บทที่ 90 ไม่มีปัญหาแน่นอน

“ฉันขอดูคนไข้ก่อนนะ ดูว่าสถานกาณ์เป็นยังไงกันแน่” จอห์นเอ่ยกับหลินฮ่าว หลินฮ่าวพยักหน้า

“ที่นี่คุณหมอไม่ให้เข้าไป” ปู่ถังเห็นว่าจอห์นจะเข้าไป ก็พลันพูดเตือนด้วยความหวังดี

หลินฮ่าวอธิบายกับจอห์น จอห์นถึงจะเพิ่งรู้ตัว ที่ผ่านมาเขาเป็นหัวหน้านักบำบัดมาโดยตลอด ไม่ว่าจะห้องผู้ป่วยไหนเขาก็สามาถเข้าไปตรวจคนไข้ได้เสมอ ที่โรงพยาบาลเขาเป็นแบบนี้จนเขาชินไปแล้ว

ทว่าที่นี่เขาไม่สามารถใช้สิทธิในอำนาจนี้ได้

ไม่รู้ว่าจอห์นโทรหาใคร ผ่านไปสิบนาที ก็เห็นชายอายุประมาณห้าสิบพาคนกลุ่มหนึ่งเดินมา

ชายคนนั้นน่าจะเป็นคณบดีของโรงพยาบาลแห่งนี้ พอเห็นว่าเป็นเทพหมอจอห์นจริงๆด้วย ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มต้อนรับทันที

“ยินดีต้อนรับเทพหมอจอห์นครับ” คณบดีเซี่ยยื่นมือออกไปทั้งสองข้างจับมือกับจอห์น พลางเอ่ยอย่างกระตือรือร้น

“ผมต้องการเข้าไปในห้องผู้ป่วยนี้เพื่อดูอาการคนไข้ครับ” จอห์นเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา

ปู่ถังเห็นคณบดีเซี่ยและคนอื่นๆกระตือรือร้นกับจอห์นขนาดนี้ ก็รู้ว่าจอห์นน่าจะไม่ใช่คนธรรมดา ในใจก็พลันเบาใจลงครึ่งหนึ่ง

“ได้!ได้!” จอห์นเข้าไปในห้องผู้ป่วยอย่างราบรื่น ส่วนหลินฮ่าวกับปู่ถังก็รออยู่ข้างนอก

ผ่านไปสิบนาที จอห์นก็เดินออกมา พยักหน้ากับหลินฮ่าวเล็กน้อย หลินฮ่าวเข้าใจความหมายของจอห์น ก่อนจะหันไปเอ่ยกับปู่ถังว่า “จอห์นบอกว่าสามารถรักษาได้ เพียงแต่จำเป็นต้องผ่าตัด”

“ขอแค่รักษาภรรยาฉันให้หายได้ ไม่ว่าเรื่องอะไรฉันก็ยอมทำ” ปู่ถังเอ่ยเสียงขรึม สายตามองไปยังภรรยาที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย

“ปู่ถัง อย่างห่วงไปเลย! จอห์นบอกสามารถรักษาได้ก็ต้องไม่มีปัญหาแน่ ๆ” หลินฮ่าวเอ่ยเสียงหนักแน่น

ปู่ถังพยักหน้า จากเรื่องที่เกิดขึ้นในสองวันนี้ ปู่ถังดูออกว่าหลินฮ่าวเป็นคนพูดได้ทำได้ ทั้งยังรู้สึกถูกชะตากับหลินฮ่าวไม่น้อย

“ตาเฒาถัง คุณโชคดีจริงๆเลยนะครับ ที่ได้พบเจอกับเทพหมอจอห์น” คณบดีเซี่ยมองจอห์นที่กำลังตรวจคนไข้ พลางเอ่ยกับปู่ถังยิ้มๆ

พูดเป็นเล่นไป จอห์นคือใครกัน คนที่ไม่สิทธิ์ไม่สามารถเชิญเขาได้เลยด้วยซ้ำ สิทธิ์แบบนี้ไม่ใช่ว่ามีเงินก็จะทำได้

“โชคดีน่ะ โชคดี” ปู่ถังเห็นหลินฮ่าวส่ายหัวกับเขา ก็รู้ว่าหลินฮ่าวไม่ต้องการให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาเป็นคนเชิญจอห์นมา

“ตาเฒาถัง กำหนดการผ่าตัดเป็นบ่ายวันนี้นะ” คณบดีเซี่ยเอ่ยกับปู่ถัง แน่นอนว่าเขาก็ยิ้มให้หลินฮ่าวด้วยเช่นกัน ทว่าไม่ได้ใส่ใจขนาดนั้น

“หลินฮ่าว ตอนเที่ยงฉันเลี้ยงข้าวนายกับจอห์นดีไหม?” ปู่ถังเอ่ยกับหลินฮ่าว

หลินฮ่าวปฏิเสธอย่างอ้อมค้อมว่า “ปู่ถัง ข้าวเที่ยงไม่ต้องแล้วล่ะ เดาว่าจอห์นคงต้องเตรียมตัว เพื่อให้การผ่าตัดออกมาประสบความสำเร็จมากที่สุด”