บทที่ 642 ตอนพิเศษสี่ งานมงคล

บรรดานางกำนัลที่แต่ละคนสีหน้ายิ้มแย้มเบิกบานใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขพวกนี้ก็ไม่สนใจว่าเอ้อร์หลิงจะพูดหรือถามอะไร เพียงแค่แต่งตัวให้เหมาะสมเสร็จสรรพ จากนั้นก็คลุมผ้าคลุมหัวสีแดงให้ ล้อมรอบเบียดนางเดินออกไปข้างนอก

มีคนยกเกี้ยวเจ้าสาวหกคนรออยู่ด้านนอกลานแล้ว เอ้อร์หลิงถูกประคองขึ้นเกี้ยว ได้ยินเสียงที่คุ้นหูเสียงหนึ่ง

"ยกเกี้ยว"

นี่คือเสียงของถูเปิน

ใช่แล้ว เมื่อครู่นี้ในบรรดานางกำนัลที่แต่งตัวให้นางก็ซือเอ๋อร์ด้วย

ซือเอ๋อร์แต่งงานกับถูเปินแล้ว ตอนนี้เป็นอาหญิงฝ่ายจัดการท่านหนึ่งในตำหนักหนึ่ง

ซือเอ๋อร์สาวใช้ตัวน้อยที่ติดตามผูยู่เหอมาที่ตำหนักจิ่วเซียวคนนั้นได้ถอดรกเปลี่ยนกระดูกกลับเนื้อกลับตัว กลายเป็นอาหญิงฝ่ายจัดการผู้ดูแลนางกำนัลของตำหนักหนึ่งที่ร่าเริงตรงไปตรงมาแล้ว

และถูเปินก็เป็นหัวหน้าองครักษ์ของตำหนักหนึ่ง ใครก็คิดไม่ถึงว่าหลังจากที่สองคนนี้แต่งงานกันแล้วจะรักกันอย่างมาก กลับทำให้พวกซือเอี๊ยเจ้าลิงพี่น้องของเขารู้สึกอิจฉาอย่างมาก

เอ้อร์หลิงเดาได้คร่าวๆแล้วว่าต่อจากจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ใบหน้าของนางร้อนผ่าวจนแดงก่ำ เยียนจือก็ไม่อาจปกปิดความเขินอายนั้นได้ ขณะเดียวกันก็รู้สึกอายและโกรธเคืองเล็กน้อย ทำเช่นนี้ได้อย่างไรกัน? นางไม่ได้เตรียมใจไว้เลยแม้แต่น้อย!เกี้ยวเจ้าสาวเคลื่อนผ่านทางเดินยาว ราวกับภาพม้วนที่งดงามภาพหนึ่ง

สายลมเย็นพัดผ่านเบาๆ ชายกระโปรงที่เบาบางของบรรดานางกำนัลถูกพัดปลิวไสว ราวกับผีเสื้อที่อ่อนช้อยกำลังโบยบิน

ใครก็มองไม่เห็นว่า มุมหนึ่งของสวนดอกไม้ หญิงที่แต่งงานแล้วคนหนึ่งที่สวมใส่ชุดหยาบของสาวใช้ในวังแผนกซักล้างซ่อนตัวอยู่ใต้กำแพงดอกกุหลาบป่าขนาดใหญ่เงยหน้ามองมาทางนี้ ในสายตามีความบ้าคลั่งและเกลียดชังปรากฏขึ้นมาเล็กน้อย

งานมงคล?

งานมงคลของตำหนักจิ่วเซียว?

ถือสิทธิ์อะไรที่พวกเขาสามารถจัดงานมงคล แต่นางกลับต้องบ้าอยู่อย่างนี้รออยู่อย่างนี้หาอยู่อย่างนี้มานับสิบๆปี?

