ตอนที่ 37 หวานทั้งตัว

EP 37

หมับ!

ไม่รอช้าร่างเล็กก็ถูกกระชากขึ้นเตียง มือหนาแหวกเรียวขาคู่สวยออก แล้วดันแก่นกายใหญ่เข้าไปใหม่ เอวสอบออกแรงกระแทกใส่ร่องแคบอีกครั้งอย่างหนักหน่วง

พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!!

"อ๊ะ...อ๊าย!!" เสียงหวานครางออกมาพร้อมกับยื่นเรียวแขนคล้องลำคอใหญ่เอาไว้ สะโพกแอ่นรับสัมผัสคุ้นเคยอย่างไม่รู้จักเบื่อ สองร่างฟาดฟันกันอยู่แบบนั้นเนิ่นนานจนเชอรีนหมดแรงพล็อยหลับไป...

.

.

.

กรุงเทพ...

"หุ้นบริษัทเราตอนนี้กำลังไปได้สวยเลยครับ คุณศิวกรทำกำไรให้กับบริษัทเรามาก" แอนดริวเอ่ยรายงานไคล์ที่นั่งครุ่นคิดอยู่บนโต๊ะทำงาน ตั้งแต่ที่ศิวกรเข้ามาเล่นหุ้นในบริษัทกำไรก็พุ่งเกินความคาดหมายไว้มากจนหน้าแปลกใจ..

"เรื่องนี้กูรู้แล้ว ก็นับว่าเป็นเรื่องดี"

"ตอนนี้คุณศิวกรกำลังเดินทางมาที่นี้ นายพร้อมคุยใช่มั้ย" ไคล์พยักหน้าเบาๆ มือหนาลูบปลายคางตัวเองอย่างมีเลศนัย

"ก็ต้องพร้อมอยู่แล้ว แล้วนี้เรื่องยัยนั้นไปถึงไหนรู้ที่กลบดานมันรึยัง" ไคล์เอ่ยถาม ถึงแม้เขาจะมั่นใจไปแล้วบ้างว่าเชอรีนไม่ได้ล้วงรู้ข้อมูลอะไรแต่เธอก็ไม่ควรเก็บไว้ ข้อหามาเหยียบหางเสือแบบเขา

"ผมกำลังให้คนตามสืบอยู่ครับ ตอนนี้รู้แค่ว่าไอ้มิกซ์มันกำลังช่วยเหลือเธอ แต่ยังไม่ทราบว่ายัยนั้นกลบดานอยู่ที่ไหน" แอนดริวอธิบายละเอียดยาว ตอนนี้เขาพร้อมรับผิดกับการทำงานบกพร่องของตัวเอง

"เอาเถอะ แค่ตามมันไปเงียบๆ ให้พวกมันวางใจแล้วค่อยลงมือ" ไคล์ยกมือขึ้นเป็นเชิงให้แอนดริวหยุดก้มหัวรอรับความผิด แอนดริวจึงเงยหน้าขึ้น

"ครับนาย"

"มึงไปสั่งคนเตรียมของว่างมาต้อนรับแขกได้แล้วไป.." มือหนายกมือไล่มือขวาคนสนิท ก่อนจะคว้าบุหรี่ยี่ห้อดังในลิ้นชักขึ้นมาจุดสูบเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ประตูห้องทำงานเปิดออกพร้อมกับเลขาหน้าห้องที่เป็นคนพาเข้ามา...

"ไม่ต้องเตรียมอะไรมากมายหรอก ผมแค่แวะมาทักทายคุณนิดหน่อย" ศิวกรเดินล้วงถุงกางเกงเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนที่แอนดริวและเลขาจะเดินออกไปข้างนอกอย่างรู้หน้าที่

"เชิญนั่งครับคุณศิ" ไคล์ผายมือเชิญแล้วหยิบซองบุหรี่เดินออกมาหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับคนมาใหม่ ก่อนที่มือหนาจะคว้ามันขึ้นมาจุดสูบอย่างถือวิสาสะ ซึ่งเจ้าของอย่างไคล์ก็ไม่ได้ว่าอะไร

"หวังว่าหุ้นอาทิตย์นี้จะเป็นที่พอใจใช่ไหม" ศิวกรเอ่ยถามพร้อมกับจุดไหบนก้นบุหรี่

"แน่นอน ตามที่เช็คดูมันมาจากคุณทั้งนั้นเลย" ไคล์หรี่ตามองอย่างสงสัย "ผมถามคุณจริงๆเถอะ การเล่นหุ้นมันขึ้นอยู่กับโชค คุณไปทำยังไงให้เงินไหลมาแบบนี้?" เขาเอ่ยถาม

"บางทีมันอาจจะใช้อะไรที่มากกว่าโชคก็ได้" ศิวกรพูดพร้อมกับพ้นควันบุหรี่สีขาวขุ่นออกมา สายตาที่ซ่อนไปด้วยความเหี้ยมเกรียมทำให้คนที่มองอยู่ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าเขาต้องการจะสื่ออะไร...

"คุณจะบอกว่ามันใช้อะไรนอกเหนือจากการเสี่ยงโชคงั้นหรอ?"

"แล้วคุณคิดว่าไงล่ะ?" ชายหนุ่มย้อนกลับในทันควันพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปาก ยิ่งทำให้ไคล์อยากรู้ว่าคนตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

"อ่า...ผมคงคิดไม่ออก ถ้าคุณศิไม่ช่วยกระจ่างให้ผมเข้าใจ" ไคล์พูดพร้อมกับทิ้งก้นบุหรี่ลงถาดเขี่ยที่วางบนโต๊ะ ท่อนแขนกอดอกแล้วเอนตัวพิงกับผนักโซฟา "คุณศิจะบอกผมหน่อยได้รึเปล่า"

ศิวกรคับมวลบุหรี่ออกแล้วจ้องมองมันก่อนจะเป่าผุยผงที่ก้นบุหรี่จนมันหล่นลงบนโต๊ะ เหมือนกับอะไรบางอย่างที่กำลังจะถูกเขาทำให้หล่นลงมาจากที่ตัวเองเหมือนก้นบุหรี่อันนี้... "เซอร์ไพรส์..."