บทที่ 5

พราวมุกสบตากับเขา คนตรงหน้าของเธอ ทั้งหล่อเหลา ทั้งมีเสน่ห์ ทั้งดุดันและเปี่ยมด้วยพลังดึงดูดทางเพศ จนเธอใจอ่อนยวบ แต่สำนึกดีก็สั่งให้เธอต้องเอ่ยปฏิเสธเขาออกไป

“มะ ไม่ค่ะ เพิร์ลไม่ได้มาขายตัว”

เธอเอ่ยปฏิเสธเสียงสั่น เขารู้ดีว่าเธอยังคงเล่นตามบทบาทที่สมมุติขึ้น เขาเองก็ยังอยากจะเล่นกับเธออีกนิด แต่เพราะความหอมหวานของเธอก่อนหน้านี้มันทำให้ตัวตนของเขาดีดดิ้นร้องขอการปลดปล่อยจนเขาเจ็บปวดท่อนลำร้อนไปหมดแล้ว จึงไม่อาจเสียเวลาเล่นตามการแสดงชั้นครูของเธอได้อีกต่อไป

“ขอโทษด้วยเพิร์ล ผมไม่ไหวแล้ว”

ทันทีที่พูดจบ เขาก็ค่อยๆ กดแทรกตัวตนใหญ่โตแข็งเขม็งนั้นเข้าสู่ร่องรักที่รูปิดสนิทแน่นของเธอช้าๆ ความคับแคบของเธอทำให้เขาเจ็บ จนต้องย่นคิ้วแล้วสูดปาก

“ซี๊ดดด แน่น”

“อ๊ะ เจ็บ ไม่นะ เจ็บ”

เธอใช้มือดันหน้าท้องที่เต็มไปด้วยซิกแพคของเขา แต่คนที่กำลังตกอยู่ภายใต้ความต้องการจนหูอื้อตาลายก็หาฟังไม่ เขาค่อยๆกดแทรกตัวตนเข้าไปในกายเธอทีละนิดจนรู้สึกว่ามันจะไปต่อไม่ได้ สาวน้อยนอนตัวเกร็ง ส่ายหน้าไปมาจนผมเผ้ายุ่งเหยิงกว่าเดิม

เขาสอดประสานมือของเขากับมือเธอทั้งสองข้าง แล้วกดมือเธอลงบนที่นอนใกล้กับใบหน้าของเธอเอง ก่อนกลั้นใจกัดกรามแน่น แล้วกดกระแทกท่อนร้อนสุดแรงจนมันดำดิ่งเข้าไปในกายเธอจนสุดโคน และเขาก็สัมผัสได้ว่าเขาได้ทำเยื่อบางๆ ที่เรียกว่าเยื่อพรหมจรรย์ของเธอขาดกระจุยไม่มีเหลือ

กึ่ด กึ่ด ปึ่ด

“กรี๊ดดดดดดด เจ็บบบบบบ”

สาวน้อยกรีดร้องออกมาเป็นภาษาไทย ชายหนุ่มตาเบิกกว้าง ไม่รู้จะตกใจอะไรก่อนดี ระหว่างเธอเป็นคนไทย หรือเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ หรือเธอมาขายตัวทำไมในเมื่อเธอยังซิง

เมื่อตั้งสติได้ เขาก็ขยับตัวมองจุดเชื่อมต่อระหว่างเธอกับเขา ก็พบว่ามันมีเลือดสดๆ ไหลออกมาเคลือบที่ท่อนร้อนและไหลหยดลงบนที่นอนสีขาวจนเป็นวงกว้าง

“ชวู่ เพิร์ล ใจเย็นครับ อย่าเกร็ง”

สาวน้อยที่หลับหูหลับตากรีดร้องและนอนตัวเกร็ง ลืมตาขึ้นมามองหน้าเขาอย่างตื่นตะลึงทันทีที่เขาพูดกับเธอเป็นภาษาไทยที่ชัดแจ๋วเหมือนเจ้าของภาษาก็ไม่ปาน ทั้งๆที่ใบหน้าออกจะฝรั่งขนาดนั้น

