บทที่137 หักขาของเขา

คนที่ทำมันไม่ใช่ใครอื่น คือหลินฮ่าวเอง ความอดทนของเขาถึงขีดจำกัด ต่อหัวโล้นนี้แล้ว

ถ้าผู้ชายคนนี้ไม่เพ่งความสนใจไปที่อวี้หยูเฉิน หลิน ฮ่าวก็จะปล่อยเขาไป แต่ดูจากแววตาที่โลภของผู้ชายคนนี้แล้ว ถ้าเขาไม่ลงมือ วันนี้คงจะออกจากบาร์ไม่ได้

และเมื่อเห็นท่าทางนี้ วิธีการทั่วไปก็คงใช้ไม่ได้ผล

ทำนักเลงหนึ่งคน แล้วหัวหน้ามาได้อย่างรวดเร็ว แสดงให้เห็นว่าบาร์แบล็ค ฟอเรสต์นี้ คงมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับพวกเขา

"พี่เปียว!"เมื่อเห็นว่าจู่ๆ หลินฮ่าวก็ลอบโจมตี หัวโล้นถูกเตะลงพื้นอีกครั้ง หลังจากนั้นไม่นาน พวกนักเลงคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกตัว เห็นได้ชัดว่า พวกเขาก็ไม่เชื่อว่าหลินฮ่าวจะกล้าทำชายหัวโล้น

อวี้หยูเฉินที่ยืนอยู่ข้างหลังหลินฮ่าว ไม่คิดว่าหลินฮ่าวจะลงมือทำโดยไม่บอกเลย เธอกลัวมากจนหน้าซีด และจับไหล่หลินฮ่าวไว้แน่นด้วยสองมือ

"ไอ้หนู กล้าทำพี่เปียว แกตายแน่!"เมื่อเห็นหัวหน้าของพวกเขาถูกอัด นักเลงคนอื่นๆ ก็โกรธจัด พวกเขาไม่ต้องให้ชายหัวล้านสั่ง นักเลงที่ยืนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าตัวน้อย คำรามอย่างรวดเร็ว:"พวกแกโง่หรือเปล่า? ทำมัน!"

เขาทำมือส่งให้ลูกน้องข้างๆ พวกที่ยังคงวางมาดใหญ่โตเพื่อตบตาผู้อื่นอยู่ เวลานี้ก็ต้องเคลื่อนไหว อย่างอดไม่ได้ ร้องว๊ากๆ แล้วพุ่งเข้าไปที่ฟลอร์เต้นรำ เริ่มรุมอย่างหน้าไม่อาย

"ในเมื่อสวะอย่างพวกแกหยิ่งทะนง งั้นข้าจะสอนพวกแกว่าต่อไปต้องประพฤติอย่างไร ไม่เช่นนั้น ก็รู้แต่รังแกผู้ชายเอาผู้หญิงไปวัน ๆ!"หลินฮ่าวพูดจบ ยิ้ม แล้วทำผู้ชายสองคนที่พุ่งเข้ามา

พูดตามตรง เขาไม่สนใจคนพวกนี้เลยจริงๆ

ในการเผชิญหน้ากัน ผู้ชายสองคนที่เข้าไปก่อน เข้าไปอย่างไรก็ลอยกลับมาอย่างนั้น ถูกหลินฮ่าวเตะออกไปทีละคน

เสียงกรีดร้องไม่มีที่สิ้นสุด และมีอีกเสียงหนึ่ง และชายที่โชคร้ายอีกคนก็ถูกเตะลอยออกไป

พูดตามตรงแล้ว พวกคนบ้าๆ บอ ๆ เหล่านี้เคยเห็นฉากดังกล่าวในวันธรรมดาได้อย่างไร พวกเขาต่างตกใจกับวิธีที่โหดร้ายของหลินฮ่าว

ไอ้นี่มันยังเป็นมนุษย์ตรงไหนกัน

มันเหนือมนุษย์แล้ว และค่าแรงก็ไม่เท่ากันเลย

เมื่อก่อนตอนมีเรื่องในบาร์ พวกเขาเข้าไปพร้อมกันหมด ก็จะยุติการต่อสู้ แต่คราวนี้ มันผิดปกติจริงๆ ผู้คนจำนวนมากเข้าไปพร้อมกัน แต่ไม่มีใครเข้าใกล้ได้

อยากจะรุมสู้ เขายังไม่ให้โอกาสเลย ซึ่งเป็นเรื่องน่าละอายสำหรับพวกเขาเช่นกัน

ไม่ใช่แค่พวกนักเลงเล็ก ๆ เหล่านี้เท่านั้นที่รู้สึกละอายใจ แต่แน่นอนว่าหลงเปียวพี่ใหญ่ของพวกเขา ก็เช่นเดียวกัน

ในฐานะที่เป็นคนที่ค่อนข้างมั่นใจในทักษะของตัวเอง เขาไม่นึกเลยว่าเขาจะถูกโจมตีก่อนการต่อสู้จะเริ่มขึ้น

ไม่เพียงเท่านั้น แต่ตนพาคนมามากขนาดนี้ ผ่านไปนานมากแล้ว ก็ยังทำหมอนี้ล้มไม่ได้เลย และยังถูกอีกฝ่ายทำจนล้มตั้งหลายครั้ง หลงเปียวจะทนได้อย่างไร