บทที่ 12

“หลินหนานพี่รองของเธอ ตอนนี้เขียนโค้ดออกมาได้เก่งมาก ถึงกับเคยนำบริษัทไปคว้ารางวัลมามากมาย และยังมีส่วนร่วมในการสร้างไฟร์วอลล์ที่ทำงานด้านความปลอดภัยบนเครือข่ายมากมายบนอินเตอร์เน็ตอีกด้วย หลินเป่ยพี่สามของเธอ เป็นอาสาสมัครของสภากาชาดในต่างประเทศ ช่วยเหลือสัตว์ป่าที่ได้รับบาดเจ็บ และนำผู้คนมาทำความเข้าใจเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ของเหล่าสัตว์อย่างลึกซึ้ง ส่วนหลินเปาเหนียนพี่สี่ของเธอนั้น ตอนนี้สอนคนเล่นเปียโน หลินเย่หานพี่ห้าของเธอ ทำงานอยู่ในสำนักงานกฎหมาย และหลินวู่เซิงพี่หกของเธอ เป็นตัวประกอบอยู่ในกองถ่ายน่ะ”

หลินตงเย่รู้สึกว่าคำอธิบายของตัวเองน่าจะโอเคอยู่ และเขาก็ไม่ได้พูดปดแต่อย่างใด

[พี่รองเป็นแฮกเกอร์ชื่อดัง——ก็เป็นโปรแกรมเมอร์ที่เขียนโค้ดไม่ใช่เหรอ?]

[พี่สามเป็นศัลยแพทย์ชั้นนำ——เขาไม่ชอบช่วยชีวิตคน แต่ชอบช่วยชีวิตสัตว์]

[พี่สี่เป็นนักเปียโนชื่อดัง—นอกจากจัดคอนเสิร์ตแล้ว ก็ยังสอนคนเล่นเปียโนในโรงเรียนอีกด้วย]

[พี่ห้าก็เป็นทหายชื่อดัง——ซึ่งทำงานอยู่ในบริษัท เพียงแต่เป็นบริษัทที่เขาเปิดขึ้นเอง]

[ส่วนพี่หกเป็นราชาจอเงิน——แน่นอนว่าต้องผ่านบทตัวประกอบมาก่อน แล้วผลลัพธ์ก็ได้กลายมาเป็นราชาจอเงินไงล่ะ]

จ้าวซีซีพยักหน้า พี่ใหญ่เป็นพนักงานขายอสังหาริมทรัพย์ พี่รองเป็นโปรแกรมเมอร์ พี่สามเป็นสัตวแพทย์ ส่วนพี่สี่เป็นครูสอนเปียโน พี่ห้าเป็นทนายความ

และพี่หกนั้นเป็นนักแสดงตัวประกอบ

ดูเหมือนว่า ภาพลวงตาก็เป็นเพียงภาพลวงตาจริง ๆ

จ้าวซีซีเองก็คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะมีพี่ชายมากมายมาปรากฏตัวขึ้นพร้อม ๆ กัน และดูเหมือนว่าอาชีพก็แตกต่างกันออกไป

ป้าสะใภ้ใหญ่เสียดายเล็กน้อยที่พี่ชายของซีซีไม่ใช่คนรวย: “งั้นพวกเรากินข้าวมื้อนี้แล้วก็กลับกันเถอะ โรงแรมนี้จะต้องแพงมากแน่ ๆ ซีซี พี่ชายของเธอขายบ้านให้ได้เงินมาแต่ละนิดมันไม่ง่ายดายนักหรอกนะ”

แต่ไม่มีเงินมันก็ไม่ได้สำคัญอะไร ตราบใดที่ดีกับซีซีก็ได้แล้ว

“ไม่ต้องน่า เรื่องเงินมันไม่สำคัญ อะแฮ่ม คือฉันหมายความว่าฉันขายบ้านทำเงินได้ก็ไม่ใช่น้อย ๆ อยู่”

จ้าวซีซีรู้ถึงความคิดของพี่ใหญ่ เธอดึงมือของป้าสะใภ้ใหญ่มาจับและพูดว่า “ขายอสังหาริมทรัพย์ค่อนข้างทำเงินได้เยอะเลยนะคะ อย่างไรเสียก็จองเอาไว้แล้ว งั้นก็อย่าลังเลที่จะพักสักคืนเถอะค่ะ”

ป้าสะใภ้ใหญ่จึงตอบตกลงไปอย่างไม่เต็มใจ