ถ้าไม่ใช่เพราะโหลชี ไหนเลยที่นางจะตกต่ำถึงขั้นนี้ได้ และลูกของนางจะลงเอยด้วยจุดจบเช่นนั้นได้อย่างไร ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะโหลชีทั้งนั้น นางคือตัวการที่ก่อกรรมชั่ว

โชคดีที่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญที่สุดนางได้สติกลับ หลังจากที่คนพวกนั้นตายไปจนหมด นางยังมีชีวิตอยู่ สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต บาปกรรมทั้งหมด นางจะให้โหลชีชดใช้ในวันนี้

ตำหนักหนึ่งคือตำหนักที่ใหญ่ที่สุดในตำหนักจิ่วเซียว แสงอาทิตย์อัสดงส่องแสงผ่านกลุ่มเมฆลงมา เรือนกระเบื้องเคลือบสูงใหญ่ตระการตา โคมวังหลวงสีแดงเข้มส่ายไปมาเบาๆในสายลม และส่ายเป็นแสงสว่างที่อบอุ่นออกมา

ใกล้ค่ำแล้ว

การเสนอแนะของจักรพรรดินี งานเลี้ยงมงคลสมรสในครั้งนี้คือที่โล่งแจ้ง ไกลออกไปใบบัวที่อยู่ในสระบัวดูเหมือนจะเชื่อมต่อกับท้องฟ้าสุดลูกหูลูกตา เสริมด้วยโต๊ะงานเลี้ยงหลายสิบโต๊ะที่ถูกคลุมด้วยผ้าคลุมโต๊ะสีแดง ทำให้คนรู้สึกอารมณ์ดีมีความสุขขึ้นมาในทันใด

ระหว่างงานเลี้ยง มีทางเดินสามทางที่ถูกปูด้วยพรมแดง เดิมทีตรงกลางคือแท่นหยกแห่งหนึ่งพอดี ตอนนี้ก็ปูด้วยพรมแดงสำหรับเฉลิมฉลองแล้ว

เจ้าบ่าวทั้งสามท่านยืนเคียงข้างกันบนแท่นเวทีมงคลสมรสแล้ว

แขกผู้มีเกียรติเข้ามาในงานแล้ว เสียงหัวเราะและคำอวยพรมากมาย

"จักรพรรดิกับจักรพรรดินีมาถึงแล้ว!"

ชายหญิงหน้าตาดีที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกคู่หนึ่งเดินจูงมือเคียงข้างกันออกมาจากส่วนลึกของวัง ดูเหมือนว่าทิวทัศน์ที่งดงามทั้งหมดและทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนกลายเป็นฉากหลังให้กับพวกเขา

เฉินซ่าในชุดจักรพรรดิสีดำปักลายมังกร โหลชีในชุดฝ่ายในสีม่วงเข้ม หนึ่งหยิ่งทะนงหนึ่งงดงาม สูงส่งราวกับเกิดขึ้นจากธรรมชาติอย่างสมบูรณ์ ยืนอยู่ด้วยกันทำให้คนรู้สึกว่าใครก็ไม่สามารถแทรกแซงความเข้าใจกันโดยปริยายและการผสมผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวกันนี้ได้

ทุกๆคนต่างก็พากันยืนขึ้นมา กำลังเตรียมจะคุกเข่าลงไปถวายพระพรจักรพรรดิทรงพระเจริญหมื่นปีจักรพรรดินีทรงพระเจริญพันปี เฉินซ่าก็ยกมือขึ้น กล่าวเสียงขรึม: "วันนี้ไม่ต้องมากพิธี นั่งลงชมพิธีได้"

โหลชีดูเป็นมิตรและเข้าถึงง่ายกว่าเขามากนัก นางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม: "ทุกคนกินดื่มและเล่นให้สนุกนะ ส่วนการเล่นเนี่ย ย่อมหมายถึงกลางคืนพวกเจ้าสามารถไปสร้างความครื้นเครงด้วยพิธีปลุกห้องเจ้าสาวหลังจากส่งตัวคู่บ่าวสาวสองสามคู่นี้เข้าหออยู่แล้ว"

ทันทีที่คำพูดนี้หยุดลง มีหนุ่มสาวไม่น้อยส่งเสียงเชียร์โห่ร้องขึ้นมา

เฉินซ่ามองดูนางอย่างจนใจครู่หนึ่ง ช่วงที่ผ่านมานี้ บรรดาองครักษ์นางกำนัลของตำหนักจิ่วเซียวยิ่งอยู่ก็ยิ่งชื่นชอบจักรพรรดินีท่านนี้ของเขามากขึ้นเรื่อยๆแล้ว นางเป็นที่ชื่นชอบเขาย่อมมีความสุขอยู่แล้ว แต่เมื่อเป็นเช่นนี้เขามักจะรู้สึกว่ามีคนมากมายมาแย่งเวลาในการอยู่กับโหลชีของเขาไป

