ตอนที่ 7 ขย่มลงมา (ฉากเรท)

EP 07

"หรือว่าเปลี่ยนใจอยากตายตอนนี้...ก็ได้นะ ฉันพร้อมเสมอ" เชอร์รีนกลืนนํ้าลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก เธอกลั้นใจหลับตาคลานขึ้นบนร่างของแทนไท ท่อนแขนกำยำโอบเอวขอดเอาไว้ มือหนาจับแก่นกายจ่อใส่ร่องแคบแดงเถือก...

"กดมันลงมา แล้วขย่มจนกว่าฉันจะสั่งให้หยุด"

"ฉันทำไม่เป็น.." เชอร์รีนก้มหน้าก้มตาตอบ

"ฉันจะสอนแค่ครั้งเดียว แล้วก็ช่วยจำใส่สมองด้วย"

"อ๊ะ...จะ...เจ็บ" เอวขอดถูกแทนไทจับกดลงจนร่องแคบดูดกลืนแก่นกายมันวาวสุดโคน พอได้ที่มือหนาก็ออกแรงจับสะโพกเธอโยกบนตัวเป็นจังหวะเนิบนาบ ส่งผลให้คนบนร่างเม้มปากหลับตาแน่น เมื่อความจุกเเสบเข้าเล่นงานอีกครั้ง อยากหยุดความทรมานนี้เอาไว้ แต่เธอก็ทำได้แค่คิดแล้วข่มความเจ็บปวดนี้เอาไว้ ปล่อยร่างกายให้ถูกรังแก...

"อาาาส์....อย่าหยุด แบบนั้นแหละ" ชายหนุ่มปล่อยมือจากสะโพกกลมกลึงแล้วเชิดหน้าขึ้นพร้อมกับเสียงลมหายใจหนักๆ ยิ่งคนบนร่างแสดงสีหน้าถึงความเจ็บปวกซักเท่าไหร่ เขายิ่งพอใจ ยื่นมือไปลูบไล้แผ่นหลังเนียนแล้วซุกจมูกเข้ากับอกนิ่ม

เพี๊ยะ ! เพี๊ยะ !

"อ๊ะ...อ๊าย!!" ร่างเล็กสะดุ้งตกใจ เมื่อแก้มก้นถูกมือใหญ่ฟาดไปสองที สัญชาติญาณบ่งบอกให้เธอเร่งสะโพกเป็นจังหวะเร็วกว่าเดิม จนร่างกายสั่นคลอนอย่างบ้าคลั่ง

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ!!" ยิ่งออกแรงขย่มมากเท่าไหร่เสียงครางไม่ได้ศัพท์ก็เล็ดรอดออกจากกรีบปากอมชมพูมากขึ้นเท่านั้น แก่นกายใหญ่ที่ชูชันดันร่องแคบไม่มีท่าทีว่าจะลดละเพิ่มความจุกแน่นให้เชอร์รีน จนคนตัวเล็กเผลอผ่อนแรง สร้างความไม่พอใจให้กับแทนไทที่อารมณ์มันกำลังดำเนินไปได้ดี..

เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!

"ฉันไม่ได้สั่งให้เธอหยุด.."

"อึก...กรี๊ดดดดด!!" เชอร์รีนกรี๊ดออกมาสุดเสียงเมื่อมือใหญ่เปลี่ยนเป็นฟาดลงแผ่นหลังเนียนพร้อมกับแก้มก้นพร้อมกัน เธอจึงเร่งจังหวะเพื่อตอบสนองความต้องการให้ชายหนุ่ม แม้ตัวเองจะทั้งจุกทั้งปวดตรงนั้นแทบขาดใจ...

"อ่าาาาส์..."

นํ้าเสียงแหบพร่าครางออกมาสุดเสียวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ริมฝีปากอุ่นร้อนที่กำลังหายใจหนักๆก้มงับยอดประทุมถันสีแดงระเรื่อเม็ดโตดูดเม้นเลียชิมอย่างชอบใจสลับข้างกันอย่างมูมมาม สร้างความกระสันให้คนตัวเล็กแอ่นอกรับสัมผัสเปียกชุ่มอย่างลืมตัว ในนาทีต่อมาแทนไทก็จัดการดึงเชือกออกจากข้อมือที่เกิดรอยแดง แล้วจับเรียวแขนคู่สวยมาค้องลำคอ...

