บทที่121 ฝืนใจประจบของสองสาว

เวลาผ่านไปช้าๆเช้าวันรุ่งขึ้น อวี้หยูเฉินตื่นขึ้นมา ในแสงแดดที่แยงตา เมื่อคืนเธอนอนดึกมาก

สุดท้ายทนไม่ไหวจริงๆ จึงโทรหาหลินฮ่าวสองสามสาย แต่ปิดเครื่องตลอด ซึ่งทำให้เธอกังวลมากยิ่งขึ้น นอนหลับตอนใกล้จะตี 5

พอลืมตา อวี้หยูเฉินก็พบว่าหลินฮ่าวยืนอยู่ข้างเธอ เธอประหลาดใจมาก กำลังจะถามว่าหลินฮ่าวว่าเมื่อคืนไปไหนมา และอาการบาดเจ็บเป็นไงบ้าง? แต่เมื่อเห็นหลิงหยิงเสวี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ เธอก็เก็บความสงสัยกลับไป

"ขอโทษครับหัวหน้า เมื่อวานผมมีธุระไม่เห็นข้อความ ขอโทษจริงๆ ครับ เงินเดือนของเดือนนี้ผมไม่เอา ถือว่าเป็นการลงโทษ ขอโอกาสให้ผมอีกครั้งเถอะ"หลินฮ่าวพูด สีหน้าเต็มไปด้วยการขอร้อง และความรู้สึกผิด

อวี้หยูเฉินค่อนข้างฉลาด จึงเข้าใจทันทีว่าหลินฮ่าวจะแสดงหนังต่อหน้าหลิงหยิงเสวี่ย และด่าทันที:"คุณยังรู้ว่าเมื่อคืนมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นด้วย? คุณรู้ไหมว่าเมื่อคืนฉันเกือบจะตาย ฉันถูกคนหลายถือปืนเล็งมาที่หัว"

"ขอโทษครับ"หลินฮ่าวก้มหน้าลง ท่าทางดูละอายใจอย่างยิ่ง

"โอเค คุณออกไปก่อนเถอะ ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ ส่วนต่อไป ก็ต้องดูการกระทำของคุณ"อวี้หยูเฉินพูดอย่างเย็นชา

ท่าทางแบบถึงแม้จะโกรธหลินฮ่าวมาก แต่ก็ยังตัดสินใจให้โอกาสหลินฮ่าวสักครั้ง

"ขอบคุณครับหัวหน้า ขอบคุณครับหัวหน้า"หลินฮ่าวรีบพูด แล้วถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

หลินหยิงเสวี่ยมองอยู่ข้างๆ เยาะเย้ยในใจ แสดงต่อหน้าเธอเหรอ? ฮึ หลินฮ่าว ฝากไว้ก่อนเถอะ เดี๋ยวอีกไม่นานฉันก็จะรู้ว่าคุณเป็นใคร!

เมื่อกี้เธอจ้องมองที่ไหล่ขวาของหลินฮ่าวตลอด แต่เธอเห็นว่าไหล่ขวาของหลินฮ่าวไม่เหมือนได้รับบาดเจ็บเลย แรกๆ ตอนที่หลินฮ่าวเข้าโรงพยาบาล เธอก็จงใจชนไหล่ขวาของหลินฮ่าว พอเธอชนเข้ากับไหล่ขวาของหลินฮ่าว หลินฮ่าวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนคนธรรมดา ไม่ได้มีสีหน้าที่เจ็บปวดมากเกินไป

ถ้าไม่ใช่ว่าเก็บนาฬิกาของหลินฮ่าวได้ที่จุดเกิดเหตุเมื่อวานนี้ เธอจะสงสัยว่าคนเลือดนั้นคือหลินฮ่าวหรือไม่

"ผู้กองหลิง มีธุระอะไรรึเปล่าคะ?"อวี้หยูเฉินหันไปถามหลิงหยิงเสวี่ย

เธอรู้สึกว่าผู้กองหลิงให้ความสนใจกับหลินฮ่าวเป็นพิเศษ และดูเหมือนว่าจะมีท่าทีจะตามออกไป ดังนั้นจึงรีบหยุดหลิงหยิงเสวี่ย

"อ๋อ ไม่มีอะไรค่ะ แค่มาหาประธานอวี้เฉยๆ ถ้าประธานอวี้ไม่เป็นอะไร ฉันขอตัวค่ะ"หลิงหยิงเสวี่ยกล่าว