ตอนที่ 1
บทที่ 1
October 31, 2026
BAD FIANCE #1
[Lanta’s part]
“นี่มันอะไรกัน กูถาม!”
“พะ...พี่เดรค”
“นี่คือสิ่งที่เธอตอบแทนฉันงั้นสิ ห้ะ! ลันตา!”
“มะ...ไม่ใช่ พี่เดรคฟังลันก่อน”
“ฟังหรอ หึ จะโกหกอะไรฉันอีก!”
“เปล่าพี่เดรค ฟังลันก่อน”
“ออกไปจากชีวิตฉันซะ”
“...”
“แล้วอย่ากลับมาอีก!”
ปัง!
เฮือก!
“ผู้โดยสารรบกวนปรับเบาะด้วยนะคะ เครื่องกำลังจะลงจอดแล้วค่ะ”
“อ่อ ค่ะ” ฉันหันไปพยักหน้าให้แอร์โฮสเตสเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ปรับที่นั่งให้กลับมาอยู่ยังตำแหน่งเดิม
“เมื่อไหร่เรื่องนี้จะออกไปจากหัวฉันสักที” ฉันพูดกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะมองลงไปยังนอกหน้าต่าง เห็นแสงไฟมากมายยามค่ำคืน “เจอกันอีกครั้งแล้วนะ...ประเทศไทย” จริง ๆ ฉันชอบประเทศไทยมากกว่าที่อื่น ๆ เนื่องจากพ่อฉันเป็นทูต ทำให้ท่านต้องเดินทางไปประจำยังที่ต่าง ๆ อยู่ตลอดเวลา จนฉันขอท่านที่จะอยู่เมืองไทยเมื่อฉันเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งท่านก็ยอม เพราะฉันโตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว แต่มันก็มีบางเรื่องที่ทำให้ฉันต้องจากที่นี่ไปนานถึงสองปี...
2 ปีที่คิดว่าดีขึ้นแล้ว
2 ปีที่คิดว่าลืมได้แล้ว
2 ปีที่จริง ๆ แล้ว...ภาพเขาคนนั้นยังชัดเจนอยู่เหมือนเดิม
ฉันหนีมามากพอแล้ว มันถึงเวลาที่ฉันต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงสักที
ฉันเดินออกมานอกสนามบิน ก่อนจะมองรถยนต์ที่วิ่งไปมา แสงไฟบนตึก ทุก ๆ อย่างที่ทำให้ฉันคิดถึงที่นี่
“ไง เล่นเอมวีอยู่หรอ”
“เอวา!” ฉันวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนรักด้วยความคิดถึง “คิดถึง”
“กว่าจะกลับมานะยัยบ้า ฮึก...” เอวากอดตอบฉันแน่นก่อนจะร้องไห้ขึ้นมา
“ขี้แงไปได้ ฉันกลับมาแล้วนี่ไง” ฉันพูดขำ ๆ พลางลูบหลังปลอบเพื่อนตรงหน้า
“ไปที่รถกันเถอะ แล้วนี่หิวรึเปล่า” เอวาถามขณะเดินไปยังที่จอดรถ “แวะกินอะไรก่อนกลับคอนโดมั้ย”
“ไม่อะ ไม่ค่อยหิว อยากนอนพักมากกว่า”
“อื้มม”
-บนรถ-
“หายไปตั้งสองปี สวยขึ้นนะยะ”
“แน่น้อน” ฉันหันไปยิ้มพลางยักคิ้วให้เอวา
“แล้วนี่กลับมาจะทำอะไร ทำไมไม่ใช้ชีวิตเป็นคุณหนูอยู่ฟินแลนด์ไป”
“คิดถึงแกไง คิดถึงยัยอันดาด้วย”
“คิดถึงพวกฉันจริง ๆ หรอ...”
“...”
“จริง ๆ ตั้งแต่แกไปจากที่นี่ ฉันก็แทบจะไม่ได้ข่าวพี่เค้าอีกเลย เค้าก็เงียบหายไปพร้อม ๆ กับแก”
“...”
“ลองดูอีกสักรอบมั้ยลัน ฉันรู้ว่าใจแกไม่เคยก้าวออกไปจากวันนั้นได้เลย”
“เค้าไม่ฟังฉัน ไม่เคยฟังเลย”
“ฉันอยากให้แกก้าวไปข้างหน้าสักที”
“ฉัน...พยายามอยู่”
“ถ้าก้าวไม่ไหว กลับไปเคลียร์ให้มันจบ ๆ มันจะได้เดินต่อไปโดยไม่มีอะไรมารั้งแกไว้อีก”