บทที่132 ไปบาร์กันเถอะ

หลังจากออกจากบริษัทแล้ว มาเซราตีสีชมพูก็วิ่งไปตามถนนอย่ารวดเร็ว หน้าต่างรถไม่ได้ปิดสุด และลมหนาวพัดเข้ามาจากด้านนอก

พัดผมยาวระดับไหล่ยาวของประธานหญิง

คืนนี้ ผู้หญิงคนนี้อารมณ์ดีมาก

หลังจากผ่านการขึ้นลงพลิกผัน ก็มีแนวโน้มที่จะทำตามใจทันที

ดังนั้นหลังจากที่รถออกจากบริษัท อวี้หยูเฉินข้างคนขับเหลือบมองหลินฮ่าว และตะโกนเสียงดังว่า:"พวกเราไปบาร์กันเถอะ!"

"ดึกแล้ว ตอนนี้ไม่ปลอดภัย กลับบ้านกันเถอะ!"หลิน ฮ่าวพูดอย่างลังเล

เขาพูดถูก ในช่วงเวลานี้ มันไม่ปลอดภัยจริงๆ เมื่อคืน อาคารเทียนหยูเกือบถูกระเบิดเละ และมีคนเสียชีวิตมากมาย สิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำตอนนี้คือเลิกงานกลับบ้าน และลดโอกาสในการออกไปข้างนอก

อวี้หยูเฉินดูเหมือนจะถูกกระตุ้นมากจริงๆ และอยากทางออกระบายอารมณ์ ก็ยังยืนยันพูดว่า:"นี่มีคุณอยู่ไม่ใช่เหรอ? กลัวอะไร? แค่ไปบาร์เอง!"

แค่ไปบาร์เอง ผู้หญิงคนนี้พูดง่ายจริงๆ แล้วคิดดูแล้ว ดูเหมือนจะแค่นั้นเองจริงๆ เป็นถึงหัวหน้าของทหารรับจ้างในตำนาน อดีตราชาของภายใต้ดิน ไปบาร์สักครั้งยังต้องกังวลนี้กังวลนั้น มันไม่ควรเลย

ดังนั้นเมื่อมองไปที่ดวงตาที่คาดหวังของอวี้หยูเฉิน เขาพยักหน้า:"คุณเป็นเจ้านาย คุณว่าอะไรก็คืออะไร!"

มั๊วะ!

ผู้หญิงกระโดด จับแก้มของเขาและจุ๊บไปเลย

ทันใดนั้น ดวงตาของหลินฮ่าวเบิกกว้าง เขาไม่นึกเลยจริงๆ ว่า ผู้หญิงคนนี้จะจู่โจม สัมผัสที่นุ่มนวลบนแก้มของเขา ทำให้เขาประหลาดใจ

หลังจากรู้สึกตัวได้ เขามองไปที่อวี้หยูเฉิน และยิ้มพูดว่า:"เอาอีกสักครั้งไหม?"

"ทำไมคุณถึงไม่ไปตายล่ะ!"

ผู้หญิงที่ก่อนหน้านี้ยังน่ารักอยู่มาก กลายเป็นประธานหญิงที่หยิ่งทันที!

ในเมืองปินเจียง ถนนบาร์เจียงธานมีชื่อเสียงมาก เส้นทางที่นี่มีแต่บาร์

ถ้ามาที่นี่ครั้งแรก จะตื่นตาตื่นใจมากแน่ๆ

แม้ว่าอวี้หยูเฉินจะแนะนำให้มาที่บาร์ แต่พูดตามตรง เธอไม่ค่อยคุ้นกับบาร์สักเท่าไหร่ และมองออกไปรอบๆ ทันที สามารถบอกได้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ราชินีแห่งกลางคืน

แต่ว่าอวี้หยูเฉินไม่คุ้นเคย ซึ่งไม่ได้หมายความว่าหลินฮ่าวจะไม่คุ้นเคย เขาขับแท็กซี่ในเมืองปินเจียงมาสองปี และกลายเป็นคนขับเซียนแล้ว

วิ่งไปตามทุกซอกทุกมุม จะไม่คุ้นเคยคงยาก

ดังนั้น หลินฮ่าวจึงพาอวี้หยูเฉินไปถนนบาร์ที่เจียงธาน

จากนั้นก็จอดรถตรงหน้าบาร์ชื่อแบล็ค ฟอเรสต์

เมื่อเข้าไปในบาร์ อวี้หยูเฉินก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น:"ดูเหมือนคุณจะมาที่นี่บ่อยๆ นะ!"

หลินฮ่าวก็ไม่ปิดบัง:"ลูกค้าประจำ!"

อวี้หยูเฉินเบิกตากว้าง:"ไม่นึกเลยว่าคุณจะยังเป็นคนเที่ยวกลางคืนเก่ง!"

หลินฮ่าวพูดไม่ออกบอกไม่ถูก:"เที่ยวกลางคืนเก่งอะไรกันล่ะ เมื่อก่อนผมก็เป็นแค่คนขับแท็กซี่ ถนนบาร์ที่นี่คนจะแน่นที่สุด โดยเฉพาะในช่วงหลังเที่ยงคืนคนเยอะมากๆถ้ามาหาลูกค้าที่นี่ ปกติแล้วจะไม่มีทางเรียกรถว่างได้!"

อวี้หยูเฉินตกตะลึง แต่สำหรับคำอธิบายที่ดูเหมือนจะสมเหตุสมผลของหลินฮ่าว เธอยังคงสงวนความคิดเห็น