บทที่138 ไม่สู้ก็ไม่รู้จักกัน

ถ้าทุกคนมีทักษะแบบนี้กัน แล้วต่อไปพวกเขาจะทำอย่างไร?

แต่เมื่อเห็นคนสิบกว่าคนที่เขาพามา ถูกจัดการหมด หลงเปียวก็ไม่ยอม!

เมื่อเห็นหลินฮ่าวเดินมาหาตน ใบหน้าของหลงเปียวก็บึ้งมากและพูดว่า:"เพื่อน ถ้าไม่สู้ก็ไม่รู้จักกันไง!"

"โอเค ในเมื่อนายพูดแบบนั้น ฉันจะทำตามคำขอของนาย สู้กันก่อน ค่อยว่ากัน!"หลินฮ่าวนั่งยองๆ ตรงหน้าหัวโล้น พร้อมขวดเบียร์ในมือ จับคอเสื้อด้วยมือข้างหนึ่งแล้วยกขึ้นจากพื้นโดยตรง ดูเหมือนว่าเนื้อหนึ่งร้อยโลนี้ ไม่ได้มีแรงกดดันใด ๆ เลยสำหรับเขา อย่างกับจอมพลังเลย

"อย่า อย่า อย่า…...มันเป็นเรื่องล้อเล่น เรื่องล้อเล่น ขอร้องได้โปรด ปล่อยฉันไปเหมือนกับว่าฉันเป็นตดเถอะ!"

เพล้ง!

สุดท้าย หลงเปียวยังพูดไม่ทันจบ ก็มีเสียงเพล้งดังขึ้น มันเป็นเสียงแก้วแตก หลินฮ่าวลงมือแล้ว ไม่ให้เวลาหมอนี้พูดเรื่องไร้สาระเลย

เบียร์ขวดหนึ่งทุบลงมา ไม่มีความกดดันเลย ตรงๆ และเด็ดขาด ลงมือมั่นคง โหด และแม่น

หลังจากที่แก้วแตก เลือดก็กระเซ็น

"ปัง!"หลินฮ่าวก็ยกหลงเปียวขึ้นมา ยกขึ้นเหมือนกับนกอินทรีหิ้วไก่

ชายร่างใหญ่ที่มีน้ำหนักมากกว่า 100 โลล้มลงกับพื้นอย่างแรง แล้วกระแทกลงบนพื้นอย่างแรงกลางฟลอร์เต้นรำ ทำให้เกิดเสียงอึกทึก

เพราะจู่ๆหน้าก็ชนกับพื้นอันกว้างใหญ่ จมูกช้ำหน้าบวม และหัวเลือดออก

"พี่ครับ อย่าทำแล้ว ฉันรู้สึกผิดแล้ว ฉันยอมรับผิด ฉันขอโทษเอง ขอโทษอย่างแน่นอน!"หลังจากหลงเปียวถูกปะทะชนแบบนี้ ก็เจ็บปวดอย่างมากสำหรับเขา

ร่างทั้งร่างเหมือนสุนัขตายนอนอยู่บนพื้นฟลอร์เต้นรำ วิงเวียนศีรษะ และดูเหมือนจะสามารถมองเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าได้

สีหน้าของหลินฮ่าวไม่เปลี่ยนแปลง เขายังคงนั่งยองอยู่บนพื้น จับหัวของอีกฝ่าย แล้วพูดเยาะเย้ยว่า:"นายบอกว่าไม่สู้กันก็ไม่รู้จักกันไม่ใช่เหรอ? งั้นคืนนี้เรามารู้จักกันดีๆ สักหน่อยนะ!"

"ปัง!"หลินฮ่าวเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

เขายังคงหยิบขวดเบียร์ขึ้นและเริ่มลงมือ ในขณะนี้ ที่จะทุบไม่ใช่ศีรษะของคู่ต่อสู้อีกต่อไป แต่เป็นแขนของเขา และทุกคนรอบๆ ตัวเขายังคงได้ยินเสียงกระดูกแตก

หลงเปียวทำได้เพียงคร่ำครวญและไม่กล้าตอบโต้ ตราบใดที่เขาไม่ใช่คนโง่ เขาจะรู้ว่ายิ่งเขาเคลื่อนไหวมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งถูกทุบตีมากขึ้นเท่านั้น

แต่มันช่วยไม่ได้ ใครให้ตอนนี้จะจำต้องทำตัวต่ำ อยู่ใต้ชายคาบ้านคนอื่น จำเป็นต้องก้มหัว

หลังจากถูกหลินฮ่าวทุบหัวด้วยขวดเบียร์สองขวดติดต่อกัน ไม่ว่าหลงเปียวจะโง่แค่ไหน ก็รู้ราคาของการต่อต้านแล้ว

หลังจากจัดการกับหัวโล้นแล้ว เรื่องของหลินฮ่าวยังไม่จบ ดังนั้นไอ้หัวทองที่ก่อนหน้านี้พูดหยอกอวี้หยูเฉิน แล้ววิ่งไปส่งข่าว จึงยกนิ้วใส่เขา:"เป็นไง? คิดไม่ถึงสินะ? นายคงไม่รู้จักคำว่าโชคไม่เข้าข้างสินะ?"

ไอ้หัวทองตกใจกับทักษะที่หลินฮ่าวแสดงออกมาก่อนหน้านี้ เขาเคยเห็นคนที่สู้เก่ง แต่กลับไม่เคยเห็นคนที่สามารถต่อสู้ได้ดีขนาดนี้

เมื่อได้ยินหลินฮ่าวเรียกเขาออกมา ไอ้หัวทองไม่กล้าลังเล เข้ามาหาหลินฮ่าวอย่างเชื่อฟัง