บทที่ 68 เป็นเพื่อนข้าไปสู้รบสี่ทิศ

เพียงแต่ว่า นี่เป็นพระสนมของเฉินซ่าเอง เขาอยากเลือกแบบไหนก็แล้วแต่เขา ชอบผู้ที่เป็นวิทยายุทธเท่านั้น และไม่มีใครพูดอะไรได้ โลกคือการต่อสู้ และผู้หญิงที่เป็นวิทยายุทธก็มีไม่น้อย ว่ากันว่าองค์หญิงใหญ่แห่งเป่ยชาง กังฟูก็ไม่เลว นอกจากนี้ยังมีลูกสาวของอดีตแม่ทัพในค่ายโจรเขาชิงซานมีพ่อที่เก่งกาจก็ต้องมีลูกสาวที่เก่งกาจเหมือนกัน วิทยายุทธของนางก็อยู่ในระดับสูงเช่นกัน

เมื่อเป็นเช่นนี้ ในประโยคเดียวมีผลทำให้ถูกกำจัดออกไปห้าคนทันที เหลือแค่เจ็ดคน

โหลฉีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่า โลกใบนี้เต็มไปด้วยคนที่มีความสามารถจริงๆ คนเหล่านี้ที่ผ่านการแข่งขันในรอบก่อนจนมาถึงตอนนี้ มีกว่าครึ่งหนึ่งที่เป็นกังฟูจริงๆ

ความงาม ความสามารถพิเศษ ฉลาดหลักแหลม ทักษะการต่อสู้ ทั้งสี่อย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังมีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง แม้แต่นางยังรู้สึกว่า ถ้าเฉินซ่าไม่แต่งงานด้วยมันน่าเสียดายมาก น่าเสียดายจริงๆ

วิธีการคัดเลือกของเฉินซ่าเช่นนั้น คนอื่นๆในพั่วอวี้ต่างเห็นด้วย พระสนมที่มีกังฟูที่แข็งแกร่ง ก็ยังดีกว่าที่อ่อนแอ เพราะฝ่าบาทที่มีอำนาจครอบงำของพวกเขา ไม่กลัวที่จะไม่สามารถปราบปรามผู้หญิงที่แข็งแกร่ง แม้กระทั่งพ่อบ้านในพั่วอวี้ก็ยังพูดเรื่องตลกด้วยเสียงเบาๆ

"ในกรณีนี้หากต่อไปพระสนมเข้ากันไม่ได้ ต่อสู้กันขึ้นมา ถ้างั้นตำหนักพระสนมของฝ่าบาทคงจะไม่มีชีวิตชีวาขึ้นมาก?"

"ก็ไม่รู้ว่าท่านเหล่านี้คนไหนมีกังฟูที่แข็งแกร่งที่สุด"

"ข้าคิดว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือองค์หญิงใหญ่แห่งเป่ยชางกับค่ายโจรเขาชิงซานแม่นางฉิน แน่นอน ทั้งสองท่านนี้มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง เป็นสองในสี่ของพระสนมแน่นอน"

เป่ยฝูหรงยืนอยู่ในสถานที่นี้ ยืดหลังตรง เหมือนดั่งนกฟีนิกซ์ผู้สูงศักดิ์ นางแอบเหลือบมองฉินหยู่ซินที่อยู่ข้างๆนาง มาถึงที่นี่ ใครคือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งและทรงพลังที่สุด ทุกคนย่อมรู้แก่ใจ

ฉินหยู่ซินที่แท้ก็เป็นลูกสาวแม่ทัพตงชิง ตั้งแต่เด็กก็เข้าออกในวังบ่อยๆ ดังนั้นท่าทางและมารยาทของนางจึงไม่เลว นอกจากนี้ ความงามของฉินหยู่ซิน ยังเป็นความงามที่สดใสผิดปกติ ซึ่งทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะจับตาดูนาง มองตามรูปร่างของนาง

