บทที่ 2 แลกต้ว

จันทร์เจ้าพยายามรักษาสีหน้าให้ราบเรียบแม้ว่าจะยากลำบากแค่ไหน เธอมีแม่ที่ต้องใช้เงินรักษา เธอมีน้องฝาแฝดที่ต้องเข้าโรงเรียนและต้องมีพี่เลี้ยงคอยดูแล จันทร์เจ้ายอมละทิ้งความฝันที่จะเป็นดีไซน์เนอร์และละทิ้งทุกอย่างเพื่อทำงานให้เตชิน

แต่ตอนนี้ดูจากท่าทางหื่น ๆ ของเขาแล้วจันทร์เจ้ารู้สึกตัวสั่นอยู่ไม่น้อย

"เอาล่ะ ฉันมีเวลาไม่มากถ้าไม่มีข้อเสนออย่างอื่นก็กลับไปได้และไม่ต้องมาหาฉันอีก"

จันทร์เจ้าตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เมื่อเตชินนั่งหันหลังให้เธอโดยไม่สนใจอีกต่อไป

"ฉันยินดีจะนอนกับคุณจนกว่าคุณจะพอใจ หนึ่งปีเป็นยังไงพอหรือเปล่า"

เตชินหันหลังให้เธอและเขาก็ลอบยิ้มออกมา แต่เมื่อหมุนเก้าอี้กลับมาใบหน้าของเขากลับเรียบเฉยแล้วยกมุมปากอย่างร้ายกาจ

"คิดว่าตัวเองสวยพอที่จะเอาตัวมาแลกอย่างนั้นเหรอ มั่นใจเกินไปแล้วตอนนี้ฉันรวยมากมีผู้หญิงต่อแถวมาสมัครเป็นแฟนมากมายทำไมฉันต้องจ่ายเงินให้เธอด้วย"

เขาหัวเราะอย่างเป็นต่อ ทำให้จันทร์เจ้าจำใจต้องขายตัวเองให้เขาอีก

"ฉันอายุสิบแปดปี ถึงฉันจะไม่เคยและยังบริสุทธิ์แต่ฉันสัญญาว่าลีลาของฉันเหนือคนพวกนั้นแน่นอน พอใจหรือยัง"

ดวงตาสีดำขลับของเตชินเต้นระริกอย่างขบขัน ทั้งยังโต้กลับมา

"อืมน่าสนใจดี แต่ว่าก่อนซื้อขายเขาต้องดูของก่อนใช่หรือเปล่า ขอฉันเช็กของได้หรือเปล่าล่ะ ฉันขอดูและชิมเธอให้ละเอียดเพื่อดูว่าสินค้ามีคุณภาพหรือเปล่า ถ้าเธอยอมฉันจะพิจารณาข้อเสนอนี้อีกครั้ง"

เขาไม่ได้รับปากว่าหากเธอให้เขาดูแล้วเขาจะช่วยเหลือเธอ ผู้ชายคนนี้ไม่ยอมเสียเปรียบยังกดเธอจนต่ำลงไปในโคลนตม แต่จันทร์เจ้าก็ไม่มีทางเลือก

เธอรู้ว่าตัวเองมีดีแค่ไหนรูปร่างของเธอจันทร์เจ้าดูแลเป็นอย่างดี เพราะอดีตเธอมีเงินจึงหมดไปกับการดูแลตัวเองตั้งแต่เด็ก เธอจึงไร้ที่ติและถ้าหากให้เธอเอาตัวไปเร่ขายให้คนอื่นเธอก็กลัวว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผย ยังไงเธอก็ขอหลงเหลือหน้าตาสักหน่อย

แต่กับเตชินคนนี้ เขาเป็นคนยังไงเธอรู้ดีในอดีตต่อให้เธอแกล้งเขามากแค่ไหน เขาก็ไม่เคยเล่าพฤติกรรมเลวร้ายของเธอออกจากปากให้ใครฟัง เขาเป็นคนไม่ชอบพูดเรื่องคนอื่นรักษาความลับได้เป็นอย่างดี อย่างน้อยเธอก็วางใจเขาในข้อนี้

"แบบนั้นก็ได้ ถ้าคุณสัญญาว่าจะช่วยฉันอย่างเต็มที่ไม่ให้แม่และน้องของฉันต้องลำบาก ให้พวกเขามีชีวิตสุขสบายเหมือนเดิม"

เตชินยักไหล่เล็กน้อย

"ต้องดูว่าของมีคุณภาพแค่ไหน ถ้าคุณภาพดีราคาก็สูงตามอยู่แล้ว"

จันทร์เจ้ากอดอก ก่อนพูดออกไปด้วยเสียงสั่นเครือเล็กน้อย

"จะให้ทำยังไง"