม่พักผ่อนเติมพลังก่อน เกรงว่าร่างกายจะแบกรับไม่ไหว"

เฉิงสิบรู้สึกว่าแม่นางของพวกเขาพูดอะไรก็มีเหตุผลหมด

"แม่นาง เฉิงสิบ พักผ่อนกันก่อนเลย ข้าลงไปจับปลาเอง" โหลวซิ่นแล้วถอดรองเท้าออก จากนั้นก็กระโดดลงไปทันที

จากตรงนี้ลงไปไม่ได้เป็นน้ำทั้งหมด ยังมีอีกที่ที่เป็นทรายละเอียด เพราะพื้นที่ต่ำ จึงเป็นที่หลบแดดได้ดี โหลชีก็จึงพูดว่า: "พวกเราลงไปกันเถิด ไปนั่งปิ้งข้างน้ำ"

ทั้งสองกระโดดลงไป โหลวซิ่นพับขากางเกงลงน้ำ ในมือก็มีกิ่งไม้ ตลอดทางที่มากับโหลชี ส่วนมากเขาจะรับผิดชอบหาอาหาร วิชาการจับปลาก็ฝึกฝนออกมาได้ชำนาญมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้เขาจะบอกให้เฉิงสิบพักผ่อนก่อน แต่เฉิงสิบจะยอมปล่อยให้เขาทำคนเดียวได้ยังไง เขาจึงไปเก็บกิ่งไม้มาจุดไฟ

โหลชีเหนื่อยจริงๆ เดี๋ยวนางต้องลงมือย่างปลาเอง ตอนนี้นางนอนอยู่บนหาดทรายสักพัก ไม่นานโหลวซิ่นก็จับปลามาได้สามตัว ฆ่าและล้างทำความสะอาดที่ริมน้ำเลยทีเดียว โหลชีลุกขึ้นหยิบเอาเครื่องปรุงที่เตรียมมาเองออกมา เลือกเครื่องปรุงที่เหมาะแก่การย่างปลาออกมา ทั้งสามคนถือปลาคนละตัวและปิ้งข้างกองไฟ

ไม่นานกลิ่นหอมเย้ายวนของกลิ่นปลาปิ้งก็โชยออกมา

โหลชีอดไม่ได้กลืนน้ำลายอึกๆ

แต่ในตอนที่นางเตรียมส่งปลาเข้าปากนั้น ด้านข้างก็มีเงาลอยลงมา แย่งปลาในมือของนางไป

โหลชีมองชัดๆ ท่านจินอ้าปลากัดเนื้อปลาอย่างเอร็ดอร่อย

"อื้ม เนื้อหอมสดใหม่ รสชาติอร่อย หนังกรอบและหอมกรุ่น อร่อยๆ! ข้าไม่ได้กินของอร่อยแบบนี้มาเป็นครึ่งปีแล้ว!"

"ตาเฒ่าจิน เจ้าไปตามหาของไม่ใช่หรือ?" โหลชีรับปลาจากโหลวซิ่นที่เดิมทีเป็นของเขา พลางกลอกตามองบนท่านจินไปด้วย

โหลวซิ่นไปจับปลาอีกครั้ง

ท่านจินกินปลาอย่างพึงพอใจ เร็วมาก แต่ก็ยังพูดชัดเจนอยู่: "นังหนูชี ข้ารอเจ้าอยู่นี่ไงล่ะ?"

"รอข้า? ไม่ได้เป็นเพราะตัวเองหาไม่เจอแล้วกลับมาหรอกนะ?"

ท่านจินชะงัก มองนางด้วยแววตาเกลียดชัง: "อย่าเปิดโปงข้าได้ไหม?"

โหลชีอดไม่ได้หัวเราะ

"ผู้อาวุโสจิน ท่านจะหาของสิ่งใดหรือ?" เฉิงสิบอดไม่ได้ถาม

"เห้อ ก็หลานชายข้าจะแต่งงานแล้วนี่ไง ของในวันหมั้นที่ฝ่ายเจ้าสาวขอไว้ข้าก็ต้องเตรียมไว้ก่อนแหละ"

โหลชีแปลกใจ: "หื้ม เจ้ามีลูกหลานด้วยหรือ?"