"อ๊าา...อ๊ะ!!" ใบหน้าหวานเหยเก ก่อนที่เธอจะซุกหน้าเข้ากับซอกคอชายหนุ่มอย่างเผลอตัว จมูกเชิดรั้นคลอเคลียร่างหนาจนแทนไทพึงพอใจมือหนาจับเอวขอดเอาไว้แน่นแล้วเด้งเอวสวนขึ้นไปถี่ๆ

พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!!ๆๆๆๆ

พั่บ!! พั่บ!!

"อื้อ...อ๊ะ...อ๊า...อ๊า...อ๊า!!" สองร่างที่กำลังกลมกลืนกันเป็นหนึ่งเดียว กระเด้งกระดอนตามแรงจังหวะเน้นๆ ผ้าปูที่นอนรอบกายยับยู่ยี้บ่งบอกว่าทั้งสองคนบนเตียงกำลังทำกิจกรรมร่วมรักกันรุนแรงแค่ไหน

"อ๊าา...อึก!!" ร่างเล็กหยุดกลางคนพร้อมกับสะดุ้งขึ้นปลดปล่อยนํ้ากามออกมาเร้าๆ เธอซบหน้าลงบ่าแกร่งหอบหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่เมื่อตัวเองปลดปล่อยความอัดอั้นออกมา หยดนํ้าตาเม็ดโตหยดแหมะลงเปลือกตาแทบจะปิดอยู่ร่อมร่อ....

เพี๊ยะ !

"ฉันยังไม่ได้บอกให้เธอหยุด ทำต่อ"

"นะ...นายยังไม่พอใจอีกหรอ"

"ยัง ฉันต้องการมากกว่านี้"

พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! ทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแทนไทก็จัดการจับเอวขอดเอาไว้แน่นแล้วสวนเอวสอบเด้งใส่ร่องแคบบวมเป่งด้วยอารมณ์ปราถนาที่ยากจะสงบ...

ผู้หญิงคนนี้ทำให้ชายหนุ่มรู้จักคำว่าคลั่งเซ็กส์แบบสมบูรณ์แบบ...

.

.

.

ผับ See-k-no...

"ตั้งแต่นายมาที่นี้...ผมยังไม่เห็นนายหยุดมองหาใครซักคนเลย...ผู้หญิงคนนั้นรึป้าวที่ทำให้นายยังไม่อยากกลับ" ไคล์ที่กวาดสายตามองทั่วบริเวณรอบผับอยู่ตลอดเวลา ดวงตาสีฟ้าครามหันไปมองลูกน้องคนสนิทอย่างแอนดริวที่นั้งอยู่ตรงข้ามอยู่ในห้อง VIP...

"คงใช่"

"สนใจเธอรึไง?"

"หึ...แล้วคิดว่าไง" ไคล์ถามกลับพร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก

"แต่นายไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย"

"แค่ผู้หญิงคนเดียวคงไม่ยากเกินความสามารถมึงใช่มั้ย?"

"เรื่องแค่นี้...ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว" แอนดริวตอบพร้อมกับยกมือถือที่ถูกเชื่อมกับกล้องที่ติดบนตัวให้ไคล์ดู สร้างความพอใจให้กับชายหนุ่มไม่น้อย "มองตานาย...ผมก็รู้แล้วว่านายต้องการเธอ"

"แล้วที่ถามตั้งแต่แรก?"

"ผมก็แค่แกล้งถามไปงั้นแหละ...เหมือนที่นายแกล้งตอบทั้งๆที่รู้คำตอบ"

"ไม่เลวเลยนะ" ไคล์เอ่ยชมลูกน้องคนสนิท มือหนาแกว่งแก้วเหล้าในมือไปมา ในสมองคิดภาพของหญิงสาวคนนั้น ที่ตราตรึงตาตั้งแต่แรกพบ "เลื่อนเวลากลับอังกฤษให้กูด้วย.."