3 ณิชา

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป...

'ไอ้เหี้ยแพทไปไหนวะ' เสียงมอสเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่รู้สึกถึงการหายไปของเพื่อนตัวเอง

'หึ มันจะไปไหนได้วะ ถ้าไม่ใช่ห้องห้า' ภูมิตอบกลับ ในขณะที่พราวดาวก็นั่งนิ่งอ่านหนังสือเรียนในมือด้วยสีหน้าท่าทางปกติ

'มันไปทำอะไรห้องห้า' เซฟถาม

'มึงไม่รู้จริงหรือแกล้งไม่รู้...'

'...มันก็ไปตามทำคะแนนจีบณิชาไง' มอสหัวเราะยิ้มตอบกลับอย่างนึกรู้ในการหายไปของแพทริคที่ก็คงไม่พ้นการไปตามจีบ หญิงสาวสวยของโรงเรียนที่มีฉายาเจ้าหญิงรอยยิ้มแห่งเบญจานิน ซึ่งก็คือชื่อโรงเรียนเอกชนชื่อดังที่พวกเขาเรียนอยู่ เจ้าของใบหน้าเรียวใสตัวเล็กที่ต่างขโมยใจชายหนุ่มมากมาย ทว่าเธอกลับไม่ได้ลงประกวดดาวเดือนหรือลงประกวดอะไรของโรงเรียนเลยสักครั้ง เนื่องจากแพทริคสั่งห้ามไม่อยากให้คนตัวเล็กฮอตไปมากกว่านี้ แม้ว่าในตอนนี้ทั้งสองจะยังไม่ได้เป็นแฟนกันเพราะณิชายังไม่พร้อมแต่เรื่องราวของทั้งสองก็โด่งดังอยู่ไม่น้อยภายในโรงเรียน

'มันก็ความอดทนสูงนะไอ้สัส ปีกว่าแล้วปะวะที่มันตามจีบณิชามา' เซฟเอ่ยถาม

'น่าจะ ก็ตั้งแต่ที่ม.ห้าที่ณิชาเข้ามา มันก็ตามจีบเขาไม่หยุด' มอสตอบ

'ณิชาเองก็ไม่รู้จะใจแข็งไปถึงไหน กูยังงงอยู่เลยว่าทำไมณิชาถึงไม่ยอมตกลงเป็นแฟนกับไอ้แพทสักที ทั้งที่ทำตัวไม่ต่างจากแฟนกันเท่าไร ออกเดตกันไม่รู้กี่ครั้ง' เซฟเอ่ยออกมาตามความคิด เพื่อนทุกคนก็พยักหน้าตอบกลับอย่างเห็นด้วย

'เขาก็คงกลัวแพทริคไม่จริงจังเปล่า' พราวดาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบ ๆ พูดขึ้น

'ก็อาจจะใช่ ถึงภายนอกไอ้เหี้ยแพทมันจะดูสุภาพ แต่ความจริงแล้ว...แม่งก็เสือร้ายตัวหนึ่งดี ๆ นี่เอง" ทันทีที่มอสพูดจบ เสียงหัวเราะของทุกคนก็ดังออกมาอย่างไม่ได้นัดหมาย ยกเว้นพราวดาว โดยสิ่งที่มอสพูดมาก็เป็นเรื่องจริง ถึงแม้ว่าแพทริคจะตามจีบณิชาอยู่แต่เขาก็มีออกนอกลู่นอกทางอยู่หลายครั้ง แพทริคเองก็ไม่ใช่คนดี เพียงแค่เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่เขารู้สึกสนใจ เขาจะไม่แสดงท่าทีไม่ดีพวกนั้นของตัวเองออกมาให้ได้เห็น มีเพียงแต่เพื่อนสนิทเท่านั้นที่จะรู้ถึงนิสัยที่แท้จริงของคนตัวสูง

'ตอนแรกกูก็คิดว่ามันจะจริงจังกับณิชา จนวันที่เห็นมันลากเด็กธาราไปฟันที่ห้องไอ้กันต์นั่นแหละ' สิ้นเสียงมอสบอก เพื่อนทั้งสามที่นั่งอยู่ก็ต่างส่ายหัวออกมาอย่างไม่ได้นึกแปลกใจอะไรแม้แต่น้อย ผิดกับพราวดาวที่เอาแต่นิ่งพยายามตั้งสมาธิสนใจแค่ตัวหนังสือตรงหน้า

'อ่านไร' เสียงกันต์หันเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอยู่

'พื้นฐานเทคนิคทางด้านการถ่ายภาพ' เรียวปากสวยตอบ โดยคำตอบของร่างบางทำเอาคนตัวสูงชะงักไปเล็กน้อย

'เอาจริงดิ' ใบหน้าดูดีเลื่อนสายตามองหน้าถามเพื่อน

'เออ กูอยากลอง' พราวดาวตอบเสียงนิ่งจริงจังเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

'ทำไมถึงอยากเข้าคณะนี้กันวะ'

'...' ร่างบางก็เงียบ

'กูนึกว่ามึงจะล้มเลิกความคิดนี้ไปแล้วซะอีก เห็นไอ้แพทก็เงียบ ๆ ไป' กันต์เอ่ย ซึ่งเรื่องที่เขากำลังนั่งคุยอยู่กับพราวดาวก็คือเรื่องที่พวกเขาเคยคุยกันเรื่องเรียนต่อมหาลัย โดยพวกเขาตั้งใจไว้ว่าจะเลือกเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันแต่ต่างคณะเรียน ต่างสาขากันออกไปตามความชอบของตัวเอง ตอนที่คุยตอนนั้นพราวดาวกับแพทริคมีความเห็นตรงกันว่าจะเรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ภาควิชานิเทศศิลป์ สาขาวิชาการถ่ายภาพ