BAD NIGHT 2

ดวงตากลมยังคงไม่หลบสายตาของชายปริศนา เธอยังกล้าดีที่จะจ้องมองเขาอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะเห็นรอยยิ้มแปลกๆ ปรากฎบนใบหน้าของอีกฝ่าย

“ให้ตายเถอะ!” ปากเล็กพึมพำขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะกระดกเครื่องดื่มในมือจนหมดแก้ว เพียงแค่นึกถึงสายตาที่เขามองเธอวันนั้นก็ทำให้เพตราอดที่จะรู้สึกไม่ชอบหน้าเขาขึ้นมาจริงๆ

“เดี๋ยวก็เมาเป็นหมาหรอก กระดกหมดแก้วแบบนั้น…” ใบหม่อนเห็นท่าทางแปลกไปของเพื่อนรักที่ดูเหมือนจะไม่ชอบใจอะไรบางอย่าง แล้วหันมองตามสายตาของเพตราไปปะทะกับสายตาของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

“…นี่แกมองผู้ชายอยู่เหรอยัยเพย์ เดี๋ยวนี้กล้าอ่อยผู้ชายในคลับแล้วเหรอ”

“แกมองยังไงถึงเห็นว่าฉันอ่อยผู้ชาย”

“ก็เห็นแกมองเขาตาไม่กระพริบเลย โต๊ะนั้นส่วนมากจะเป็นคนใหญ่คนโตมีอำนาจในประเทศนี้นะ แถมยังงานดีอีกต่างหาก”

“ฉันก็แค่คุ้นหน้าเขาเหมือนเคยเจอที่ไหน”

“เจอกันชาติที่แล้วหรือเปล่าคะ อาจจะเป็นเนื้อคู่กัน”

“ไม่ดีกว่า ฉันไม่อยากมีเนื้องอกตอนนี้” ถึงแม้ว่าจะไม่รู้จักกับอีกฝ่ายแต่เธอก็รับรู้ได้ถึงความไม่ชอบขี้หน้าของกันและกัน

“งั้นฉันขอ…” ยังไม่ทันที่ใบหม่อนจะพูดจบเพตราก็โพล่งออกมาเพราะเธอไม่ได้คิดจะสนใจผู้ชายคนไหนเป็นพิเศษอยู่แล้ว

“เชิญ”

“ขอบคุณค่ะเพื่อนรัก” ว่าแล้วใบหม่อนก็หยัดตัวลุกจากโซฟาหมายจะเข้าไปหาชายหนุ่มที่มีใบหน้าเหมือนชาวยุโรป แต่ทว่าเซนที่นั่งดื่มเหล้าอยู่เงียบๆ กลับทักท้วงไว้เสียก่อน

“นั่งลงที่เดิมเลยยัยหม่อน เธอไม่รู้เหรอว่าคนที่นั่งโต๊ะนั้นเป็นใคร”

“ก็รู้แค่ว่าเป็นคนมีอำนาจ ทำไมเหรอ?”

“งั้นก็รู้ไว้ว่าผู้ชายคนนั้นไม่สนใจผู้หญิงคนไหน…”

“…ผู้หญิงที่เขาจะยุ่งด้วยต้องเป็นคนที่เขาเลือกแล้วเท่านั้น” เซนบอกกล่าวสิ่งที่เขารู้ให้กับเพื่อน เพราะไม่อยากให้ใบหม่อนหรือเพตราตกเป็นเหยื่อของผู้ชายคนไหน