บทที่ 62 ความสามารถที่น่ากลัวเหลือเกิน

"ผมขอ!"นี่เป็นผู้ชายที่ร่างใหญ่ กล้ามเนื้อทั้งตัวรัดจนเสื้อผ้าแน่นสนิท ซึ่งดูเท่มาก แต่พอบวกกับหนวดเคราเต็มคาง มองขึ้นไปก็ให้ความรู้สึกขนลุก

"ผมจะลงมือแล้วนะ!"หลินฮ่าวพูดด้วยรอยยิ้ม

ถึงแม้ชายมีเคราอยากจะสั่งสอนหลินฮ่าวสักหน่อย แต่เขาก็ไม่ได้โง่ พอเห็นหลินฮ่าววิ่งมาทางตัวเอง เขาก็ตั้งท่าป้องกันเอาไว้

"ฟิ้ว!"

ร่างกายของหลินฮ่าววิ่งผ่านด้านข้างของชายมีเครา มือขวาออกท่าที่แปลกๆ ซึ่งดูเจ้าเล่ห์มาก อยากจะป้องกันก็ไม่ทันอยู่แล้ว

"ปัง!"

ชายมีเคราถูกเขาใช้กระบวนท่าเดียวตีจนกระเด็นออกไป และล้มลงไปกับพื้น หน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองแพ้ได้ยังไง

"ผมแพ้แล้วหรือ?"ชายมีเครามองดูมือทั้งสองข้างของตัวเองอย่างอึ้ง แล้วพูดอย่างมึนงง

ทุกคนล้วนตกใจ พวกเขาส่วนใหญ่ล้วนออกมาจากกองกำลังเดียวกับชายมีเครา รู้ความสามารถของชาวมีเครา แต่คิดไม่ถึงว่าแค่กระบวนท่าเดียวชายมีเคราก็แพ้เลย

"ความสามารถที่น่ากลัวเหลือเกิน!"มีคนมองไปที่หลินฮ่าวแล้วพูด

"ได้รับการชี้แจงของยอดฝีมือ ความสามารถของผมยังเก่งกว่านี้ได้อีก ถึงแม้ปลดจากการทหารแล้ว แต่การที่ความสามารถได้ยกระดับขึ้นก็เป็นสิ่งที่ดีเช่นกัน"มีคนรู้สึกแบบนี้

ชายมีเคราลุกขึ้นมา มองหลินฮ่าวทีหนึ่ง จากนั้นก็ยืนอยู่ข้างๆ อยากจะชมการแข่งขันต่อ หลินฮ่าวก็ไม่ได้ไปสนใจเขา

"คนต่อไป!"หลินฮ่าวพูดอย่างราบเรียบ

ทุกคนสบตากัน และในเวลานี้ก็มีผู้ชายทั้งเล็กทั้งผอมคนหนึ่งเดินออกมา พูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ"ผมขอ!"

"ผมจะลงมือแล้วนะ!"หลินฮ่าวทำการเตือนเหมือนเดิม

ชายตัวเล็กให้ความรู้สึกไม่ธรรมดาแก่หลินฮ่าว ท่าป้องกันของเขาไม่มีข้อบกพร่องแม้แต่นิด มองออกว่าเขามีทักษะพื้นฐานที่แนว่แน่มาก

"มา!"

ชายตัวเล็กเลือกที่จะลงมือไปทางหลินหลินฮ่าวก่อน หลินฮ่าวปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

"ปัง!"

ชายตัวเล็กและหลินฮ่าวต่างลงมือกัน หมัดและขาของทั้งสองคนเข้าชนกัน จนถอยไปก้าวหนึ่ง ชายตัวเล็กรู้สึกว่าหมัดของตัวเองเกิดความชาเล็กน้อย

"นี่ยังเป็นแค่กำลังหนึ่งในสามเองหรือ?"ชายตัวเล็กรู้สึกเหลือเชื่อ

"แต่ผมเชื่อว่าผมรับสามกระบวนท่าได้ครับ"ชายตัวเล็กคิดแบบนี้ในใจ

"ผมมาแล้วนะ!"หลินฮ่าวลงมืออีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้มุมในการออกมือของเขาดูประหลาดและไวกว่าเดิมอีก ทำให้การป้องกันนั้นยากเข้าไปอีก