“เอาออกไป เจ็บ”

“ผมเอาออกไม่ได้ คุณไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว คุณเป็นของผม และผมจะเดินหน้าต่อ”

“แต่เพิร์ลเจ็บ”

เธอออดอ้อนเขาทั้งน้ำตา จนคนตัวโตใจอ่อนยวบ แทบอยากจะดึงตัวตนที่ร้ายกาจของตัวเองออกเสียเดี๋ยวนี้ แต่มันก็ทำไม่ได้ จึงก้มลงจูบซับหยาดน้ำตาให้กับเธออย่างอ่อนโยน

“อย่าร้องครับ อย่าเกร็ง ผ่อนคลายหน่อยนะ เดี๋ยวคุณจะดีขึ้น ผมสัญญา”

เขาก้มลงประกบปากบดจูบเธอด้วยความอ่อนโยนเนิบนาบ ก่อนทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนคนตัวบางเริ่มจะเคลิบเคลิ้มไปกับเขา แล้วเขาก็ก้มลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอหอมๆ มือข้างหนึ่งละจากมือเธอมาบีบขยำเคล้นคลึงหน้าอกใหญ่โต สลับกับบีบบี้ปลายยอดสีหวานของเธอแรงๆ

“อ๊ะ อื้อออ”

“อืมมม เพิร์ลครับ ครางอีก ปล่อยไปตามอารมณ์ ร้องออกมาไม่ต้องอาย”

เขารู้แล้วว่าที่เธอแสดงออกมาทั้งหมด มันเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่การแสดงอย่างที่เข้าใจในตอนแรก ยิ่งทำให้เขารู้สึกหลงใหลเธอเข้าไปทุกที สาวสวยที่เขาเป็นเจ้าของคนแรก และจะเป็นคนเดียว ตลอดไป เพราะเขามันคนหวงของ ไม่มีทางปล่อยให้เธอตกไปเป็นของคนอื่นอีกแน่นอน

ชายหนุ่มบดหมุนสะโพกเนิบเพื่อหวังให้เธอได้คลายจากอาการเจ็บปวด และคุ้นชินกับตัวตนของเขา แต่กลับเป็นเขาเองที่รู้สึกเสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว เพราะผนังบอบบางของเธอมันตอดรัดเขาหนุบหนับไปหมด

“ซี๊ดดดด เพิร์ล แน่นฉิบ ผมต้องขยับแล้ว ซี๊ดดด”

ชายหนุ่มหลับตาพริ้ม แหงนเงยใบหน้าขึ้น คิ้มเข้มขมวดมุ่น สะโพกสอบก็บดหมุนวนเนิบนาบไม่หยุด ก่อนจะก้มลงมาจ้องสบตากับเธออีกครั้ง แล้วดวงตาที่หวานหยด ริมฝีปากบวมเจ่อ ผมเผ้ายุ่งเหยิงของเธอ ทำเอาเขาแทบทำนบแตก เธอเซ็กซี่เกินจนเขาต้องอดกลั้นที่จะไม่กระแทกเธอแรงๆ ให้สมกับความเซ็กซี่ของเธอ

“โอยย ที่รัก ผมไม่ไหว”

เขากอดกระชับตัวเธอไว้แน่น ค่อยๆ ขยับชักสาวตัวตนแข็งเขม็งเข้าออกร่องรักของเธอเบาๆ ในครั้งแรกๆ คนตัวบางที่ยังไม่เคยต้องมือชายมาก่อนก็นอนเกร็งสะท้าน เพราะมันทั้งเสียดเสียว และเจ็บแสบผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก ว่าความรู้สึกไหนมากกว่ากัน

“อ่าห์ เป็นไงครับ ดีขึ้นไหม”