บทที่ 5 ลองใจ

บทที่ 5 ลองใจ

ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที รถยุโรปคันหรูก็ขับเข้ามาจอดที่จอดรถประจำใต้คอนโดมิเนียมหรู อีริคกระชับเสื้อสูทแล้วก้าวลงจากรถ เขาสะบัดข้อมือเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าพาเวลจะตามขึ้นไป

"ไม่ต้องตาม"

พาเวลหยุดชะงักทันที เขาก้มหน้าเล็กน้อยรับคำสั่งแล้วถอยกลับไปรออยู่ข้างรถ ปล่อยให้อีริคขึ้นไปข้างบนเพียงคนเดียว

"สวัสดีครับนาย" ลูกน้องที่เฝ้าอยู่หน้าห้องรีบลุกขึ้นทำความเคารพอีริค

"อืม ออกไปได้" เขาสั่งลูกน้องให้ออกไปจากตรงนี้ จากนั้นก็ใช้คีย์การ์ดใบพิเศษที่เขามีเปิดประตูเข้าไปข้างในห้อง

ภายในห้องเงียบงัน มีสายลมเย็นพัดเข้ามาทางประตูตรงทางเชื่อมต่อกับระเบียง ผ้าม่านพลิ้วไหวไปตามแรงลมที่พัดเข้ามา จังหวะที่ผ้าม่านพลิ้วไหวเขาเห็นร่างเล็กยืนอยู่ บนร่างกายมีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ใช้ปกปิดร่างกาย และกางเกงยีนขาสั้นตัวน้อยที่พาเวลไปคนไปซื้อมา

อีริคถอดสูทไปพาดไว้หัวเตียง ตามด้วยคลายปมเนคไท มือหนาล้วงหยิบบุหรี่มาจุดสูบ ครั้นสายตาเขาจ้องไปที่ร่างเล็ก ซึ่งเธอยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาอยู่ในห้อง

"อ๊ะ!" คนโปรดอุทานออกมาด้วยความตกใจ ที่เห็นอีริคนั่งสูบบุหรี่อยู่บนเตียงนอน "คะ คุณอีริคมาเมื่อไหร่คะ"

"..." ควันบุหรี่พวยพุ่งออกจากปาก เขาเงยหน้ามองคนถามเพียงนิด

"โปรด...โปรดรู้สึกไม่สบายค่ะ"

"หึ!" จากที่นั่งเงียบเกือบหนึ่งนาที เขาก็แค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "คิดว่าฉันไม่ทันเกมเธอเหรอ แค่ลูกไม้ตื้น ๆ" สายตาดุดันจ้องคนโปรด "เธอคงไม่ทันคิดสินะ ว่าถ้าเกิดฉันจับโกหกเธอได้ ผลที่ตามมาจะเป็นยังไง"

ก็นับว่าได้ผล ที่อีริคยอมมาถึงที่นี่ด้วยเหตุที่ว่าเธอไม่สบาย หญิงสาวเดินเข้าไปหาชายหนุ่ม จากนั้นเธอก็นั่งลงบนหน้าตักเขา อีริคแสยะยิ้มมุมปาก มองความกล้าของคนโปรดด้วยแววตากะลิ้มกะเหลี่ย

"โดนกระแทกแค่คืนเดียวทำให้เธอขวัญกล้ามาต่อกรกับฉันขนาดนี้เลยเหรอ" เพียงไม่กี่วันคงไม่มีอะไรมาทำให้เธอขวัญกล้าขึ้น นอกเสียจากเธอมีแผนเอาตัวเข้าแลกเพื่อไม่ให้เขาส่งตัวกลับไปหาไอ้ธวัตร

อีริคดีดก้นบุหรี่ ยกขึ้นมาสูบแล้วพ่นควันสีขาวกลิ่นฉุนใส่หน้าคนโปรด หญิงสาวสำลักควันจนหน้าแดง และน้ำตาไหล

"โปรดแค่คิดถึงคุณอีริค"

"ไอ้ธวัตรมันคงสอนมาดี ถึงได้ตอแหลเก่งขนาดนี้" ขณะที่พูด ฝ่ามือหนาก็สอดเข้าไปในชายเสื้อ ลูบไล้แผ่นหลังบอบบางเบา ๆ "ปกติผู้หญิงที่ฉันเอา พวกมันมักจะดิ้นหนีตายและหวาดกลัวฉัน แต่เธอ..." ฝ่ามือหนาเริ่มลูบไล้ขึ้นมาถึงท้ายทอยคนโปรด

"อ๊ะ!"

"แต่เธอกลับเหมือนแมงเม่า ที่ชอบท้าทายเปลวไฟกำลังลุกโชน แต่ระวังปีกของเธอไว้ให้ดี ๆ ระวังจะถูกไฟแผดเผาจนตัวเองตกลงในกองไฟล่ะ"

เธอทำได้เพียงยิ้มบาง ๆ รับคำพูดเหน็บแนมนั้นอย่างเต็มใจ เพราะไม่ว่าจะแย้งเขายังไง ผลลัพธ์ก็เท่าเดิมอยู่ดี สู้ดีเธอทนฟังคำพูดถากถางหน่อย ยั่วเย้าน้อย ๆ เอาอกเอาใจเขาแต่ชีวิตดีขึ้น แบบนั้นไม่ดีกับตัวเธอกว่าเหรอ

คนโปรดมองใบหน้าคมเข้ม ก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ทว่าอีริคกลับเบือนหน้าหนีพร้อมกับผลักหญิงสาวลงจากหน้าตัก

"ไม่อยากจูบกับโปรดเหรอคะ"

"ฉันไม่ชอบจูบกับใคร"

คำพูดหนึ่งของแม่บ้านผุดขึ้น 'นายท่านไม่ชอบสกปรก' เขาคงรังเกียจเธอมากสินะ

"โปรดจะไม่ทำค่ะ" เธอค่อย ๆ เขยิบเข้าไปหาอีริคอีกครั้ง กลิ่นน้ำหอมฝรั่งเศสแบบฉบับผู้ดีเคล้ากับกลิ่นกายหอม ๆ เมื่อยามที่เขาขยับตัว "โปรดสัญญาว่าจะไม่ดื้อ จะเป็นเด็กดีของคุณอีริคคนเดียวค่ะ" เธอซบใบหน้าลงกับหลังมือหนาของชายหนุ่มที่กุมไว้แน่น

อีริคยกยิ้มและมองท่าทางออดอ้อนของหญิงสาว ก่อนจะเชยคางมนขึ้น

"เธอควรรู้จุดยืนตัวเองนะคนโปรด"

"โปรดรู้ค่ะ โปรดจะซื่อสัตย์กับคุณอีริค จะเป็นเด็กดีของคุณอีริคค่ะ"

"หึ!"

"โปรดจะตอบแทนคุณอีริคด้วย...ร่างกาย และจะอยู่ใต้อาณัติคุณอีริคเพียงคนเดียวและตลอดไปค่ะ"