ก่อนหน้านี้ เรื่องการแต่งงานของอิงกับโหลวซิ่นนางก็มีส่วนร่วมตั้งแต่ต้นจนจบ ยังออกความคิดให้กับอวิ๋น เอ้อร์หลิงยังไม่อยากแต่งงาน เช่นนั้นก็จู่โจมจนนางทันตัวไม่ทันสิ!

ผลลัพธ์คืออวิ๋นมาขอความคิดกับนางเป็นระยะๆจริงๆ

มีจักรพรรดินีคนไหนเป็นเช่นนี้บ้าง?

แต่ว่าห้ามไม่ได้ที่ทุกคนต่างก็ชอบนางนี่นา! บรรดาขุนนางในอดีตยังเคยเกลี้ยกล่อมเขาว่าต้องรับสนมเพิ่ม จะได้ผลิดอกออกผลแผ่กิ่งก้านเพื่อราชวงศ์ให้มากๆ แต่ว่าตอนนี้กลับดีเลย บรรดาขุนนางล้วนพูดถึงความดีงามของจักรพรรดินีต่อหน้าเขาเป็นระยะๆ เตือนสติเขาว่าอย่าทำผิดต่อจักรพรรดินี ถึงแม้ว่าในบรรดานางกำนัลจะมีที่สวยสดงดงาม ก็ต้องควบคุมตัวเองให้ดี วันดีคืนดีก็อย่าไปโปรดปรานใครเข้า!

เขาเป็นคนเช่นนั้นหรือ?

ความรักและชื่นชมที่เขามีต่อโหลชีมีแต่เพิ่มมากขึ้นทุกวัน

นางจัดวางระบบภาษี กำหนดระบบเกษตรและหัตถกรรม ส่งเสริมคนมีความสามารถ ก่อตั้งหน่วยรบพิเศษหญิง สรรหานักปราชญ์ มีความคิดเพิ่มรายได้ประหยัดค่าใช้จ่ายที่แปลกและชาญฉลาดมากมาย ทุกครั้งล้วนทำให้เขาทึ่งและชื่นชมด้วยความเลื่อมใส

กับผู้หญิงคนอื่น? เขาสนใจเลยสักนิด!

"ช่างดีจริงๆ ยังกังวลอยู่ว่าที่ตำหนักสองกลางคืนไม่สามารถมีพิธีปลุกห้องเจ้าสาวได้!"

"ตอนนี้มีคำพูดของจักรพรรดินี พวกเราสามารถสนุกสนานครื้นเครงกันอย่างดีแล้ว!"

องครักษ์อิง องครักษ์อวิ๋นและโหลวซิ่นมองหน้ากันไปมา ต่างก็ทำได้เพียงยิ้มเจื่อนอย่างจนใจ นี่คือนายท่านที่ขุดหลุมฝังผู้ใต้บังคับหรือ! หลายคนที่นี่ถูกฝึกพิเศษอยู่ใต้บังคับของพวกเขาทุกวัน มี "ความโกรธเคืองร่ำลือไปทั่ว" ต่อพวกเขามานานแล้ว คืนนี้จะไม่ปั่นป่วนวุ่นวายหรอกหรือ! พวกเขาแค่อยากจะเข้าหอกันอย่างสงบ ไม่อยากถูกรบกวนนี่นา!

โหลชีกับเฉินซ่านั่งอยู่ในตำแหน่งหลัก มองดูความครื้นเครงที่อยู่ตรงหน้า อดที่จะเผยรอยยิ้มออกมาไม่ได้ คนเหล่านี้ติดตามพวกเขาได้รับความทุกข์ยากลำบากไปไม่น้อย ท่ามกลางสายลมสายฝนในทุกวัน บัดนี้ต้าเซิ่งรุ่งเรือง สมควรแก่เวลาที่จะมอบความรุ่งโรจน์และความสุขให้กับพวกเขา

"ฤกษ์งามยามดีได้เริ่ม!"