BAD RELATIONSHIP 3

ผ้าแพรเดินไปปลดล็อคประตูห้องน้ำก่อนจะเดินออกมาด้านนอกทันทีโดยไม่ได้พูดอะไรกับประโยคเมื่อสักครู่นี้ของนาวิน

"เป็นอะไรของเธอ" หญิงสาวหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่เสียงทุ้มของเซนเพื่อนสนิทก็ถามเธอออกมา

"เปล่า" ผ้าแพรส่ายหัวตอบก่อนจะหยิบเหล้าของตัวเองขึ้นมาดื่มกระดกจากอาการปากแห้งที่อีกคนดูดกลืนความหวานไปจากปากเธอจนหมด

"เธอจะกลับรึยัง แม่ฉันโทรมาตามพรุ่งนี้ฉันต้องไปต่างจังหวัด"

"นายกลับไปก่อนเลยก็ได้ เดี๋ยวฉันกลับเอง" หญิงสาวตอบเสียงเรียบก่อนจะปรายตามองร่างสูงของชายหนุ่มที่เพิ่งจูบกับเธออย่างดูดดื่มเมื่อสักครู่นี้ด้วยความวาบหวามในหัวใจ

"..." นาวินหันมองหญิงสาวเล็กน้อยก่อนจะเดินผ่านไปยังโต๊ะตัวเอง เขานั่งลงโซฟาตรงข้ามกับเธอ

"กลับด้วยกัน ฉันไม่อยากปล่อยเธอไว้คนเดียว" หลังจากที่ผ้าแพรพูดประโยคนั้นเขาก็แอบเป็นห่วงว่าเธอจะทำอะไรแบบนั้นลงไปจริงๆ

"ฉันไม่ใช่เด็กแล้วเซน ฉันยี่สิบห้าแล้ว" หญิงสาวกรอกตาด้วยความเอือมระอาเมื่อเพื่อนรักห่วงเธอจนเกินเหตุ

"อย่าทำให้ฉันเป็นห่วงนะ เข้าใจไหม! " เซนเอื้อมมือไปจับหัวหญิงสาวก่อนจะจับให้เธอหันหน้าไปหาเขา

"เออรู้แล้วน่า! " คนตัวเล็กปัดมือหนาของเซนออกอย่างแรงพร้อมกับพูดด้วยใบหน้าเซ็ง

"ฉันเลี้ยงเองวันนี้ ห้ามกลับเกินตีหนึ่ง"

"ค่าา ป๋าเซน~" ผ้าแพรพูดพลางยกมือไหว้เพื่อนรักอย่างกวนประสาททำเซนถึงกับหลุดยิ้มออกมา แล้วจึงเดินออกจากผับไป

ในตอนนี้เหลือเพียงผ้าแพรที่นั่งอยู่เพียงคนเดียว เธอลอบมองใบหน้าหล่อสมบูรณ์แบบนั้นด้วยความรู้สึกบางอย่าง...บางอย่างเซนพยายามห้ามเธอ

"เพอร์เฟคไปหมดทุกส่วน" ผ้าแพรพูดออกมาตามความคิดตัวเองที่กำลังมองเรือนร่างและใบหน้าของนาวินอย่างออกนอกหน้า

"ฉันควรจะให้ซิงกับคนที่เพอร์เฟคแบบนี้สิ..."

"...ฉันควรจะลองกับเขา ต้องเป็นเขาคนเดียวเท่านั้น! " คำพูดที่ดูมุ่งมั่นของผ้าแพรก็แอบมีความสั่นไหวอยู่บ้าง แต่เธอก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับผู้ชายเพอร์เฟคอย่างนาวินให้ได้

"มึงมองอะไรวะไอ้วิน" ฟรังยื่นมือโบกไปมาตรงหน้าของนาวินเมื่อเห็นเพื่อนกำลังเหม่อมองอะไรบางอย่างอยู่

"เปล่า" นาวินส่ายหัวตอบพลางหยิบแก้วเครื่องดื่มสีอำพันมาถือไว้ก่อนจะกระดกดื่ม สายตาเขายังคงจ้องที่ร่างบางด้วยความสนใจ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอตรงสเปคเขาทั้งหน้าตาและนิสัย เขามองเพียงนิดเดียวก็รู้ว่าเธอเป็นคนเรียบร้อยไม่ใช่แบบคนที่เธอกำลังเป็นอยู่

"สนใจผู้หญิงคนนั้นหรอ กูเห็นมึงมองตั้งนานละ"

"..."

"ไม่ใช่สเปคมึงนี่" ฟรังพูดก่อนจะยิ้มให้กับผ้าแพรที่หันมาเห็นว่าเขากำลังมองเธออยู่พอดี

"ไม่ต้องเสือกเรื่องกูมากก็ได้..."

"...เอาเวลาไปดูเมียมึงเหอะ เดินคุยกับผู้ชายไปเรื่อยแล้วน่ะ" นาวินพยักหน้าไปทางอิงเด็กสาวรุ่นน้องที่เป็นแฟนของเพื่อนเขา

"ยัยตัวแสบ! " ฟรังสบถลอดไรฟันก่อนจะลุกจากโซฟาไปหาแฟนตัวเอง ส่วนนาวินเห็นแบบนั้นเขาก็ตั้งใจจะกลับคอนโดเพราะพรุ่งนี้เขามีงานต้องทำ

พรึ่บ! ร่างสูงหยัดตัวลุกจากโซฟาแล้วก้าวขาเดินออกมาจากผับของเพื่อนสนิท นาวินเดินตรงมาที่รถตัวเองพลางหยิบกุญแจออกมากดปลดล็อครถไปด้วย

ปัง! เสียงปิดประตูรถพอร์ชสีเหลืองคันหรูดังสนั่นไปทั่วลานจอดรถ เขากำลังจะเลื่อนมือปลดล็อครถแต่ทว่าเสียงโทรศัพท์ก็ดังขัดการกระทำของเขา