บทที่ 70 รถชน

หลินฮ่าวมองดูอวี้หยูเฉิน ไอ้หญิงคนนี้เพิ่งขึ้นรถไม่กี่นาทีเองก็นอนหลับไปแล้ว ช่วงนี้เหนื่อยจริงๆ ผู้หญิงคนหนึ่งดันบริษัทขนาดใหญ่เช่นนี้

จากบริษัทถึงวิลล่าของอวี้หยูเฉิน ต้องผ่านสี่แยกที่หนึ่ง หลินฮ่าวมองดูสี่แยกข้างหน้านี้ อยู่ๆก็มีความรู้สึกกลัวเกิดขึ้น เหมือนมีเรื่องอะไรจะเกิดขึ้น

ความรู้สึกแบบนี้เคยเจอที่สนามรบเท่านั้น ทุกครั้งที่เกือบตาย หลินฮ่าวถึงได้เจอความรู้สึกแบบนี้ ทุกครั้งล้วนพึ่งพาความรู้สึกแบบนี้ถึงรอดไปได้

หลินฮ่าวเชื่อลางสังหรณ์ของตัวเอง

เห็นเป็นไฟเขียว รถก็ค่อยๆขับตรงไปข้างหน้า แต่เพิ่งขับมาถึงตอนกลางของสี่แยก อยู่ๆก็มีแสงจ้าส่องมาจากด้านข้าง

ข้างหน้ามีรถใหญ่คันหนึ่งขับมา ความเร็วรถค่อนข้างจะเร็ว แสงจ้ากระทบบนกระจกหน้ารถ หลินฮ่าวยังพอจะมองเห็นสถานการณ์รอบข้างได้

"แย่แล้ว!"

หลินฮ่าวรู้สึกได้ทันที เขาไม่ได้ลดความเร็ว กลับเหยียบคันเร่งลงไป ความเร็วรถเพิ่มขึ้นทันที

"บรื้น!"เสียงคำรามอันดังของเครื่องยนต์ทำให้อวี้หยูเฉินที่นั่งอยู่เบาะข้างก็ตื่นมาด้วย

อวี้หยูเฉินเพิ่งลืมตาขึ้นมา ก็เห็นข้างหน้ามีรถบรรทุกคันหนึ่งวิ่งมาทางตัวเองอย่างเร็ว อวี้หยูเฉินกรีดออกมาทันที

เห็นกับตาว่ามาเซราตีเกือบจะถูกรถบรรทุกสองคันหนีบอยู่ตรงกลาง ในที่สุดมีแต่ต้องกลายเป็นคุกกี้สอดไส้ ระเบิดในที่เดิม

อวี้หยูเฉินหลับตาลง แต่ขนตาสั่นอย่างไม่หยุด หมายความว่าตอนนี้ใจของอวี้หยูเฉินว้าวุ่นมาก

"แม่ง!"หลินฮ่าวด่าด้วยคำหยาบในใจ

แต่หลินฮ่าวสงบกว่านี้ เพราะตอนนี้ความรีบร้อนก็ช่วยอะไรไม่ได้

"ฟื้ด!"

ยางรถเกิดแรงเสียดทานกับพื้น ส่งเสียงที่รำคาญหู มาเซราตีทำการดริฟต์ และทะลุผ่านจากตอนกลางของรถบรรทุกสองคันจนได้

"เฮ้อ!"

หลินฮ่าวถอนหายใจออกมา

"ปัง!"

เนื่องจากความเร็วสูงไปทำให้รถบรรทุกสองคันชนเข้ากัน ได้ยินแต่เสียงระเบิดดังขึ้น แล้วรถสองคันก็เกิดไฟไหม้ทันที หลินฮ่าวมองดูรถบรรทุกสองคันนี้ รู้สึกว่าคนขับรถสองคนคงไม่รอดแล้ว

หลินฮ่าวเลือกที่จะขับรถจากไปโดยตรง

หลินฮ่าวมีความรู้สึกอย่างหนึ่ง เรื่องคืนนี้ล้วนเจาะจงที่เขากับอวี้หยูเฉิน รถบรรทุกสองคันชนมาที่มาเซราตีในเวลาพร้อมกัน บนโลกนี้ไม่มีเรื่องที่บังเอิญเช่นนี้หรอก