ตอนที่ 13 กระทืบให้เละ

เมื่อจาเซียลออกจากบาร์ เขาก็เห็นบิลลีและคนอื่นๆ กำลังจะขึ้นรถตู้

บิลลีพาลูกน้องมาด้วยแปดคน หนึ่งในนั้นคือชายร่างใหญ่ที่ขวางทางจาเซียลเมื่อตอนกลางวัน ชื่อเดวิด

พวกเขากำลังจะขึ้นรถ

ทันใดนั้นจาเซียลก็ตะโกนว่า "เดี๋ยวก่อน"

บิลลีและคนอื่นๆ หันกลับมา พวกเขามองไปที่จาเซียลที่ยืนอยู่หน้าบาร์

"แกเองเหรอ" บิลลีหรี่ตา หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความตกใจ

เขาคิดว่าจาเซียลวางกับดักเขา แต่หลังจากรอนานกว่าสิบวินาที เขาก็ไม่เห็นใครอยู่ข้างหลังจาเซียล เขาจึงวางใจ และพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "เด็กน้อย แกนี่กล้าจริงๆ ที่มาหาฉันด้วยตัวคนเดียว"

หลังจากที่บิลลีพูดจบ เขาก็เอนตัวพิงประตูรถ แล้วจุดซิการ์

ชายร่างใหญ่ที่อยู่ข้างหลังค่อยๆ กระจายตัวล้อมจาเซียล

"บิลลี ตอนกลางวันแกอยากเจอฉันไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ฉันมาแล้ว เรามาคุยกันดีๆ ไหม" จาเซียลพูดอย่างใจเย็น

เมื่อเห็นจาเซียลเป็นแบบนี้ บิลลีก็รู้สึกกังวลใจเล็กน้อย

เพราะจาเซียลเป็นคนที่กล้าฆ่าคน เขาไม่ใช่คนใจดี

แต่บิลลีก็ผ่านอะไรมามาก เขาเคยจัดการกับพวกนอกกฎหมายมานับไม่ถ้วน

บิลลีหัวเราะอย่างเย็นชา "เดเมียนยังนอนอยู่ในโรงพยาบาล และก็มีคนที่ตายไป ฉันรู้ว่าแกต้องมีเส้นสาย แต่ใครก็ตามที่ยุ่งกับคนของฉันจะต้องชดใช้ ถ้าแกไม่ตาย ฉันจะไปสั่งลูกน้องได้ยังไง"

จาเซียลยักไหล่และตอบว่า "ถ้าแกอยากฆ่าฉันนัก ก็เชิญ ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว แต่ฉันเตือนแกไว้ก่อนว่าฉันกำจัดยาก แกอาจจะจัดการฉันไม่ได้"

บิลลีพ่นควันเป็นวงและหัวเราะ "กำจัดยากเหรอ ฉันอยากจะเห็นจริงๆ ว่าแกจะแน่แค่ไหน"

"เดวิด จัดการมัน" บิลลีพ่นควันขึ้นไปบนท้องฟ้า

ในสายตาของเขา จาเซียลตายไปแล้ว

ชายร่างใหญ่ที่ชื่อเดวิดกำหมัดแน่น เขาเดินเข้าหาจาเซียลพร้อมกับรอยยิ้ม "ไอ้หนู เมื่อกี้แกอวดเก่งไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ต่อให้แกคุกเข่าขอร้อง ฉันก็ไม่ไว้ชีวิตแกหรอก"

"เหรอ" จาเซียลยิ้ม "ฉันไม่โหดร้ายเหมือนแกหรอก อย่างมากฉันก็แค่ทำให้แกพิการ แต่ก็ยังปล่อยแกให้มีชีวิตอยู่"

โครม

ทันทีที่เขาพูดจบ ร่างของชายร่างใหญ่ก็งอเป็นกุ้ง เขาลอยละลิ่วไปด้านหลังและชนเข้ากับข้างทาง

ทุกคนที่อยู่รอบๆ ต่างตกตะลึง

จาเซียลเร็วมากจนพวกเขาตั้งตัวไม่ทัน กว่าจะได้ยินเสียง เดวิดก็ลอยไปแล้ว

บิลลีตกใจ แต่ก็รีบสั่งด้วยความโกรธ "รุมมัน จัดการมันเลย"

คนพวกนั้นพุ่งเข้าหาจาเซียล