5 อยากเอาชนะ

ผ่านไปสักพัก

ปัง! ปัง! ปัง!

'โธ่เว้ย!!...' ขณะที่เรียวปากหนากำลังจะสบถคำหยาบออกมาด้วยความหัวเสีย

'โอ๊ย!! หยุดเล่นสักทีได้ไหมแพทริค!' เสียงพราวดาวหันไปตะโกนใส่เพื่อนตัวสูงด้วยท่าทีรู้สึกหัวเสียยิ่งกว่า

'...' ร่างสูงก็นิ่ง

'ฉันอ่านหนังสือไม่รู้เรื่องก็เพราะเสียงน่ารำคาญของนายเนี่ย!' ทันทีที่ริมฝีปากบางพูดจบ แพทริคก็จัดการโยนโทรศัพท์ลงบนที่นอนลุกขึ้นเดินตรงไปยังพราวดาวที่นั่งโวยวายอยู่

'ไหน อ่านอะไร' ว่าแล้ว มือหนาก็เอื้อมลงไปหยิบหนังสือเข้ามาดู

'พื้นฐานเทคนิคทางด้านการถ่ายภาพ...'

'...เธอจะอ่านไปเพื่ออะไร?' ใบหน้าหล่อเหลือบสายตาลงมองถามเพื่อนตัวเล็ก

'ก็ฉันไม่เก่งเรื่องการถ่ายภาพไง มันก็จะต้องรู้พวกเรื่องเทคนิคพื้นฐาน'

'กระจอก'

'หุบปากไปเลย!' เรียวปากสวยพูดใส่หน้าร่างสูงเสียงดังก่อนจะกระชากหนังสือตัวเองกลับ ทว่าแพทริคก็ยังคงจับหนังสือเล่มหนาไว้แน่นทำให้พราวดาวอดไม่ได้ที่จะหันไปส่งสายตาเอาเรื่อง

'แพท!'

'ติวให้ เอาไหม'

'เหอะ'

'จริงจังนะ เธอก็รู้ ฉันมีความรู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้ว' ดวงตาคมมองหน้าเอ่ยบอกเพื่อนตัวเล็กท่าทีจริงจัง

'...' พราวดาวก็นิ่งมองหน้าเพื่อนด้วยความลังเล เพราะยิ่งอ่านเอง เธอก็ยิ่งไม่เข้าใจ หากได้แพทริคเข้ามาช่วยอธิบาย...

'ทำหน้าแบบนี้ คือสนใจใช่ไหม?' เรียวปากหนาถาม

'อืม' ใบหน้าสวยพยักหน้าตอบกลับตามตรง

'งั้นก็ดีเลย' สิ้นเสียงทุ้มเอ่ย อยู่ ๆ มือหนาก็เคลื่อนเข้ามาคว้าแขนเล็กของคนเป็นเพื่อนให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่ง

'อะ อะไรของนายเนี่ย?'

'ไปโยนโบว์กัน'

'ฮะ!?'

'ก็ถ้าเธออยากติวกับฉัน ก็ต้องไปโยนโบว์เป็นเพื่อนฉัน'

'ตลกหรือไงแพท! ไหนนายบอกว่า...'

'วันนี้ไม่มีอารมณ์ ค่อยติววันอื่น'

'นี่!'

'ไปกัน' แล้วมือแกร่งก็ลากพาเพื่อนตัวเล็กเดินออกไปด้วยกันทันที โดยตลอดทางก็มีเสียงโวยวายของพราวดาวดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย

'แพทริค ไอ้บ้านี่!...'

@BWxx

ตึก

ตึก

เสียงสองเท้าเล็กของพราวดาวถูกเพื่อนตัวสูงพาเดินเข้ามายังบริเวณลานโยนโบว์ลิงที่มีแสงสีมากมายรวมถึงเพลงจังหวะมัน ๆ