บทที่ 111 ความสมดุลของวิกฤต

เลือดบางส่วน เนื้อยุ่ยบางส่วนอัดบีบมาทางปาก จมูก ดวงตาหลินฮ่าว และทะลวงเข้ามาข้างใน

ในใจของหลินฮ่าวกลับมีความสุขมาก เขารู้สึกว่าร่างกายไม่ได้รับความเสียหายมากนัก ถึงจะเป็นระยะผ่อนปรนครึ่งเมตรก็ตาม และลิฟต์ก็เต็มไปด้วยเลือดและเนื้อยุ่ย เป็นตัวกลางที่คอยบรรเทาแรงอีกชั้นหนึ่ง

เขาปล่อยแท่งไม้ในมือทั้งสองข้าง จากนั้นก็กดลงกับพื้น เป็นอย่างนั้นจริงๆเลือดและเนื้อซึ่งกองรวมกันอยู่บนพื้นสองเซนติเมตรเต็ม เขาขยับตัวครู่หนึ่ง แม้ว่าเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่ก็เหมือนตกจากที่สูง 3 เมตร

สำหรับคนธรรมดาที่ตกจากที่สูง 3 เมตรก็จะได้รับบาดเจ็บ ถึงขั้นเสียชีวิตเลย แต่สำหรับหลินฮ่าว เจ็บเพียงนิดเดียวเท่านั้น ไม่ร้ายแรงเลย

หายใจออกด้วยความรู้สึกโชคดี คายสิ่งสกปรกออกจากปาก ในใจของหลินฮ่าวเต็มไปด้วยความโกรธ คิดไม่ถึงว่าเขายังนำระเบิดมือเข้ามาด้วย ไอ้ชั่ว ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายไม่มีปัญญาเอายาตัวใหม่มาได้ จึงมีความคิดทำลายยาตัวใหม่ ถ้ายาตัวใหม่ถูกทำลายแล้ว อวี้หยูเฉินไม่มีทางยอมรับได้แน่

หลินฮ่าวขยับร่างกาของเขาอีกที เพื่อบรรเทาความเจ็บปวดบางส่วนในร่างกาย จากนั้นก็เตะประตูลิฟต์

เตะประตูลิฟต์สองครั้งติด รวมทั้งประตูป้องกันของห้องโถงด้านนอกถูกเตะออกด้วยเช่นกัน หลินฮ่าวเดินก้าวไป

ผู้คนนับสิบยืนอยู่ในห้องโถง แต่ละคนแต่งตัวธรรมดาทั่วไป แต่กลับมีสีหน้าใจเย็น ดวงตาเป็นประกาย ในขณะนี้เขาจ้องมองไปที่ประตูลิฟต์อย่างตะลึงงัน

เมื่อสักครู่พวกเขาเห็นลิฟต์ตัวนี้จู่ ๆ ก็พัง เดาได้เลยว่าการต่อสู้ด้านบนนั้นจะต้องระทึกสุดๆ พวกเขารีบขึ้นไปบนตึก ส่วนลิฟต์ตัวนี้ก็ไม่สนใจอะไรมาก ถ้าหากข้างในไม่มีคนก็เท่านั้น แต่ถ้ามีคน ต้องตายแน่

แต่คาดไมถึงว่าข้างในนั้นจะมีเสียงอยู่ และมีชายคนหนึ่งเปื้อนเลือดเดินออกมา และดูเหมือนว่า อาการบาดเจ็บจะไม่ร้ายแรงมาก

หลินฮ่าวก็เห็นคนทั้งสิบคนนี้ เมื่อนึกถึงสิ่งที่สาวงามในชุดทำงานกล่าวไว้ว่าขอเพียงแค่อ่อยสักหน่อยก็สามารถทำเงินได้หนึ่งแสนดอลลาร์ งั้นคนที่มาที่นี่ก็ต้องเยอะมาก คนที่มีความสามารถเพียงเล็กน้อยล้วนแต่มาทำเงินแสนดอลลาร์สหรัฐนั่นที่นี่ทั้งนั้น! แล้วก็จ้องเงินสิบล้านนั่นด้วยความโลภ!

ไม่ต้องสงสัยเลย คนเหล่านี้ล้วนแล้วเป็นศัตรูกัน!

หลินฮ่าวตะโกนร้องด้วยความโมโห หลังจากนั้นก้าวเท้ายาวๆพุ่งหาชายสองคนที่อยู่ใกล้ๆ

เดิมทีคนที่นี่ต่างก็หวาดผวาว่าทำไมหลินฮ่าวยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็ตกใจกับเสียงคำรามของหลินฮ่าว และทันใดนั้นก็มีเสียงหึ่ง ๆดังข้างหู

สองคนนั้นที่ตกเป็นเป้าหมายของหลินฮ่าวก็เป็นผู้ประสบภัยรายแรก หูราวกับจะหนวกยังไงอย่างนั้น ตรงหน้ามีดาวสีทองส่องแสงระยิบระยับ เมื่อสังเกตเห็นว่าหลินฮ่าวกำลังพุ่งมา พวกเขาก็ต่อต้านไม่ทันเสียแล้ว

หลินฮ่าวปล่อยหมัดออกไป ทุบกระแทกคอของทั้งสองอย่างแรง

“กร๊อบแกร๊บ!” คอทั้งสองหักในทันที และตายไปในที่สุด

หลินฮ่าวรีบพุ่งไปทางคนอื่น คนอื่นๆก็ตอบสนองมาแล้ว รีบถอยทันที

แต่พวกเขาจะเร็วกว่าหลินฮ่าวได้อย่างไร ก้าวยาวๆก็สองเมตรกว่าแล้ว หลินฮ่าวก็ปล่อยหมัดอีก ในตอนนี้เขาไม่ได้เล่นเทคนิคใดๆเลย มันคือพลังที่ครอบงำมาก ซึ่งมีพละกำลังมหาศาลสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้เป็นสิบ!

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูเหมือนกับนักเรียนนั่น รีบยกมือขึ้นเพื่อต้านทานเอาไว้