ตอนที่ 10
BAD ENGINEER 10 | น่ารัก น่ากระแทก |
November 4, 2026
BAD ENGINEER 10
| น่ารัก น่ากระแทก |
โดนัทอยากจะเอาตัวรุ่นพี่มาเป็นกระสอบทราย เธอจะได้ทั้งต่อย ทั้งเตะ อีกอย่างเราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่เขาจะมาพูดกับเธอถึงเรื่องใต้สะดือ คำพูดของเขามันสื่อออกมาให้เธอรู้อย่างชัดเจน
"กดมาก็กดกลับเอาสิ" เธอท้า คิดว่าเธอจะกลัวเขางั้นเหรอ ไม่มีทาง
ใบหน้าคมยกยิ้มมุมปากก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ๆเธอทำให้หน้าของทั้งสองคนห่างกันเพียงคืบ กลายเป็นโดนัทที่เริ่มหายใจติดขัด เม้มปากแน่น เมื่อกี้เธอยังปากดีอยู่เลย แต่พอรุ่นพี่หนุ่มเอาหน้ามาใกล้ๆเธอกลับหัวใจเต้นแรง
"กลัวเหรอ ปากดีแบบเมื่อกี้อีกสิ" เขาท้า ถ้าเธออยากจะต่อปากต่อคำอีกละก็ เขานี่แหล่ะจะปิดปากเธอด้วยการจูบซ้ำๆ คนมันเคยๆกันอยู่แล้วจะแคร์ทำไม
มือหนาจับปลายคางมนเชิดขึ้นเล็กน้อยก่อนจะมองเข้าไปในแววตาหวานที่สั่นระริก ถึงจะรู้สึกประหม่าแต่เธอก็ขอสู้กลับด้วยแววตา จะไม่หลบสายตา ไม่เบี่ยงหน้าหนี เพราะเธอเองก็อยากจะรู้ว่าคนตรงหน้าจะทำอะไรเธอ
"น่ารัก น่ากระแทก" คำหลังรุ่นพี่หนุ่มพูดเน้นย้ำจนคนฟังถึงกับรีบผลักให้ออกห่างแล้วพ่นน้ำลายใส่คนตรงหน้ารัวๆ
"ไอ้โรคจิต ไอ้คนจิตใจต่ำ ไอ้...ไอ้กรวดท้องร่อง ไอ้ชะมดเช็ด ไอ้มั่วไม่รู้จบ ไอ้ปลาหมอแทะเหงือก ไอ้สีทาบ้าน ไอ้กากสิ่งปฏิกูล ไอ้ควายเขาหัก ไอ้คอห่านส้วมซึม ไอ้บักหำเท่าหนอนน้อย ไอ้คอยแต่เลีย ไอ้เนรคุณแผ่นดินเกิด ไอ้สัมพเวสีไม่มีที่อยู่ ไอ้แรดสองนอ ไอ้...กรี๊ดดดด~ ลงไปจากรถหนูเดี๋ยวนี้" เธอรับไม่ได้ที่รุ่นพี่หนุ่มพูดจาหยาบโลนกับเธอ เธอเป็นผู้ถูกกระทำ จะไม่มีจิตสำนึกเลยหรือยังไง ถ้าเจอผู้ชายแบบนี้ไม่ขอเอามาทำพันธุ์หรือเป็นพ่อของลูกเธอเด็ดขาด
เธอขยาด
"ลงไปสิ นั่งอึ้งทำไมหล่ะไอหน้าปลาบู่ทอง" เดลนั่งอ้าปากค้างกระพริบตาถี่ๆ เกิดมายี่สิบเอ็ดปียังไม่เคยโดนผู้หญิงด่าเร็วเหมือนฟาสสิบได้ขนาดนี้มาก่อน
"ออกไป" เธอเห็นเขานั่งนิ่งไม่ยอมลงไป โดนัทจึงผลักตัวเขาให้รู้สึกตัว
"เออๆ" เดลเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินกลับไปหาเพื่อนๆที่โรงอาหารคณะวิศวะด้วยอาการที่มึนงงกับคำด่าของเธอ
"ตกลงยังไงวะ มึงไปทำอะไรให้น้องโกรธ" เสียงทุ้มจากเพื่อนในกลุ่มเอ่ยถามเมื่อเดลเดินกลับมาที่โต๊ะ สภาพเขาเหมือนวิญญาณที่กำลังจะออกจากร่าง คำที่เจ็บจี๊ดที่เขาไม่ลืม ระหว่างที่เดินกลับมาหาเพื่อนๆ เขานึกวนอยู่แค่คำว่า
'นั่งอึ้งทำไมหล่ะไอหน้าปลาบู่ทอง"
ประโยคนี้เขาเจ็บจี๊ด หน้าเขาเหมือนปลาบู่ทองงั้นหรอวะ เธอทำเขาเสียเซลฟ์
"เห้ย~" เลโอกระทุ้งศอกเรียกสติเพื่อนที่กำลังนั่งเหม่อ
"ว่าไงนะ"
"มึงเป็นอะไรวะ"
"มึง กูหน้าเหมือนปลาบู่ทองเหรอวะ"
"ห๊ะ" เสียงเพื่อนชายของทุกคนต่างอุทานออกมา จู่ๆก็มาถามว่าหน้ามันเหมือนปลาบู่ทองหรือเปล่า
"คำถามอะไรของมึง"
"ตอบมาก่อนดิ กูเหมือนหรอวะ ออกจะหล่อเหมือนเจมส์จิ" เดลใจคอไม่ดี เลยลุกไปขอกระจกจากหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
"เธอ มีกระจกป่ะ"
"มะ มีค่ะ"
"ขอหน่อย" เดลแบมือขอ นักศึกษาสาวนั่งทำหน้างงที่อยู่ๆก็มีผู้ชายมาขอกระจก แต่เธอก็ยอมหยิบกระจกแล้วยื่นให้กับเขา
เดลรับกระจกจากหญิงสาวแล้วยกขึ้นส่อง หันซ้ายที ขวาที แล้วยกมือขึ้นเสยผมตัวเองหนึ่งที
"โคตรหล่อ" เดลพูดเสียงดังลั่นกลางโรงอาหาร ทำเอาหญิงสาวที่เป็นเจ้าของกระจกและผู้คนในบริเวณนั้นต่างหันมามองแล้วขำออกเสียง
"เป็นเหี้ยอะไรไอเดล" เลโอตะโกนถามแล้วกลั้นขำ เพื่อนเขานี่ท่าจะบ้า
"มันบ้า"
"มึงรีบกลับมานั่งที่ได้แล้ว ละคืนกระจกเธอไปซะ"