EBAD ENGINEER 7 อมของใหญ่

BAD ENGINEER 7

| อมของใหญ่ |

เดลจับล็อกข้อมือเธอเอาไว้เหนือศีรษะแล้วก้มใบหน้าลงซุกไซร้ที่ซอกคอขาว

"กรี๊ดดดด~ไอขี้เมา ไอคนหื่น ไอเปรต ไอ...." โดนัทสรรหาคำด่าทั้งหมดที่เธอนึกออก เธอดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่างพยายามผลักคนเมาที่ไม่ได้สติให้พ้นออกจากตัวเธอ

"ไอเมจิกคุยเสร็จยัง มาช่วยฉันก่อน ไอขี้เมาจะจับฉันปล้ำแล้ว" เธอตะโกนสุดเสียง เพื่อให้เมจิกรีบเข้ามาช่วย แต่ทว่าเพื่อนเธอก็ไม่เข้ามาช่วยสักที

"เมจิก ไอเมโว้ยยยย ไอบ้าผู้ชายยย~" เสียงตะโกนลั่นห้องทำให้คนเมาที่ไม่ได้สติผละใบหน้าออกจากซอกคอแล้วหรี่ตามองคนที่นอนอยู่ใต้ร่างให้ชัดๆ

"นี่ใคร~"

"โดนัทไงที่น่ารักๆอะ"

"น่ารัก?" คนเมาทำหน้ายุ่ง ก้มหน้าลงไปใกล้ๆ หวังจะได้เห็นหน้าชัดๆ

"น่ารักจริงด้วย มาจุ๊บทีมา~" ฝ่ามือหนายกขึ้นกอบกุมใบหน้าหวานแล้วมอบจุมพิตให้กับเธอ สัมผัสอุ่นร้อนที่ริมฝีปากทำเอาโดนัทสะดุ้งเฮือก เธอตกใจเบิกตากว้างได้แต่นอนตัวแข็งทื่อให้คนเมาจูบทาบทับริมฝีปากอยู่แบบนั้น

"อื้มมมม~" คนเมาส่งเสียงในลำคอคล้ายจะถูกใจ มือหนาปล่อยข้อมือเธอที่ตรึงไว้เหนือศีรษะแล้วค่อยๆ เคลื่อนมือลงมาสัมผัสไปตามเรือนร่างก่อนที่หนุ่มรุ่นพี่จะสอดมือหนาเข้าไปใต้เสื้อแล้วลูบไปมาบริเวณหน้าท้องแบนราบ

"อื้อ อื้อ~" โดนัทสะดุ้งตกใจที่ถูกมือสากสัมผัสไปตามร่างกาย เธอพยายามปัดป่ายแต่คนเมาก็ยิ่งสู้ เธอยิ่งขัดขืนเขาก็ยิ่งจูบบดขยี้ ริมฝีปากบางสั่นระริกค่อยๆ ขยับปากตามการชักนำของเขาอย่างไม่รู้ตัว

ลิ้นร้อนของเขาสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานของเธอแล้วเกี่ยวตวัดดูดดึงจนเธอรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบที่มีกลิ่นของแอลกอฮอล์คละฟุ้งไปทั่วโพรงปาก

คนทั้งสองจูบกันเนิ่นนานมือสากก็ยังคงทำหน้าที่ลูบไล้ไปตามสัมผัสจนเขารู้สึกอยากทำมากกว่าจูบ

ใบหน้าคมถอนจูบออกแล้วมองใบหน้าหวานที่แดงซ่าน ใจเธอนึกคิดว่าเขาจะจำหน้าเธอได้หรือไม่ ทำไมเขาถึงมองเธอด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งอยู่แบบนั้น

แต่จู่ๆ ร่างหนาก็หยัดตัวขึ้นแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำออกเผยให้เห็นลอนซิคแพคแน่นๆ ที่เธอเคยนึกถึง

ปากเล็กเม้มปากแน่นดวงตากลมโตเบิกกว้างนึกอยากสัมผัส แต่ความคิดของเธอต้องหยุดชะงักแล้วถามคนที่ไม่ได้สติตรงหน้า

"พี่จำหนูได้ไหม~"

"น้องแยม~" ตัวละครลับโผล่มาอีกหนึ่ง ก่อนหน้าก็เห็นเธอเป็นแคร์ ตอนนี้ยังมาเห็นเธอเป็นแยม ว่าแต่แยมไหนหล่ะทีนี้

"หนูไม่ใช่แยมพี่ หนูโดนัท" เธอพยายามเรียกสติคนเมาที่ทำหน้ายุ่งอีกครั้ง

"โดนัทที่มีรูอ่ะเหรอ" คนเมายกมือขึ้นทำท่าโอเคแล้วยิ้มพริ้ม

"โอ้ย ไอพี่ขี้เมา"

"ใครเมา~ไม่มี๊~" คนเมาตอบเสียงสูง

"ลุกไปได้แล้ว" โดนัทใช้ฝ่ามือเล็กดันเข้าไปที่หน้าท้องแกร่ง แต่คนเมากลับโน้มตัวลงมาแล้วกดจูบที่ริมฝีปากเธออีกครั้ง

"อื้อ~" เธอที่นอนใต้ร่างส่งเสียงร้องท้วงในลำคอ ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ โดนัทพยายามผลักเขาออกแต่ร่างกายคนเมากลับไม่ขยับ เพราะเขาเล่นทิ้งน้ำหนักตัวลงมาที่เธอเต็มๆ

ร่างหนาครางแผ่วเบาแล้วผละใบหน้าออกก่อนจะไล่จูบไปที่ซอกคอขาวอีกครั้ง มือไม้สอดเข้าไปใต้เสื้อแล้วไปหยุดที่ใต้ฐานบราเซีย