ตอนที่ 7
7 อวดเก่ง
November 4, 2026
เช้าวันต่อมา...
ขณะที่พราวดาวกำลังนั่งใส่หูฟังฟังเพลงอยู่เงียบ ๆ คนเดียวอยู่ภายในโต๊ะเรียนของตัวเอง
พรึบ!
เสียงใครบางคนเดินเข้ามานั่งลงยังด้านข้างของหญิงสาวพร้อมกับถือวิสาสะเอื้อมมือไปดึงหูฟังออกจากหูเล็ก
'เอาแต่ฟังเพลงอยู่ได้ คนคุยด้วยก็ไม่ตอบ' แพทริคเอ่ย พราวดาวก็นิ่งพยายามทำตัวเป็นปกติ
'มีอะไร' เรียวปากบางถาม
'ไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย หิว'
'ครูจะมาแล้ว'
'ก็ช่างดิ...'
'ฉันไม่ว่าง' เจ้าของใบหน้าเรียวสวยตอบกลับเสียงเรียบก่อนจะหยิบหูฟังขึ้นมาหมายจะใส่เข้าอย่างเดิม ทว่าก็ต้องถูกมือแกร่งของคนด้านข้างแย่งไป
'แพทริค!'
'ไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย'
'ก็บอกว่าไม่ว่างไง'
'ไม่ว่างอะไรวะ ก็เห็นอยู่ว่าเธอเอาแต่นั่งฟังเพลงไม่ได้ทำอะไร
'ไม่อยากไป ขี้เกียจ' พราวดาวบอก
'แค่ไปกินข้าวเป็นเพื่อนฉันเอง'
'แล้วทำไมไม่กินมาก่อน'
'จะกินได้ยังไง ก็เมื่อเช้าฉันแวะไปรับณิชามาโรงเรียน...'
'อืม นั่นมันก็คือปัญหาของนายไง ฉันไม่ไป' พูดจบ พราวดาวก็ใส่หูฟังตามเดิมด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่สนใจ แพทริคที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ทำหน้างุนงงไปกับท่าทีของเพื่อน แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรคนตัวเล็กต่อ เอาแต่นั่งทำสีหน้าหงุดหงิดโมโหหิวอยู่อย่างนั้น กระทั่งคุณครูสาวประจำห้องเดินเข้ามา ทุกคนจึงหยุดทำนั่นนี่หันไปสนใจคนที่เข้ามาใหม่
'สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้ครูมีเรื่องจะมาแจ้งให้ทราบกันหน่อยนะ...'
'...พวกเรารู้แล้วใช่ไหมคะว่าอาทิตย์หน้าโรงเรียนของเราจะมีการจัดกิจกรรมประกวดชุดรีไซเคิล'
'ค่ะ/ครับ'
'เราจะใช้เวลาตั้งแต่วันนี้ในการเริ่มประดิษฐ์ และจะใช้วิชาโฮมรูมในทุก ๆ วันหลังเลิกเรียนในการช่วยกันทำชุดขึ้นมา ทุกคนเห็นด้วยไหมคะ'
'ค่ะ/ครับ'
'โอเค แต่สิ่งที่ครูจะต้องแจ้งให้ทราบกันในวันนี้ก็คือ เรื่องของคนที่จะถูกส่งเข้าประกวดเป็นตัวแทนของห้อง โดยในตอนแรก พวกเราลงมติกันว่าจะให้ทรายเป็นคนลงประกวด แต่ว่าเมื่อวานที่ผ่านมา ทรายได้เกิดอุบัติเหตุทำให้ไม่สามารถที่จะเข้าร่วมประกวดได้ทัน วันนี้ครูจึงจะมาสอบถามว่าใครอยากที่จะอาสาลงประกวดแทนทรายไหมคะ' สิ้นเสียงครูสาวเอ่ย เหล่าบรรดานักเรียนผู้หญิงก็ต่างเกี่ยงกันไปมา กระทั่ง...
