บทที่130 ไล่ออกไป

มีนักข่าวถามว่า:"ได้ยินมาว่าบุคลากรพัฒนาของเทียนหยูกรุ๊ปได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อวานนี้ นั่นหมายความว่าเทียนหยูกรุ๊ปของคุณ ไม่มีความสามารถในการแข่งขันหลักในอุตสาหกรรมยาแล้วใช่หรือไม่?"

อวี้หยูเฉินยังไม่ทันตอบ คนๆ นี้ก็ถามคำถามอื่นอีก:"ฉันได้ยินมาว่าอีกไม่นานเทียนหยูกรุ๊ปของคุณ จะถูกเทียนเยียนกรุ๊ปซื้อกิจการ และกลายเป็นโรงงานที่เป็นตัวแทนผลิตของพวกเขา?"

"กรุ๊ปของคุณสูญเสียบุคลากรพัฒนาเกือบทั้งหมด หมายความว่าเทียนหยูกรุ๊ปของคุณ ไม่มีความสามารถในการปกป้องพนักงานใช่หรือไม่? ประธานอวี้ คุณคิดว่าบริษัทไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยส่วนบุคคลของพนักงาน จะดึงดูดผู้มีความสามารถที่โดดเด่นได้หรือไม่?"

คำถามของคนเหล่านี้เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เกิดความแตกตื่นในการแถลงข่าว

และพนักงานของเทียนหยูกรุ๊ปโกรธมาก ตราบใดที่ไม่ใช่คนโง่ ก็จะรู้ว่าคนๆ นี้คือคนของเทียนเยียนกรุ๊ป หามาก่อกวน

แต่ถ้าคุณไม่ปฏิเสธเธอ ความจริงที่ว่าทุกคำถามที่เธอถามมีอยู่จริง

อวี้หยูเฉินกำหมัดแน่น แล้วพูดว่า:"ฉันจะตอบคำถามแรก เทียนหยูกรุ๊ปของเราจะไม่มีทางเป็นโรงงานแทนผลิตของบริษัทใด และคำถามที่สอง ฉันขอปฏิเสธที่จะตอบคุณ เพราะคำถามของคุณเป็นการไม่ให้เกียรติคนที่เสียไปแล้ว!"

พูดจบ อวี้หยูเฉินก็พยักหน้าไปทางหลินฮ่าวที่อยู่ข้างๆ เพราะพอพูดถึงนี้ เธอเริ่มสะอึกสะอื้น และพูดต่อไปไม่ได้

อดีตเพื่อนร่วมงาน และพนักงานของแผนกวิจัยและพัฒนาทั้งหมด ถูกฆ่าต่อหน้าต่อตาเธอ ฉากนี้สำหรับเธอแล้ว เมื่อนึกถึงอีกครั้ง มันราวกับฝันร้ายวนอยู่รอบๆ

และความเศร้าบนใบหน้าของเธอ ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนโดยไม่ลังเล

ทันใดนั้น นักข่าวที่พูดเมื่อกี้ เริ่มถูกคนรอบข้างประณาม

"ไม่มีคุณธรรมพลเมืองเลยสักนิด อย่างน้อยก็ยังเป็นนักข่าว ไม่มีการเคารพคนตายเลย!"

"ฉันเอง เพื่อประโยชน์ของจุดสุดยอดข่าว ไม่มีแม้แต่จิตสำนึกพื้นฐานเลย!"

"พูดไม่ได้ว่ารับซองแดงจากคนอื่นแล้ว นี่เป็นเรื่องน่าละอายสำหรับคนทำอาชีพเดียวกันกับพวกเขา!"

ตามคำกล่าวที่ว่าคนทำอาชีพเดียวกันเป็นศัตรูกัน และกว่าจะจับโอกาสที่ซ้ำเติมได้ พวกเขาจะไม่ปล่อยไปอยู่แล้ว

จะโทษก็ต้องโทษคนๆ นี้ที่เกินไป แย่งความพิเศษไปตั้งเยอะ

ในเวลาเดียวกัน ก็ต้องโทษสีหน้าของอวี้หยูเฉินในตอนนี้ด้วย มันช่างน่าสงสารเหลือเกิน

อารมณ์ของอวี้หยูเฉินควบคุมไม่ได้ ต้องเปลี่ยนให้คนอื่นมาแน่นอน และผู้ที่เหมาะสมที่สุดในงานแถลงข่าวก็ต้องเป็นหลินฮ่าวนั่นเอง ดังนั้นจึงไม่รอช้า เขาก้าวไปข้างหน้าทันที ก้าวขึ้นไปบนแท่นอีกครั้ง ยืนอยู่ตรงหน้าไมโครโฟน และเข้ามาแทนตำแหน่งเดิมของอวี้หยูเฉิน:"ทุกคนคงจะมีข้อสงสัยว่า ทำไมถึงเป็นผมที่มาแทนประธานอวี้ ถ้างั้นตอนนี้ผมขอแนะนำตัวเองก่อน ผมชื่อหลินฮ่าว เป็นหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยของเทียนหยูกรุ๊ป ดังนั้นคำถามที่สองของนักข่าวเมื่อกี้ ผมจะตอบคุณเอง!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลินฮ่าวก็หยุดชะงัก:"เหตุการณ์เมื่อวานนี้ เป็นหายนะครั้งใหญ่สำหรับเทียนหยูกรุ๊ป เนื่องจากความโหดร้ายของคู่แข่ง กรุ๊ปของเราจึงสูญเสียบุคลากรด้านการวิจัยและพัฒนาที่ดีที่สุดไป และเสียยาที่พัฒนาขึ้นใหม่ที่สุดไป ทำให้การดำเนินธุรกิจของบริษัทเข้าขั้นยากที่สุด แต่ไม่ได้หมายความว่าเราไม่สามารถป้องกันความปลอดภัยของพนักงานได้ ตอนนี้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยของบริษัทเรา พร้อมแล้วที่จะสร้างทีมรักษาความปลอดภัยที่มีมาตรฐานสูงสุดในเมืองปินเจียง และแม้แต่ทั้งประเทศ และจะจ้างบริษัทรักษาความปลอดภัยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ มารับผิดชอบปัญหาด้านความปลอดภัยของบริษัท จนกว่าคดีจะคลี่คลาย ดังนั้นผมขอประกาศอย่างจริงจังว่าเทียนหยูกรุ๊ปของเรา จะไม่ก้มหัวให้กองกำลังชั่วร้ายใด ๆ ที่พยายามใช้วิธีการที่ผิดกฎหมายกับกรุ๊ปของเราเด็ดขาด!"

ทันใดนั้น คำพูดที่เสียงดังของหลินฮ่าว ได้รับการสนับสนุนจากทุกคนในที่งาน และเสียงปรบมือดังสนั่นดังขึ้นอีกครั้ง

นาทีนี้ เทียนหยูกรุ๊ปในปากของเขา ไม่ได้เป็นบริษัทยาที่มีภาพลักษณ์ที่อันตรายต่อไป แต่เป็นองค์กรระดับชาติที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ และกล้าที่จะต่อสู้กับกองกำลังชั่วร้าย มันเต็มไปด้วยพลังบวก!