บทที่ 141 ลงมือตอนกลางคืน

แต่เมื่อเข้าไปในอุโมงค์ ก็ถูกรถGrand cherokeeไล่ตาม ทันใดนั้นก็มีอุบัติเหตุร้ายแรงเกิดขึ้นจากด้านหลังรถ

อวี้หยูเฉินอุทานด้วยความตกใจ

แต่ที่อันตรายกว่านั้นยังอยู่ข้างหลัง เขากำลังจะชนเข้าไป แต่กลับพบว่าชายชุดดำจากที่นั่งข้างคนขับของ Grand Cherokee ก็ยื่นปืนพกออกมาจากหน้าต่างรถ

ปากกระบอกปืนเป็นสีดำสนิท แต่เมื่อส่องสว่างด้วยไฟถนนสีส้มก็แสบตาอย่างยิ่ง

"ระวัง!"

ขณะที่พูด หลินฮ่าวก็ยื่นมือออกไปกดอวี้หยูเฉินไว้ใต้หน้าต่างรถ

ในเมื่อยิงปืนแล้ว งั้นก็คงต้องสู้สุดชีวิต

ในเมื่อสองคนนี้ต้องการชีวิตของเขา หลินฮ่าวไม่เพียงแต่จะให้พวกเขามีชีวิตรอด แล้วจะคอกใส่อวี้หยูเฉิน:"หมอบลง ห้ามเงยหน้าขึ้นเด็ดขาด!"

หลินฮ่าวหักพวงมาลัยชนไปอีกครั้งอย่างรุนแรง มาเซราตีที่เสียรูปไปแล้วในสายตา ได้แสดงความแข็งแกร่งอีกด้านของตนออกมา

หลังจากออกจากอุโมงค์ หลินฮ่าวฝืนใช้มาเซราตีดันGrand Cherokeeขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำ

ความหนาแน่นของการจราจรของสะพานปินเจียงก็สูงมาก เช่นเดียวกับสี่แยกก่อนหน้านี้ ยังไงซะก็เป็นสะพานข้ามแม่น้ำที่เชื่อมแม่น้ำปินเจียงสองฝั่ง

หลังจากที่เขาดันGrand Cherokeeลงบนสะพานข้ามแม่น้ำ ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมดเลย

ไม่จำเป็นต้องให้มาเซราตีชนอีกต่อไป

หลังจากที่รถGrand Cherokeeถูกชนจนเป็นแนวนอน ก็ถูกรถที่ผ่านไปผ่านมาขับชนจนกลิ้งหลายตลบ

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ ทำให้มือปืนในรถไร้ประโยชน์ไปเลย

ในระหว่างกระบวนการทั้งหมด เขามีโอกาสยิงเพียงครั้งเดียว จากนั้น ทั้งคนและรถก็ถูกมาเซราตีพุ่งชนลงแม่น้ำ

รถถูกชนจนราวกั้นพัง และตกลงไปในแม่น้ำปินเจียงโดยตรง

ทันใดนั้น การระเบิดครั้งใหญ่ก็ดังขึ้นกลางอากาศ

เสาคานขนาดใหญ่เหมือนมังกรเงินกระเด็นออกมาจากแม่น้ำ จากนั้นร่วงลงมาอีกครั้ง

น้ำในแม่น้ำก็กระเด็นสาดขึ้นมาบนสะพาน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ทั้งสองก็กลับมาถึงบ้าน

อวี้หยูเฉินรู้สึกผิดมาก:"เป็นเพราะฉัน ฉันทำให้คุณต้องมาลำบากด้วย พวกเขาต้องการมาหาสูตรสำหรับยาตัวใหม่แน่นอน!"