'หนูขอเสนอ พราวดาวค่ะ' เสียงหนึ่งในนักเรียนผู้หญิงคนหนึ่งยกมือขึ้นเสนอครูสาว ทุกคนจึงหันไปมองยังร่างสวยหุ่นดีที่นั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่
'ไม่นะ ตอนประกวดดาวรอบที่แล้ว ฉันก็ลงไปให้แล้ว' พราวดาวปฏิเสธอย่างไม่ยอม
'แต่ในห้องนี้ เธอสวยแล้วก็หุ่นดีสุดแล้วนะ' หญิงสาวคนเดิมเอ่ย ซึ่งพราวดาวก็ยังคงจะทำท่าถกเถียงไม่ยอม ทว่า...
'ผมเห็นด้วยครับ ผมขอเสนอพราวดาวด้วย' แพทริคยกมือขึ้นเห็นด้วยไปกับเพื่อนผู้หญิงคนนั้น พร้อมกับไม่วายหันแสยะยิ้มใส่พราวดาวที่นั่งอยู่
'เธออยากทำให้ฉันโมโหหิวเอง'
'แพทริค!'
'หึ' หลังจากที่แพทริคแสดงตัวว่าเห็นด้วย เพื่อน ๆ ภายในห้องก็ไม่รอช้าที่จะยกมือขึ้นสมทบ จนในที่สุดครูสาวก็ต้องลงมติให้พราวดาวได้ลงประกวดเป็นตัวแทนของห้องอีกครั้ง
'นี่...เลิกเมินฉันได้แล้วน่า' เสียงแพทริคเอ่ยขณะที่พวกเขากำลังเดินออกจากห้องในช่วงเวลาพักกลางวัน โดยหลังจากที่ถูกลงมติให้ลงประกวดเป็นตัวแทนห้องอีกครั้ง พราวดาวก็เอาแต่ทำหน้ามุ่ยไม่ยอมพูดคุยกับเพื่อนตัวสูง แถมยังเอาแต่ส่งสายตาเกรี้ยวโกรธไปให้อีกคนไม่หยุด
'มึงก็ไปแกล้งมัน รู้ว่ามันไม่ชอบ' มอสพูดพร้อมหัวเราะ ทว่าแพทริคก็ไม่สนใจ ยกมือขึ้นไปโอบคล้องคอเล็กเหมือนอย่างทุกครั้ง
พรึบ!
'เอาน่า ถือว่าช่วยงานห้องไง'
'แล้วทำไมนายไม่ไปประกวดเองล่ะ'
'ก็เขาเอาแต่ผู้หญิง ฉันไม่ใช่ผู้หญิงซะหน่อย'
'เหอะ!' เรียวปากสวยทำเสียงใส่เพื่อนตัวสูงด้วยท่าทียังคงหัวเสีย
'เออ ๆ เดี๋ยวเลี้ยงข้าวเป็นการไถ่โทษ' เจ้าของใบหน้าหล่อบอก ทำเอาร่างบางตอบกลับทันควัน
'โอ๊ย ข้าวแค่นี้ มันจะไปช่วยอะไร'
'แล้วเธอจะเอาอะไรล่ะ'
'ได้หมดทุกอย่างเลยไหมล่ะ'
'อืม'
'...' พราวดาวก็นิ่งมองหน้าคนเป็นเพื่อนอย่างใช้ความคิด
'มันต้องจริงจังขนาดนั้นเลยหรือไง'
'เออสิ มันจะได้คุ้มค่ากับหน้าที่...ที่ฉันไม่ต้องการ'
'เออ ๆ จะเอาอะไรก็บอก'
'โทรศัพท์'
'ฮะ?'
'โทรศัพท์ฉันช่วงนี้ไม่ค่อยดีเลยอะ ความจำเต็มง่าย นายซื้อให้ใหม่หน่อยได้ปะ เอาที่ความจุเยอะ ๆ อะ'
'มันไม่มากไปเหรอวะ'