ตอนที่ 47 คิดถึง

EP47

"แด๊ดมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรอครับ" มาคัสสังเกตเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของเชอรีนที่เดินออกไปหันกลับมาถามผู้เป็นพ่อ ชายหนุ่มเป็นห่วงความรู้สึกของเธอจนอยากลุกไปหา

"แด๊ดจะวางมือจากเรื่องงานแล้วนะ แกพร้อมรึยังที่จะรับภารยิ่งใหญ่ต่อจากแด๊ด"

"การกลับอังกฤษครั้งนี้ ผมพร้อมที่จะรับมือทุกอย่าง"

"แล้วหนูรีน..." พอเจคพูดชื่อของเชอรีนออกมามาคัสก็จ้องมองที่ผู้เป็นพ่ออย่างใจจดใจจ่อ

"แฟนผมทำไมหรอครับ"

"คิดว่าเธอเหมาะสมที่จะเป็นมาดามคนต่อไปแล้วหรอ แด๊ดไม่ได้จะขัดขวางความรักของแก แต่แด๊ดอยากบอกให้แกรู้ว่าคนที่จะเดินเคียงข้างแกได้ต้องเข้มแข็งและต้องผ่านอะไรอีกมากมาย ไม่ใช่แค่ควงกันออกงานสังคม เธอต้องรับมือกับคนหลายประเภทที่จ้องจะคอยเป็นศัตรูกับเรา อย่าให้ตรงนี้เป็นจุดอ่อน การที่แด๊ดมาถึงจุดๆนี้ได้ตอนนี้มันมีความสุขก็จริงแต่อย่าลืมว่าทุกอย่างมันมีอุปสรรค แด๊ดอยากให้แกมีคนที่อยู่ด้วยแล้วช่วยประคับประคองแกได้ทุกอย่าง.." เจคพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเตือนลูกชายเพียงคนเดียวที่เขาตัดสินใจจะมอบทุกอย่างให้มาคัสดูแลต่อ เขาไม่อยากให้มาคัสเจอจุดเดียวกันกับเขา จุดที่ต้องเสียอีกคนที่รักไปแบบไม่มีวันกลับมา..

"ผมรู้ครับ ว่าการเป็นผู้นำมันยากขนาดไหน แต่แด๊ดเชื่อใจผมนะ ตอนนี้รีนอาจจะยังไม่พร้อม แต่ผมมั่นใจว่าเธอสามารถเป็นคนที่คอยอยู่ข้างผมได้อย่างแข็งแกร่งได้ในสักวัน ผมรู้จักคนของผมดีครับ ถ้ารีนเรียนจบเมื่อไหร่ ผมจะทำให้แด๊ดเห็นเองว่าเธอพร้อมจะยืนข้างผม"

"ที่แด๊ดพูดกับแกแบบนี้ เพราะไอริสแม่แกเขายอมเอาตัวเองเสี่ยงเพื่อช่วยแด๊ดจนตัวเองพลาดโดนคานอสมันทารุณจน..." เจคหยุดพูดเพียงเท่านั้นความเจ็บภายในใจทำให้เขาไม่อยากพูดมันออกมา ไอริสหรืิอชื่ไทยไอยราแอบเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงกับคานอสเพื่อสืบเรื่องกาาค้ามนุษย์โดยที่ไม่ได้บอกเจค จนเธอถูกจับได้และเสียชีวิตอย่างทรมาน เหตุการณ์นี้ทำให้เจคโทษตัวเองตลอดว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องตาย "แด๊ดไม่กล้าบอกความจริงแก เพราะกลัวแกเสียใจและแก้แค้นพวกมันโดยเอาชีวิตไปเสี่ยงและมีจุดจบแบบไอริส แด๊ดขอโทษนะที่ดูแลแม่แกไม่ดีพอจนทำให้แกต้องกลายเป็นคนไม่มีแม่ตั้งแต่เด็กๆ.."

"มันไม่ใช่ความผิดของแด๊ดสักหน่อย ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองขาดแม่เลยนะ เพราะว่าแด๊ดเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ที่ทำหน้าที่ทุกอย่างเพรียบพร้อม ผมรู้ดีแล้วว่าแด๊ดรักผมขนาดไหน แด๊ดทำทุกอย่างเพื่อปกป้องชีวิตและความรู้สึกผม ต่อไปนี้ผมสัญญาจะไม่ทำให้แด๊ดผิดหวัง.." ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจคไม่เคยบอกสาเหตุการตายของการตายไอริสเพราะไม่อยากให้มาคัสเสียใจ เขาส่งมาคัสมาไทยเพื่อปกป้องลูกชายเพียงคนเดียวสุดชีวิตมาหลายปี ผู้เป็นพ่อเหนื่อยขนาดไหนที่ต้องแบกรับอะไรหลายๆอย่างชายหนุ่มรู้ดีแล้ว.. "แด๊ดคงเหนื่อยมากใช่มั้ย..."

"เหนื่อย แต่เพื่อลูกแด๊ดทำได้ทุกอย่างโดยไม่มีเงื่อนไข"

หมับ ! ร่างหนาโผล่กอดร่างของเจค ดวงตาสั่นระริกด้วยความซึ้งใจ ท่อนแขนยกกอดผู้เป็นพ่อแน่น อ้อมกอดที่โหยหามาตลอดหลายปีตอนนี้เขาได้สัมผัสมันอย่างเต็มที่แล้ว เจคที่เห็นลูกชายโผล่เข้ากอดตัวเองยกมือที่เริ่มเหี่ยวตามอายุขึ้นลูบแผ่นหลังกว้างเบาๆด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีเขาก็ยังมองมาคัสเป็นลูกชายตัวน้อยๆในสายตา..