บทที่57 ไม่มีทางเลือก

“คุณหลิน ฉันกำลังถามคำถามกับคุณอยู่นะ!” หลิงหยิงเสวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แล้วจ้องมองไปที่หลินฮ่าว เพื่อหวังจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ทว่าด้วยสภาพจิตใจของหลินฮ่าวเธอจะค้นพบได้อย่างไร ทั้งท่าทางและดวงตาของหลินฮ่าวราบเรียบอยู่เสมอ

“ผู้กองหลิง ฉันบอกไปแล้ว เมื่อฉันมาถึงหงห่าวฟานและลูกชายของเขาก็ตายไปแล้ว และฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ ฉันแค่พาอวี้หยูเฉินขึ้นรถออกไป” หลินฮ่าวมองไปที่หลิงหยิงเสวี่ยและพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

“ทำไมคุณถึงพาอวี้หยูเฉินออกไปก่อน” หลิงหยิงเสวี่ยจับจุดบกพร่องของหลินฮ่าวได้ทันที ราวกับว่าจะถามให้ถึงที่สุด

ปรากฎรอยยิ้มที่มุมปากของหลินฮ่าวแล้วพูดว่า: “เธอถามถึงนี่งั้นเหรอ เจ้าหน้าที่ตำรวจคนสวย เธอไม่ต้องรีบร้อนไปสิ ฉันไม่ใช่นักโทษสักหน่อย ฉันแค่มาช่วยให้ปากคำเท่านั้น”

“จริงจังหน่อย!” หลิงหยิงเสวี่ยตบโต๊ะแล้วตะโกนเสียงดังออกมา

หลินฮ่าวขมวดคิ้วแล้วเลือกที่จะปิดปากไม่สนใจหลิงหยิงเสวี่ย แล้วเอียงศีรษะค่อยๆหลับตาลง

เมื่อหลิงหยิงเสวี่ยเห็นว่าหลินฮ่าวหยิ่งมาก เธอจึงรู้สึกโกรธทันที “หลินฮ่าวที่นี่คือสถานีตำรวจ”

หลินฮ่าวยังคงหลับตาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันรู้ว่าที่นี่เป็นสถานีตำรวจ แต่สถานีตำรวจก็ต้องปฏิบัติตามกฎหมาย ข้อที่หนึ่ง ฉันไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยในคดี ข้อที่สอง ฉันมาเพื่อช่วยเหลือในการสอบสวนเท่านั้น”

“เพราะฉะนั้นแล้ว ผู้กองหลิงคุณควรให้เกียรติกับฉันด้วย ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือ” หลินฮ่าวค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วเหลือบมองที่หลิงหยิงเสวี่ยและพูดด้วยรอยยิ้ม

“นาย……” หลิงหยิงเสวี่ยชี้ไปที่หลินห่าวด้วยความโกรธ

เธอรู้ว่าสิ่งที่หลินฮ่าวพูดนั้นมันถูก หลินฮ่าวไม่ได้ก่ออาชญากรรมและตำรวจก็ไม่มีหลักฐานด้วย นอกจากนี้หลินฮ่าวยังเป็นคนของอวี้หยูเฉิน ซึ่งหากไม่มีหลักฐานพวกเขาก็ไม่สามารถจับกุมใครได้

ตอนนี้อีกฝ่ายแค่ให้ความช่วยเหลือในการสอบสวนเท่านั้น และการร่วมมือนี้เป็นเพียงหน้าที่ แต่หากไม่ร่วมมือพวกเขาก็ทำอะไรได้

“เอาล่ะ! ฉันขอโทษสำหรับพฤติกรรมของฉันในตอนนี้ โปรดคุณหลินให้ร่วมมือกับฉันต่อ” หลิงหยิงเสวี่ยสูดหายใจเข้าลึก แล้วระงับอารมณ์ของเธอไว้ และมองไปที่หลินฮ่าวพูดขึ้น

หลินฮ่าวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและกล่าวว่า: “นี่ค่อยถูกต้องสิ ฉันเป็นพลเมืองดี และฉันก็ยินดีที่จะให้ร่วมมือ” หลังจากพูดจบ เขาก็ยิ้มราวกับไม่มีผิษไม่มีภัย

เมื่อมองไปที่ใบหน้าอันยิ้มแย้มของหลินฮ่าว หลิงหยิงเสวี่ยก็รู้สึกว่าหลินฮ่าวกวนประสาทมาก และไม่ว่าจะดูยังไงก็รู้สึกไม่ชอบใจหลินฮ่าวเลย ทว่าตอนนี้เธอไม่สามารถทำอะไรหลินฮ่าวได้เลย

“คุณช่วยตอบคำถามเมื่อกี้ของฉันหน่อยได้ไหม” หลิงหยิงเสวี่ยมองไปที่หลินฮ่าวแล้วถามขึ้น

หลินฮ่าวกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า: “แน่นอน แต่รบกวนผู้กองหลิงช่วยทวนคำถามอีกครั้งได้ไหม”