บทที่ 4

BAD FIANCE #4

-โกดังท่าเรือ-

“มันมากันยัง” แทนก้าวลงจากรถก่อนจะเอ่ยถามอัศวินที่ยืนสูบบุหรี่พิงเสาอยู่

“ยัง” อัศวินตอบก่อนจะยกข้อมือมาดูนาฬิกา “อีกสิบห้านาที”

“อือ” แทนพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปเห็นลันตาที่ดูเกร็ง ๆ กับลูกน้องที่ยืนเต็มไปหมด “ลัน มานี่มา” แทนหันไปเรียกหญิงสาว

“ค่ะ” ลันตาเดินไปยืนข้างแทนก่อนจะมองไปรอบ ๆ ด้วยความรู้สึกแปลก ๆ

“ไม่ต้องกลัว ลูกน้องพี่เอง” อัศวินเอ่ยบอกหญิงสาว

“ค่ะ” ลันตายิ้มให้อัศวินเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสบตากับเดรคที่มองมาที่เธอพอดี ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายหลบสายตาของเขาแทน

“มากันแล้วครับนาย” ธรรณ์เดินเข้ามาบอกอัศวินพลางเหลือบตามองลันตาเล็กน้อย

“เออ” อัศวินทิ้งบุหรี่ลงกับพื้นก่อนจะเดินเข้าไปในโกดังทันที

“สวัสดีครับคุณทินกร” แทนเอ่ยทักคนตรงหน้าหลังจากเดินเข้ามาในโกดังที่มีคู่ค้ากำลังยืนดูสินค้าอยู่

“ครับ” ทินกรพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบไปมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลังแทนด้วยแววตาสนใจ “ผมเพิ่งสังเกตว่ามีสาวสวยมาประชุมกับเราวันนี้ด้วย”

“นี่ลันตา จะมาช่วยเป็นล่ามให้เรา” อัศวินเอ่ยขึ้น “ลัน นี่คุณทินกร หนึ่งในหุ้นส่วนของพี่”

“สวัสดีค่ะคุณทินกร” ลันตายกมือไหว้คนตรงหน้า

“สวัสดีครับ ไม่ต้องไหว้ก็ได้” ทินกรเดินไปจับมือของหญิงสาวลงเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกถึงสายตาของใครบางคนที่จ้องมาที่เขาอย่างไม่พอใจ “คนนี้น้องสาวคุณเดรครึเปล่าครับ” ทินกรหันไปถามกวน ๆ เมื่อเห็นเดรคจ้องมาที่เขาด้วยสีหน้าดุดัน

“หึ” แทนหันไปมองหน้าเดรคอย่างสะใจ “ใช่ครับ น้องสาวไอ้เดรคมัน ระวังหน่อยละกันนะครับ พี่ชายเค้าหวง”

“ผมนี่น่าจะทำบุญมาน้อย เจอผู้หญิงถูกใจทีไรมีพี่ชายทุกที” ทินกรพูดขึ้นขำ ๆ ก่อนจะเดินนำไปหาลูกค้าที่ยืนดูสินค้าอยู่ การเจรจานั้นดำเนินไปเรื่อย ๆ จากการตกลงผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย

-ผ่านไปสักพัก-

“เก่งเหมือนกันนะเรา” อัศวินหันไปชมลันตาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“คุณลันตาพูดภาษาเยอรมันได้ด้วยใช่มั้ยครับ” ทินกรเอ่ยถามขึ้น

“ค่ะ” ลันตาตอบก่อนยิ้มให้ชายหนุ่ม “คุณทินกรสนใจภาษาเยอรมันหรอคะ”

“ครับ งั้นผมขอระ...”//“กลับกันได้ยัง” เสียงของเดรคพูดขัดขึ้นอย่างหงุดหงิด

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับคุณทินกร” แทนหันไปเอ่ยกับทินกรยิ้ม ๆ

“ครับ” ทินกรพยักหน้าตอบ “ไว้เจอกันนะครับคุณลันตา”

ลันตายิ้มให้ทินกรเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปที่รถทันที

“ไปส่งคุณลันด้วย” แทนหันไปบอกคนขับรถ “ฝากลันด้วย กูมีธุระด่วน”

“เอ่อ ให้ลันติดรถไปกับพี่แทน...ได้มั้ยคะ” ลันตาหันไปกระซิบเบา ๆ กับแทน

“หึ ไปกับไอ้เดรคเนี่ยแหละ” แทนพูดขึ้นขำ ๆ ก่อนจะเลื่อนประตูปิดทันที

“เมื่อไหร่จะไปให้พ้นหน้าฉันสักที” เดรคเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ

“แล้วเมื่อไหร่พี่จะฟังลันสักที”

“เหอะ ให้ฉันโง่ฟังเธอสร้างเรื่องน่ะหรอ” เดรคปรายตามองหญิงสาวพลางยิ้มเยาะ

“พี่เดรค! ทำไมพี่ไม่คิดจะฟังอะไรลันเลย”

“แค่ภาพที่ฉันเห็นเธอกับไอ้ชั่วนั่น...มันก็ชัดเจนอยู่แล้วไง!” เดรคตะคอกกลับด้วยน้ำเสียงดุดัน

“ลันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่วะ...”//“ไม่รู้งั้นหรอ! ห้ะ! เธอไปนอนกับผู้ชายคนอื่นแล้วบอกไม่รู้งั้นหรอ!” เดรคหันไปตะคอกหญิงสาวอย่างโมโห

“ลันไม่ได้มีอะไรกับเค้า!”

“พอสักที! หุบปาก!”

“พี่เดรคนั่นแหละฟังลันสักที!” ลันตาตะคอกชายหนุ่มกลับอย่างโมโห

“อย่ามาอวดดีกับฉันนะ ถ้าเธอไม่อยากเจ็บตัว!” เดรคหันไปชี้หน้าหญิงสาวด้วยความโมโห

“พี่มันบ้า! ดีแล้วที่เราเลิกกัน ฮึก” ลันตาตะคอกออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ลันตา!” เดรคหันไปกระชากหญิงสาวเข้ามาใกล้ ก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากบางด้วยอารมณ์เดือดพล่าน

“อื้ออ...อ่อยย (ปล่อย)”

พลั่ก!

เพลียะ!