บทที่126 ตบหน้า

แม้ว่าเล่ห์เหลี่ยมของเขาจะดี ก็อดไม่ได้ที่จะร้องฮึ:"คอยดูละกัน!"

จากนั้นเขาก็เหลือบมองอวี้หยูเฉิน:"ไม่นึกเลยว่าคุณจะโชคดีขนาดนี้ ได้เจอคนที่ยอมลงทุนให้ ผู้หญิงนี้ดีนะ คงจะขายตัวเองในราคาที่ดีสินะ!"

คำพูดของเขาบอกเป็นนัยชัดเจนว่าเงินลงทุนนี้ อวี้หยูเฉินไปขายตัว ถึงจะแลกกลับมาได้

ภายนอกกำลังชมเธอ แต่จริงๆ แล้วกำลังใส่ร้ายใส่เธอ

"คุณมันไร้ยางอาย!"ก่อนที่อวี้หยูเฉินจะพูด เสี่ยวเยว่ที่อยู่ข้างๆ ก็โกรธจัดแล้ว

ลู่เฟยไม่สนใจเสี่ยวเยว่เลย และเหลือบมองอวี้หยูเฉินอีกครั้ง:"ไม่เลวจริงๆ คุณได้เลี้ยงสุนัขที่ดีนะ แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นเจ้าของที่อนาคตจะพาเธอรับใช้ด้วยกันหรือไม่?"

วินาทีถัดมา ก็มีเสียงเพี๊ยะดังขึ้น

แก้มที่ดูอ่อนโยนของลู่เฟย ก็มีรอยแดงที่ชัดเจน

หน้าอกของอวี้หยูเฉินขึ้นๆ ลงๆ และมองเขาอย่างหน้าแดง:"ไป ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!"

เห็นได้ชัดว่าการดูหมิ่นต่อเนื่องของลู่เฟย ได้ทำลายขีดจำกัดความอดทนของเธอแล้ว ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ลงมือ

ในทำนองเดียวกัน การตบของอวี้หยูเฉินก็เกินความคาดหมายของลู่เฟยอย่างสิ้นเชิง เขาไม่นึกเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าลงมือตบเขา

ดังนั้นจึงไม่มีการป้องกันใดๆ เลย และไม่มีโอกาสแม้แต่จะหลบเลี่ยงเลย ดังนั้นจึงโดนตบหน้าไปฟรีๆ

หากสิ่งที่ทนายความพูดก่อนหน้านี้เป็นการตบหน้าอ้อมๆ ตอนนี้อวี้หยูเฉินตบหน้าโดยตรงเลย และยังตบจริงๆ ด้วย

"ไอ้สารเลว กล้ามาตบฉัน เธออยากตายสินะ!"ลู่เฟยหน้าแดง และเขาที่พาลโกรธ ยกแขนขึ้นโดยสัญชาตญาณ และตีไปตรงๆ

อวี้หยูเฉินที่ยืนอยู่ที่เดิม ยังไม่รู้สึกตัวเช่นกัน ทำได้เพียงหลับตา รอฝ่ามือที่ตบตกลง

แต่ในวินาทีต่อมา ความเจ็บปวดที่คาดไม่ถึงก็ไม่ปรากฏบนแก้มของตน แต่รู้สึกว่าตนถูกโอบกอดแน่น

คือหลินฮ่าว

ในช่วงเวลาสำคัญ เขายืนขึ้นมา และไม่เพียงแต่โอบอวี้หยูเฉินแล้วออกจากนี่เดิม แต่มืออีกข้างยังจับข้อมือของลู่เฟยไว้ด้วย

ทันใดนั้น ลู่เฟยรู้สึกว่าข้อมือของตนเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ราวกับถูกหนีบด้วยคีม

"เยดแม่ง ไอ้เหี้ย ปล่อยฉันเร็ว!"ลู่เฟยตะโกน

เขาไม่ได้สนใจหลินฮ่าวเลย และยังด่าอย่างโกรธเคือง:"ไอ้โง่ ทำตู้หยางจนกลายเป็นแบบนี้ ฉันจะไม่ถือสากับแก แล้วยังกล้าทำแผนฉันพัง แกตายแน่!"

หลินฮ่าวมองไปที่อีกฝ่ายด้วยท่าทางขี้เล่น:"ผู้ชายที่ทำร้ายผู้หญิง ล้วนเป็นคนเลว ดังนั้นการจัดการกับคนเลว....."

ยังไม่ทันพูด ก็เตะออกไปเลย และในวินาทีต่อมา ลู่เฟยก็ลอยขึ้นไปในอากาศ

และบังเอิญจริงๆ ไปโดนตู้หยางที่เพิ่งหายดีพอดี