INTRO

ก๊อก ก๊อก ก๊อก~

เสียงเคาะประตูห้องพักดังต่อเนื่องหลายต่อหลายครั้ง ทำให้หญิงสาวที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงสะดุ้งตัวตื่นอย่างไม่ได้ตั้งใจ เจ้าของร่างเล็กหยัดตัวลุกจากเตียงก่อนจะสะบัดหัวไล่ความง่วงแล้วจึงก้าวเดินออกจากห้องนอนไปส่องตาแมวที่ประตูดูทันที

“เฮ้อออออ…” ปากเล็กถอนหายใจออกมาเสียงดัง เมื่อเห็นว่าคนที่เคาะประตูคือพ่อบังเกิดเกล้า

“…พ่อมาทำอะไรที่นี่คะ” เพตรากระชากประตูเปิดพร้อมเปล่งเสียงถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แสดงออกถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“ฉันเป็นพ่อแกทำไมจะมาไม่ได้” พิศาลเดินเข้ามาในห้องพักส่วนตัวของลูกสาวอย่างถือวิสาสะ เพตราถอนหายใจออกมาหนักๆ อีกครั้งก่อนจะเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา

“มีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะค่ะ หนูอยากพักผ่อน” ใบหน้าเบื่อหน่ายของเพตราไม่ได้ทำให้พิศาลสนใจเพราะที่เขามาที่นี่ก็เพราะต้องการจะพาลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาไปทำธุระบางอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

“ไปอาบน้ำแต่งตัวซะ แกต้องไปทำธุระกับฉัน”

“ไปไหนคะ?” เพตราถามเสียงแข็งถึงแม้ว่าเธอกับพิศาลจะไม่ได้ทะเลาะเบาะแวงกันมากนัก แต่ที่เธอเป็นแบบนี้เพราะไม่พอใจนิสัยบางอย่างของผู้เป็นพ่อ

“ฉันสั่งแกก็ไปทำเถอะ อย่าให้ฉันเสียเวลา”

“ไม่คิดว่าเป็นการรบกวนหนูไปหน่อยเหรอคะ ถึงหนูจะเป็นลูกแต่ไม่ใช่ว่าพ่อจะพาหนูไปไหนโดยไม่บอกเหตุผลนะ”

“แกควรสำนึกในบุญคุณของฉัน คอนโดที่แกยืนอยู่ตอนนี้ก็เป็นเงินของฉัน” เพตราชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดทวงบุญของผู้เป็นพ่อ ถ้อยคำของเขาทำเพตรารู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก

“หนูขอให้มันเป็นครั้งสุดท้ายที่พ่อจะยกเรื่องบุญคุณมาต่อรองกับหนู” พูดจบเพตราก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนคว้าประตูห้องนอนปิดอย่างแรงจัดการกดล็อกแล้วหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป

รถยนต์ของพิศาลเคลื่อนเข้ามาจอดยังคาสิโนหรูย่านกลางเมืองตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมือง สองพ่อลูกเดินเข้ามาด้านในคาสิโน ทำให้เหล่านักเสี่ยงโชคหลายคนจับจ้องมาที่ร่างอรชรในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำอย่างนึกคิดว่าเธอเป็นเด็กเสี่ย

“ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย”

“…” เพตรายังคงทำใบหน้าเย็นชาต่อต้านผู้เป็นพ่ออย่างสุดโต่งถึงแม้ว่าจะยอมมาที่นี่ง่ายๆ

“แกต้องทำตามที่ฉันสั่งอย่าทำให้ฉันเสียอารมณ์กับการกระทำของแก…เข้าใจใช่ไหม”