บทที่ 142 ผู้ที่บงการอยู่เบื้องหลัง

สำหรับที่อยู่ของลู่เฟย หลินฮ่าวรู้จักเป็นอย่างดี โดยพื้นฐานแล้ว การตรวจสอบที่อยู่อาศัยของคนดังแห่งปินเจียงนั้นไม่ยากเลย

ไม่นาน หลินฮ่าวก็มาถึงวิลล่าที่ลู่เฟยอาศัยอยู่

ตอนนี้เพิ่งจะสี่ทุ่มกว่าๆ ไม่ใช่รุ่งสาง อาคารหลักของวิลล่ายังสว่างไสวชัดเจน เห็นได้ชัดว่าเจ้าของบ้านอยู่ในบ้าน

พอนึกถึงตอนนี้ลู่เฟยนั่งอยู่ในห้องหนึ่งในอาคารหลัก หลินฮ่าวก็ยิ่งไม่สามารถระงับความโกรธของเขาได้

นักฆ่าที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นในคืนนี้ทำให้เขาหงุดหงิดจริงๆ และพวกเขาก็มาหาเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าไม่สั่งสอนมันสักหน่อย คงคิดว่าเขาจะถูกรังแกได้ง่ายๆ จริงๆ

ไม่กี่นาทีต่อมา หลิวฮ่าวจับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่กำลังลาดตระเวน และใช้กุดชาร์ปจ่อที่คอของฝ่ายตรงข้าม

รปภ.รู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดซึ้งทันที และลมหายใจของเขาก็ถี่ขึ้นเล็กน้อย

หลินฮ่าวก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว และรู้ว่าข่มขู่ได้ผล:"ฉันจะไม่ทำให้คุณลำบากใจ ตราบใดที่คุณบอกฉันว่าตอนนี้ลู่เฟยอยู่ห้องไหน แล้วฉันจะปล่อยคุณให้รอดได้!"

เพื่อความอยู่รอด รปภ.ให้ความร่วมมือโดยไม่ลังเล:"ในห้องนั่งเล่น กำลังคุยกับแขกอยู่!"

"แขกอะไร?"

"ไม่รู้ เจ้านายไม่บอกเรา แต่คนพวกนั้นดูเหมือนจะมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา!"

"กี่คน!"

"มีทั้งหมดห้าคน!"

…...

สิบนาทีต่อมา หลินฮ่าวได้ข่าวที่เขาต้องการแล้ว เพื่อที่จะเอาชีวิตรอด ผู้ชายคนนี้ก็เป็นเหมือนการเทถั่ว และเขย่าทุกอย่างที่เขารู้ออกมาจนหมด

หลังจากได้ยินแบบนี้ หลินฮ่าวก็ทุบอีกฝ่ายจนหมดสติ และโยนทิ้งในทุ่งหญ้าเพื่อซ่อนไว้ แล้วเปลี่ยนเป็นเครื่องแบบของ รปภ. ในตอนกลางคืนแสงไม่ค่อยดี และพอสวมหมวก ก็จะจำยากขึ้นจริงๆ

ในเวลาไม่ถึงห้านาที หลินฮ่าวจัดการกับฉากที่ยุ่งเหยิงจนเสร็จ หลินฮ่าวหยิบไฟฉายที่ตกลงมาบนพื้นพร้อมกับเครื่องส่งรับวิทยุ และเหน็บกระบองไฟฟ้าที่เอว แล้วเดินไปที่อาคารหลักของวิลล่าอย่างเปิดเผย

เมื่อเข้าใกล้อาคารหลักของวิลล่า ก่อนเข้าไปในห้องนั่งเล่น เขาเห็นชายวัยกลางคนเดินออกไปพร้อมกับชายชุดดำห้าคน เขารีบถอยเข้าไปในป่าและซ่อนตัว