สำหรับเป่ยฝูหรงเป็นความงดงามแบบคนสูงศักดิ์ในราชวงศ์ สองแบบนี้ ในความแตกต่างก็มีความคล้ายคลึงกันบางประการ

ในตัวทั้งสองคนพอจะมองเห็นความหยิ่งผยองนั้น

ผู้ชายที่แข็งแกร่งจะต้องการพิชิตผู้หญิงเหล่านี้

อีกสองสามคน แม้ว่าจะไม่ได้ดูเด่นเท่าทั้งสองคน แต่ก็มีข้อดีในตัวเอง มีความงดงามที่นุ่มนวล ละเอียดอ่อน รูปร่างสง่างามเป็นพิเศษ แต่ละคนมีข้อดีของตัวเอง นอกจากนี้พวกนางยังเป็นวิทยายุทธ

เหลืออีกเจ็ดคน มาถึงขั้นนี้แล้วมันไม่ง่ายเลยที่จะเลือก ดูเหมือนว่าถ้าตกรอบไปหนึ่งคนมันก็น่าเสียดาย อิงกับเยว่ชำเลืองมองกัน แม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะให้ตกรอบ แต่ถ้าในครั้งเดียวเลือกเจ็ดคนนั้น ก็ดูเหมือนจะมากเกินไปหน่อย ถึงตอนนั้น ยังมีอีกสองคนที่มีแนวโน้มว่าจะเข้าสู่ตำหนักสอง

เสวี่ยกัดริมฝีปากล่างของตัวเอง รู้สึกว่าเจ็บปวดจนตัวเองกำลังจะตาย จัดพิธีคัดเลือกพระสนมให้กับชายที่ตัวเองชอบ และตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะช่วยเขาเลือกว่าคนไหนดีกว่ากัน นี่มันเจ็บปวดจริงๆ

นางอดไม่ได้ที่จะมองไปที่โหลฉีที่นั่งข้างๆเฉินซ่า แต่พบว่านางกำลังถือจานผลไม้ ในมืออีกข้างหนึ่งถือส้อมเล็กๆ และกำลังเพลิดเพลินกับการทานผลไม้ ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจกับเหตุการณ์ข้างหน้า และสิ่งที่น่ารังเกียจยิ่งกว่าคือ นางเอนกายพิงเฉินซ่าราวกับว่านางไม่มีกระดูก และมือของเฉินซ่ายังคงโอบรอบเอวของนาง จากมุมที่นางมองเห็น สามารถมองเห็นฝ่ามือใหญ่ของเขาเหยียดตรงและจับเอวของนางตลอด

สองคนนี้ สองคนนี้สนิทกันถึงขั้นนี้แล้วเหรอ

เสวี่ยรู้สึกเพียงว่าเลือดในหัวใจของนางกำลังจะพุ่งไปที่คอของนาง

ความหึงหวงขององครักษ์เสี่วยที่แตกต่างกันคือ เมื่อตงสือยู่องค์รัชทายาทยู่แห่งแคว้นตงชิงเห็นฉากนี้ก็ครุ่นคิด แม้ว่าโหลชีจะเป็นเพียงสาวใช้ แต่ในด้านความงามนางก็ไม่ด้อย และมีความสามารถทำให้ราชันอินทรีเขาหิมะ ยอมจำนน และตอนนี้ดูเหมือนว่า นางจะเป็นที่ชื่นชอบของเฉินซ่า หลายคนที่เข้าไปในตำหนักสอง ไม่แน่อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง

"ไท่จื่อ ผู้หญิงคนนั้นยังเป็นสาวพรหมจารีอยู่" สาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาดูเหมือนจะรู้ความคิดของเขา และจู่ๆก็ก้าวไปข้างหน้า และกระซิบข้างหูเขา

ตงสือยู่ตกตะลึง เขามาถึงพั่วอวี้ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะนำผู้ติดตามที่ไร้ความสามารถมาด้วย แม้แต่สาวใช้ก็มีความสามารถที่แตกต่างกัน บุคคลนี้เป็นอยู่ในวังติดตามพระมารดาตลอดทั้งปี ซึ่งดูไม่ผิดแน่นอน อย่างไรก็ตาม ที่อยู่ข้างๆเฉินซ่า และเป็นที่โปรดปราน แต่ยังคงรักษาพรหมจรรย์เอาไว้?