ท่านจินมองค้อนนาง: "นังหนูชีเจ้าพูดอะไรกัน ข้าจะมีลูกหลานเลยไม่ได้หรือไง?"

"ข้าคิดว่าเจ้าพึ่งพาไม่ได้ขนาดนี้ เอ่อ ข้าจะบอกว่าเจ้าเป็นอิสระในชีวิตขนาดนี้ น่าจะไม่มีอะไรให้ติดตัวนะ"

"ใครบอกเจ้าว่ามีครอบครัวแล้วจะออกไปเที่ยวเล่นมิได้?"

ก็ได้ ทัศนคติของผู้อาวุโสท่านนี้ทันสมัยกว่านางเสียอีก "งั้นฝ่ายเจ้าสาวขออะไรล่ะ? ต้องมาถึงหุบเทพมารถึงจะมีหรือ?"

"อืม ใช่แล้ว หุบเทพมารถึงจะมีจิ้งจอกแสงจันทร์ม่วงที่กลายพันธุ์แล้ว"

"จิ้งจอกแสงจันทร์ม่วง?" โหลชีตะลึง "ได้ยินชื่อแล้วก็แปลกมากแล้ว ก่อนหน้านี้แสงสีม่วงที่พวกเราเห็นคือจิ้งจอกแสงจันทร์ม่วงนั่นหรือ?"

"ใช่แล้ว เสียดายข้ามาช้าไป แต่เห็นอึของจิ้งจอกม่วงด้วยนะ"

"พุ่ง!"

โหลชีกับเฉิงสิบอาหารพุ่งออกจากปาก

"เจ้ามีความคิดเห็นเยอะ ช่วยข้าคิดหน่อยสิ อีกสามเดือนเป็นวันที่หลานข้ามอบของหมั้น ข้าโม้ไปแล้วด้วย จะต้องหาจิ้งจอกแสงจันทร์ม่วงให้หลานสะใภ้ให้ได้ ถ้าจับไม่ได้ ข้าก็เสียหน้าหมดน่ะสิ" ท่านจินถอนหายใจ "ข้าเตรียมไว้แล้วสองวิธี ผลไม้ทิพย์เปลือกเขียวครามหาเจอแล้ว ถ้าจับจิ้งจอกแสงจันทร์ม่วงไม่ได้ก็จะเอาสิ่งนี้ไปให้แทน แต่ตอนนี้ผลไม้ทิพย์นั่นถูกเจ้ากินไปเสียก่อน ข้าจึงต้องจับจิ้งจอกแสงจันทร์ม่วงให้ได้ ใช่แล้ว เจ้าเอางูยักษ์เย็นสารทฤดูมาได้หรือเปล่า?"

"เจ้าว่าไงล่ะ?"

"ฮ่าๆๆ ข้ารู้ว่าถึงข้าจะไม่ได้ช่วยเจ้า เจ้าก็ต้องทำได้แน่นอน เทพธิดาแห่งเขาเวิ่นเทียนยังทำอะไรเจ้ามิได้เลยนี่" ท่านจินทำท่ารู้สึกเป็นเกียรติ โหลวซิ่นกับเฉิงสิบเริ่มย่างปลาอีกครั้ง รีบพูดแทรกขึ้นว่า: "เอาให้ข้าอีกตัว"

รอปลาย่างเสร็จเขาก็พูดเรื่องจิ้งจอกแสงจันทร์ม่วงกับโหลชี

จิ้งจอกแสงจันทร์ม่วงเล็กกว่าจิ้งจอกทั่วไปมาก ถึงแม้จะโตเต็มวัยแล้วก็ตัวเล็กเท่าลูกแมวน้อย หูแหลมคม ขนนุ่มและยาว มีแสงแวววับ เวลาวิ่งนั่นเร็วมากและจะมีแสงสีม่วงประกายออกมาจากเส้นขนด้วย