ตอนที่ : 06

@วันต่อมา

ที่โรงเรียนของน้องสกาย...

"น้องสกายครับ ตอนเข้าไปพบคุณครูน้องสกายต้องพูดความจริงทุกอย่างนะครับห้ามโกหกเด็ดขาด"

"ครับแม่"

ฉันเชื่อว่าทุกอย่างที่ลูกพูดมันเป็นความจริง แต่ก็ไม่รู้ว่าผู้ปกครองอีกฝ่ายจะเอาเรื่องหรือเปล่า แต่เท่าที่คุณครูบอกมันก็เป็นเพียงการทะเลาะวิวาทของเด็กสองคนก็เท่านั้น และที่เรียกผู้ใหญ่มาก็เพื่อจะตักเตือนและบอกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง

"ไม่เป็นอะไรนะครับไม่ต้องกลัว แม่จะอยู่ข้างๆ หนูเอง" ฉันปลอบโยนลูกตามประสาคนเป็นแม่

"ครับ"

แต่ถ้าลูกของฉันผิดจริงๆ ฉันก็จะให้แกขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้น

@ผ่านไปสักพัก

"เชิญผู้ปกครองเข้ามาได้เลยค่ะ"

"ค่ะ"

ฉันกับน้องสกายเดินเข้าไปนั่งรอในห้องของคุณครูเพื่อรอผู้ปกครองอีกฝ่ายมา

จนกระทั่ง...

"ผู้ปกครองของเด็กชายอัศวินใช่หรือเปล่าคะ"

"ครับ ผมเป็นอาครับ"

"....." ฉันเงยหน้าขึ้นมองที่ต้นเสียง ก่อนจะต้องตกใจจนอ้าปากค้างเมื่อท่านประธานคือผู้ปกครองของเด็กที่น้องสกายไปมีเรื่องด้วย "คุณคิน" ฉันพูดขึ้นเบาๆ

"เชิญนัั่งเลยค่ะ"

"ครับ"

"เอาล่ะนักเรียนทั้งสองคน ต่อไปนี้คุณครูจะให้นักเรียนพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นให้ผู้ปกครองฟัง"

"ครับ/ครับ"

"เล่ามาเด็กชายสกาย"

"ที่ผมต่อยอัศวินเพราะอัศวินมาว่าผมเป็นลูกไม่มีพ่อครับ แถมยังล้อผมด้วยว่าไอ้เด็กมีปัญหาครับ"

"เด็กชายอัศวินมีอะไรจะแก้ตัวมั้ยครับ"

"ก็ผมพูดความจริงนี่ครับ ผมไม่ได้พูดโกหกตรงไหนเลย ก็สกายไม่มีพ่อจริงๆ นี่นา คุณอาเคยสอนผมว่าเป็นเด็กห้ามพูดโกหกไม่ใช่เหรอครับ"

"อ่า...อัศวินครับ ที่อาสอนก็เป็นความจริงนะครับ แต่การพูดแบบนี้มันไม่ดีเลย แล้วเพื่อนรู้สึกยังไงเรารู้หรือเปล่า ที่เพื่อนโกรธมันก็ถูกแล้ว"

"....."

"เอาล่ะ อาพอจะรู้เหตุผลแล้วว่าทำไมถึงเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทกันได้ อัศวินต้องขอโทษเพื่อนนะครับ"

"ถ้าอย่างนั้นสกายก็ต้องขอโทษผมด้วยเพราะสกายต่อยผม"

"แน่นอนอยู่แล้วครับ น้าให้สกายขอโทษหนูอยู่แล้วเพราะสกายก็ผิดเหมือนกัน เรื่องนี้น้าไม่โทษใครฝ่ายเดียวนะ เราสองคนผิดกันทั้งคู่"

"ขอโทษครับคุณน้า"

"ไม่เป็นอะไรนะครับคนเก่ง ต่อไปก็เล่นด้วยกันดีๆ เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะครับ"

"ครับ เราขอโทษนะสกายที่พูดแบบนั้นใส่"

"อื้อ เราก็ขอโทษเหมือนกันที่ต่อยนาย"

"....." เห็นแบบนี้ฉันก็รู้สึกโล่งอกเหมือนกันนะ ยังดีที่เด็กทั้งสองคนเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่าย

ดูจากการพูดจาแล้วเด็กคนนี้ถูกสอนมาดีแน่นอน แต่แกแค่ยังไม่เข้าใจกับการพูดอะไรออกไปก็เท่านั้นเอง

มันไม่โกรธหรอกนะ เพราะมันก็เป็นความจริง และฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าพ่อแท้ๆ ของสองแฝดเป็นใคร แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่มีใครอยากให้พูดถึงมันหรอก

"เอาล่ะ ที่คุณครูเรียกผู้ปกครองมาวันนี้เพื่อที่จะมาตักเตือนพวกเราให้ผู้ปกครองได้ยิน คุณครูจะตีเราสองคนคนละหนึ่งทีเพื่อเป็นการลงโทษ จะมีใครมีปัญหาอะไรมั้ย"

"ไม่มีครับ" ทั้งสองตอบพร้อมกัน

และแล้วทั้งสองคนก็ถูกคุณครูตีไปตามระเบียบ ส่วนฉันเองก็คงจะได้กลับไปทำงานต่อเหมือนเดิมเพราะหมดเรื่องวุ่นวายแล้ว

"แม่กลับไปทำงานก่อนนะครับ เดี๋ยวตอนเย็นลุงหมอกก็มารับเหมือนเดิม เล่นกันดีๆ นะครับอย่าทะเลาะกันอีก"

"ครับแม่"

ฉันเดินออกมารอรถแท็กซี่ที่หน้าโรงเรียนของน้องสกาย

ปี๊บ! ปี๊บ!

"....."