นี่มันเพราะเหตุผลอะไร?

"ไท่จื่อ ในตงชิงของพวกเราต้องการคนอย่างแม่นางโหล" สาวใช้กระซิบอีกครั้ง ตงสือยู่จับคางตัวเอง และดวงตามืดมนเล็กน้อย ในตงชิงของพวกเขา มีแผ่นดินกว้างใหญ่และทรัพยากรมากมาย หนึ่งในนั้นมีเรื่องหนึ่งที่ประเทศอื่นอิจฉาริษยาและความเกลียดชัง นั่นคือสัตว์วิญญาณจำนวนมากของแคว้นตงชิง

สัตว์วิญญาณ หมายถึงราชันอินทรีเขาหิมะแบบนี้เหรอ มีพลังและเป็นสัตว์ชนิดที่หายาก

แต่ก็น่าแปลก น่าจะเป็นประเทศที่มีครูฝึกสัตว์มากที่สุด แต่จริงๆแล้วครูฝึกสัตว์มีน้อยมาก ถึงมี แต่ทักษะแย่กว่าโหลชีมาก ไม่อย่างนั้นรอบนี้พวกเขาก็ไม่ต้องสูญเสียราชันอินทรีเขาหิมะหนึ่งตัวและยังทำให้ต้องเสียหน้า!

แคว้นตงชิงไม่สามารถหาคนที่จะควบคุมราชันอินทรีเขาหิมะ แต่โหลชีสามารถทำได้!

แต่ถ้าพวกเขาสามารถพาโหลชีกลับไปได้ นั่นคือกำไร!

"โอกาสมาถึงต้องรีบลงมือ" ตงสือยู่พูดสี่คำเบาๆ

ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้แล้ว เฉินซ่าไม่มีทางปล่อยคนได้

ในเวลาเดียวกัน ที่นั่งตำแหน่งด้านล่าง ในมุมมืดแห่งหนึ่ง มีดวงตาสองคู่ที่มองไปยังทิศทางของโหลชี ส่องแสงเจิดจ้า

"ทุกคนรู้สถานการณ์ในขณะนี้ของพั่วอวี้"อยู่ในอารมณ์การคาดเดาว่าจะมีพระสนมกี่คนที่ได้รับเลือก เฉินซ่าก็พูด เสียงดังฟังชัด " ข้าสามารถบอกทุกคนที่นี่อย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา ค่อยจากนี้ไป ข้าจะยึดครองทุ่งป่าเถื่อนของพั่วอวี้ ในพั่วอวี้ จิ่วเซียวเป็นเกียรติสูงสุด"

พั่วอวี้ ตำหนักจิ่วเซียว ด้วยการดำรงอยู่ของเขา เขาจะไม่ยอมให้ในอาณาจักรของตัวเองมีศัตรูที่ร้ายกายจำนวนมากมายดำรงอยู่ การยึดครองทุ่งป่าเถื่อนของพั่วอวี้ เป็นสิ่งเดียวที่เขาต้องทำต่อจากนี้ไป

ในพั่วอวี้ จิ่วเซียวเป็นเกียรติสูงสุด

คำพูดนี้พูดได้อย่างบ้าอำนาจจริงๆ

มันยังทำให้คนของตงชิง เป่ยชางและคนอื่นๆตกตะลึง ต่อหน้าพวกเขา เฉินซ่ายังคงเป็นมือสังหารที่ฮึกเหิม ไม่มีการปกปิดใดๆ คนแบบนี้ คนแบบนี้ ช่างอันตรายจริงๆ